peultjes

Peultjes of peulen kunnen vergeleken worden met de doperwt, maar bij peultjes kan de gehele peul in jonge toestand gegeten worden, doordat ze vrijwel of helemaal geen vlies in hun peulen ontwikkelen. Er zijn echter ook enkele oude rassen, die wel een vlies ontwikkelen en deze moeten dan ook in een zeer jong stadium geoogst worden. Peultjes horen tot de erwt (Pisum sativum) en behoren tot de variëteit Pisum sativum var. saccharatum. In de dunne groene peul kunnen in het jonge stadium de nog minuscule doperwtjes aangetroffen worden.

Peultjes bereiden
Er zijn rassen die vrijwel of helemaal geen vlies in hun peulen ontwikkelen. Deze peulen kunnen zonder meer gegeten worden. Sommige oude rassen ontwikkelen wel een vlies. Bij deze peulen zitten er langs de randen draden. Deze moeten goed verwijderd worden, samen met de beide punten van de peul.
Peultjes kunnen gewoon gekookt worden in water, maar zijn dan weinig smaakvol.
Beter is het de peultjes na het schoonmaken te stoven in weinig water, waaraan een klont boter (of margarine), wat peper, zout en een theelepel suiker per 100 gram peultjes is toegevoegd. De peulen zijn na circa 30 minuten stoven op laag vuur op hun best, hoewel sommigen wellicht van een knapperiger peultje houden.

Bewaren
Peultjes zijn hoogstens 2 tot 3 dagen houdbaar in de koelkast. U kan ze ook in een geperforeerde zak bewaren in het groentenvak. U kan verse peultjes invriezen door ze eerst kort te blancheren.

Gezondheid
Peultjes zijn licht verteerbaar en zijn rijk aan koolhydraten, ijzer, vitamine B en C.

Groente van de maand: Rabarber

Rabarber (Rheum rhabarbarum) is een plant uit de duizendknoopfamilie. De plant wordt gekweekt vanwege zijn eetbare delen.

Rabarber staat al meer dan 5000 jaar bij de mens in de belangstelling, in het begin echter alleen als geneesmiddel. De Chinezen hebben dit gewas, uit de Aziatische steppen, als eerste in cultuur gebracht. Uit de wortel werd en wordt nog steeds een sterk purgeermiddel gewonnen. Omstreeks 1600 ontdekte John Gerard, hofbotanicus van de Engelse koning Charles I, dat de stelen gegeten kunnen worden. Het duurde echter tot ver in de achttiende eeuw, voordat rabarber als groente een grotere bekendheid kreeg. In Nederland vindt de teelt vanaf ongeveer 1900 plaats.

Rabarber is voornamelijk in de zomer op de markt, maar ook kan rabarber al vanaf november gekocht worden. Dit is mogelijk doordat de rabarberpollen geforceerd kunnen worden. Bij de buitenteelt is het belangrijk om na de langste dag geen stelen meer te oogsten, opdat de plant voldoende reservestoffen voor het volgend jaar kan vormen.

Voor de forceerteelt worden één tot drie jaar oude pollen in de winter in donker gemaakte schuren of kassen opgezet. Alvorens de pollen kunnen worden geforceerd, moeten zij voldoende koude hebben gehad om de knoprust te doorbreken. Dit kan via natuurlijke of kunstmatige (in koelcellen) weg worden verkregen. Vroege rassen hebben minder koude nodig dan late rassen.

Voor de vroege teelt worden de pollen buiten afgedekt met plastic folie.

De plant heeft dikke bladstelen en grote bladeren. Er zijn rassen met rode stelen en met groene stelen. Voor de verse markt worden alleen rassen met rode stelen geteeld, waarvan Frambozen Rood de meest donkerrood gekleurde stelen heeft. Voor de conservenindustrie wordt het ras Goliath geteeld dat groene stelen heeft, omdat de industrie geen gekleurde moes wil produceren.

Bereiding
Alleen de bladstelen worden gegeten. Deze worden in stukken van 2 cm gesneden en met weinig water gekookt. Als de stukken geheel in vezels uit elkaar vallen is de rabarber klaar. Rabarber kan warm of koud worden gegeten. In beide gevallen is het een bijgerecht dan wel een dessert. Rabarber is ook goed te gebruiken in gebaksoorten zoals vlaai.

Vanwege de uitermate zure smaak door het aanwezige oxaalzuur moet er veel suiker aan de groente worden toegevoegd. De stelen hoeven niet geschild te worden. Als dit toch gebeurt wordt de gekookte rabarber groen, anders krijgt de gekookte rabarber een rode kleur. Sommige mensen voegen ter neutralisatie van het oxaalzuur wat kalk aan de rabarber toe, waardoor het een zachtere smaak krijgt; volgens anderen gaat dit juist ten koste van de smaak. Oxaalzuur is een stof die kalk bindt waardoor het de opname belemmert, in grote hoeveelheden is het zelfs giftig maar dan moet men wel heel veel (zo'n 10 kilo) eten.

Bloem en vrucht
De trosvormig vertakte bloeiwijze wordt meestal weggehaald, omdat het om de eetbare bladstelen gaat en de bloei ten koste gaat van de bladvorming. De bloeiwijze komt voornamelijk bij het ras 'Goliath' voor.
Rabarber heeft vruchtjes die zijn omsloten door een blijvend bloemdek. De vrucht is een nootje.

Groei
De wortel van een rabarberplant bestaat uit een grote stronk onder de grond, bestaande uit wortelstokken. Aan die stronk zitten uitlopers die zich vertakken zoals gewone wortels. Door die stronk kan een rabarber in het voorjaar met flinke snelheid stelen en bladeren laten groeien.

Kaal knopkruid

Door de hoge voedselprijzen is er genoeg voedsel langs de weg te vinden .Ik geef hier een algemeen kruid dat als onkruid in alle moestuin of in de berm voor komt
Kaal knopkruid Galinsoga parviflora

Harig knopkruid Galinsoga quadriradiata, galinsoga ciliata

Met name de moestuin is een lievelingsplek voor deze plant. Zowel het kale als het harige knopkruid komen daar voor. Het grote voordeel is dat het zich erg gemakkelijk laat verwijderen. Je moet daar alleen niet te lang mee wachten omdat anders de kluiten te groot zijn en je zo ook planten meeneemt die je (nog) niet kwijt wilt.
Knopkruid komt oorspronkelijk uit Peru. Rond 1800 is het vanuit de Botanische tuin in Parijs verwilderd en met de legers van Napoleon door heel Europa verspreid. Daarom wordt het in Duitsland ook wel "Franzosenkraut" genoemd. Knopkruid kan in een seizoen drie generaties voortbrengen. Het zaait zich erg uit, maar is bij de eerste nachtvorst verdwenen. De zaden blijven zeker tien jaar kiemkrachtig. Het knopkruid bloeit van mei tot oktober.
Maar knopkruid is niet alleen "onkruid", maar ook een zeer waardevol voedingsmiddel.
Knopkruid bevat een hoog gehalte aan kalium, calcium, magnesium en ijzer. Van alle eetbare wilde planten heeft knopkruid het hoogste ijzergehalte. Verder heeft het een hoog vitamine C en betacaroteengehalte. Het vitamine C gehalte in knopkruid is 3- tot 4 maal zo hoog als in citroenen
Allebei de knopkruidsoorten kunnen gebruikt worden. Het is een goed kruid om de weerstand te verhogen en kan met name goed gebruikt worden bij allerlei infectie-ziektes, zoals bv. griep.
De jonge bladeren en stengels (voor de bloei) kunnen gebruikt worden als spinazie, in soepen, stamp en als salade.

De zaden kunnen geoogst worden en aan kruidenolie toegevoegd worden. Het verse kruid kan ook in de sapcentrifuge om er een verfrissende en gezonde drank van te maken.kaal knopkruid
boven rechts harig knopkruid
foto's de sprenk

Vergeet me nietje

Dit is een plant die elke vrouw op tafel wil hebben of minstens in de tuin. . Het vergeet me nietje .Je ziet elke dag staan als je goed kijkt in de berm , aan slootkanten ,aan bosranden en akkers .Overal groeit hij..Het is geen geneeskrachtig plant . Maar het verhaal hoe aan ze naamkomt is wel grappig . Er zijn twee verhalen .

Verhaal 1
Toen de planten werden geschapen kregen ze van God niet alleen een vorm, een geur en een kleur, maar ook een naam. Onder de nieuwe planten was ook een lief, klein, blauw bloemetje met een prachtig geel hartje. Onder de indruk van alle gebeurtenissen bij de Schepping keek ze met grote ogen rond hoe alle planten een naam kregen en vergat op te letten. Toen alle planten een naam hadden gekregen, was ze haar eigen naam vergeten.“Weet jij hoe ik heet?” vroeg ze aan alle grote en kleine planten, ”ik ben mijn naam vergeten”. Maar geen enkele plant kon het haar vertellen.Na lang aarzelen ging ze tenslotte naar de Schepper en zei: “Ik ben een beetje dom, ik ben mijn naam vergeten. Hoe heet ik?” Deze keek haar hoofdschuddend aan en antwoordde slechts met drie woorden: “Vergeet mij niet!” Beschaamd kroop het plantje weg, tussen het hoge gras. En daar staat ze vandaag de dag nog steeds. Altijd steekt ze haar blauwe kopje tussen de begroeiing uit. En als iemand vraagt hoe ze heet, antwoord ze nog altijd beschroomd: “vergeet mij niet”. En dat is een naam die iedereen kan onthouden, want het vergeet-mij-nietje is een plantje dat bijna iedereen van naam kent.

Verhaal 2
In de middeleeuwen waren eens een ridder en zijn geliefde langs een rivier aan het wandelen. Bij het plukken van een bosje bloemen viel hij door de zwaarte van zijn harnas in het water. Terwijl hij verdronk gooide hij het bosje bloemen naar zijn geliefde en riep "Vergeet mij niet". Deze bloem is verbonden met romantiek en tragiek en werd vaak door vrouwen gedragen als teken van trouw en oneindige liefde.

Het geslacht Vergeet-mij-nietje (Myosotis) telt enkele dozijnen soorten. De naam Myosotis komt van het Grieks en betekent muis-oortje (mus + otis). Vergeet-mij-nietjes komen voor in Europa, Azië, Afrika en Australië.
In Nederland en België komen de volgende soorten voor:

• Akkervergeet-mij-nietje (Myosotis arvensis)
• Veelkleurig vergeet-mij-nietje (Myosotis discolor)
• Zompvergeet-mij-nietje (Myosotis laxa subsp. cespitosa)
• Ruw vergeet-mij-nietje (Myosotis ramosissima)
• Moerasvergeet-mij-nietje (Myosotis scorpioides subsp. scorpioides)
• Weide vergeet-mij-nietje (Myosotis scorpioides subsp. nemorosa)
• Stijf vergeet-mij-nietje (Myosotis stricta) a
• Bosvergeet-mij-nietje (Myosotis sylvatica)

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)is een mooie border plant. Wat een hoop mensen niet weten dat het ook een geneeskrachtige plant is .
Toen de Europeanen naar Noord-Amerika kwamen, was deze plant al lang in gebruik onder de stammen van de Great Plains, die hem gebruikten bij allerlei infecties en voor het ontsmetten van wonden. De plant verscheen voor het eerst in de medische literatuur in 1762, als een middel om zadelzweren te behandelen bij paarden. De vroegste berichten over het gebruik in de traditionele westerse geneeskunde dateren van rond 1870, rond deze tijd leerde een de arts, Dr. H.C.F. Meyer het gebruik van de inheemse stammen van Nebraska, Meyer was gefascineerd door hun gebruiken en grote gezondheid. Hij leerde dat Echinacea door vele stammen werd toegepast, o.a. door de Cheyenne, Choctaw, Comanche, Dakota, Meskawaki Fox, Pawnee, Sioux en de Omaha. Echinacea werd het meest gebruikte kruid binnen de Eclectische Medische Beweging in de VS (1845-1930), waar het werd toegepast voor vele kwalen.
Op zijn vele reizen leerde ook Dr. Alfred Vogel, de Indiaanse toepassing bij slechthelende wonden en slangenbeten kennen. Hij zag dat de plant werd gekneusd en fijngekauwd, met dit papje werd de wond bedekt. Vogel was zo onder de indruk van het genezend vermogen van de Rode Zonnehoed, dat hij teruggekomen van zijn reis naar Amerika, pogingen ondernam om de plant in zijn Zwitserse tuinen te kweken. Dit lukte en vanaf dat moment was Vogel voor de productie van Echinaforce niet meer afhankelijk van import.
Na deze plant is veel onderzoek gedaan, dit begon al in 1911, toen er van de ontstekingsremmende en weerstandsvermogende werking melding werd gemaakt. Maar in de jaren '80 van de 20ste eeuw kwam er pas echt een doorbraak toen door Prof. Dr. Wagner uit München op overtuigende wijze werd duidelijk gemaakt dat Rode Zonnehoed niet zo zeer zelf bepaalde ziekteverwekkers bestrijdt, maar de niet-specifieke afweerkrachten van het menselijk lichaam verhoogt. De plant bleek de fagocytose (het opeten van ziekteverwekkers door de witte bloedlichaampjes) kenmerkend te activeren.

Gebruik
Typische Zonneplant die zich naar dit hemellichaam richt. Hij heeft een penwortel, dit verwijst naar een sterk aardende werking. Ze staat graag in grote groepen, de plant heeft een zeer krachtig uitstraling en laat zich niet wegdrukken. Het kruid werd door de Sioux in rituelen gebruikt om de kracht te versterken. Verder heeft de Rode Zonnehoed een grote Marskracht, vanwege het vermogen de eigen afweer van het menselijk lichaam te versterken. Het is een krijgersplant. De kleur van de bloemen is samengesteld uit rood, met een werking op het bloed, en wit, wat een aanwijzing is voor een positief effect bij de bestrijding van infecties bovendien harmonieverhogend.

Werking
Constitutie en infecties
Heeft een sterk weerstandsverhogend effect op het hele organisme, verschillende inhoudsstoffen werken antibiotisch en ontstekingsremmend. Helaas wordt dit kruid vaak verkeerd toegepast, veel mensen gebruiken het als een preventief middel dat de hele winter geslikt wordt om verkoudheid en griep te voorkomen, het lichaam raakt er aan gewend en het positieve effect verdwijnt, dus wissel het af met andere middelen of gebruik het alleen wanneer het echt nodig is.
Als middel om infecties te bestrijden is het zeer geschikt, ook bij kinderen, ouderen en mensen die extra bevattelijk zijn voor infectieziekten, zoals hartpatiënten, anemiepatiënten, diabetespatiënten etc. (zie echter ook Overige). Het kan ook de weerstand verhogen bij candida, bronchitis. Ook bij herpes simplexinfecties. Heeft een zeer goede tegen alle infecties, zowel van de luchtwegen, zoals bij bronchitis, verkoudheid, sinusitis, angina, tonsillitis. Maar ook voor ontstekingen van de huid, bijvoorbeeld puisten, steenpuisten, sceptisch eczeem, ontstoken wonden. is weefselherstellend, is wat pijnstillend en bloedzuiverend. Ook bij de Ziekte van Pfeiffer en de bekende kinderziekten. Ook ondersteunend bij psoriasis en de Ziekte van Crohn (al is dit discutabel omdat dit beide auto-immuniteitsziekten zijn). Ook bij vaginale schimmelinfecties, vaginitis. Gebruik het kruid vlak voor een grote, tandtechnische behandeling, en ook hierna. Ook bij open benen en verwondingen.

Gebruik van de plant
Men gebruikt de wortels en de bloemen, de wortels moeten in de herfst worden opgegraven, het liefst van wat oudere planten. Men zegt dat de Ø (moedertinctuur) van de verse wortel beter is dan de Ø (moedertinctuur) van de gedroogde wortel. Men kan ook een aftreksel maken van de wortel.

Let op
Rode Zonnehoed moet niet worden toegepast in progressieve systeem - en auto-immuniteitsziekten als tuberculose, leiose, MS, verbindende weefselstoornissen volgens de Duitse Commissie E. Verder ook niet bij HIV/AIDS.

Je ziet ze weer overal langs de weg .De teunisbloem .Of ze staan solidair of ze zit met trossen te gelijk.Voor de een een onkruid.. Voor de natuurgenezers een kruid ..Voor de bijen en hommels een genot. n de natuur zijn het vaak de eerste planten die nieuwe grond koloniseren. Ze worden dan ook vaak op rudale gronden en zandgronden als wegbermen, duinen en kapvlakten en dergelijke gevonden.
Teunisbloem (Oenothera) is een geslacht van zo'n 125 soorten eenjarige, tweejarige en vaste planten uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae). De soorten komen van nature voor in Zuid- en Noord-Amerika, maar zijn ondertussen ingeburgerd in vele landen.
De botanische naam Oenothera betekent 'ezelsvanger', van het Oudgrieks 'oeno' = ezel en 'thera' = vangen, achtervolgen. Men gelooft dat de naam refereert aan de giftigheid van de plant die gebruikt kan worden om ezels en andere dieren te vangen.
William Baird suggereert dat het Oudgriekse 'oeno' ook vertaald kan worden als wijn. Hij gelooft dat dit refereert aan het gebruik van de wortel als smaakverfijner in wijn.

Kenmerken
Het geslacht heeft gele bloemen met vier kroonbladen. Er bestaan ook soorten met witte, roze of rode bloemen. De bloemen staan rechtop of schuin omhoog. De bloemen bezitten een kelkbuis.
De plant bloeit van eind juni tot midden augustus. De zaden van de meeste soorten rijpen van augustus tot oktober. De zaaddoos bevat circa 200 zaadjes waaruit een kostbare olie wordt gewonnen.Het geslacht is verwant aan het wilgenroosje en heeft de merkwaardige gewoonte om zijn bloemen 's avonds in de schemering te openen. Knoppen kunnen zich in enkele minuten ontvouwen tot bloemen. De volgende dag verwelken deze bloemen. 's Avonds gaan weer nieuwe bloemen open, zo wekenlang. Veel soorten zijn nachtbloeiers en worden daarom door nachtactieve insecten bestoven.

Medicinaal gebruik
De olie uit de zaden van teunisbloem is rijk aan onverzadigde vetzuren. Het gehalte aan gamma-linoleenzuur kan oplopen tot 14%. Door de bijzondere samenstelling kunnen ontstekingen in het lichaam gunstig worden beïnvloed.
De symptomen van neurodermitis kunnen door het innemen of via de huid absorberen verlicht worden. Ook uitwendig te gebruiken bij de volgende klachten: huidschilfers, roodheid van de huid, psoriasis, droge huid.
Inwendig is teunisbloemolie te gebruiken bij de volgende klachten: menopauze, reuma, overgewicht door stofwisselingsstoornissen, hart en vaatziekten, hoge bloeddruk, astma, hooikoorts, allergieën, leverklachten door alcohol, hyperactiviteit, geïrriteerdheid, huidklachten, ontwenningsverschijnselen (alcoholisme), katers. De olie wordt gebruikt bij.o.a. bij PMS, huidaandoeningen, reumatische gewrichtsontsteking, constipatie, astma, kinkhoest,eczeem, psoriasis, rimpels, droge huidplekken. Rustgevend en inzetbaar bij behandeling van ADHD
Gebruik van teunisbloemolie is af te raden bij manische depressiviteit of epilepsie.

Overig gebruik
De bladeren van verschillende soorten zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog wel gebruikt als vervanging voor tabak.

Tuin
Zaden kunnen van het late voorjaar tot de vroege zomer in de volle grond gezaaid worden. De plant is meestal met karige grond tevreden. Op voedselrijke grond wordt ze gemakkelijk weggeconcurreerd door andere soorten, wieden van andere soorten is dan gewenst.
Hoewel er drie soorten in het wild voorkomen, worden deze ook vaak in tuinen aangeplant. Hiernaast worden er diverse cultivars gekweekt. Vooral de soorten Oenothera fruticosa, Oenothera macrocarpa en Oenothera speciosa staan aan de basis van veel cultivars.

Tuinmelde

Vandaag eens over een vergeten groente .Tuimelde De groene vorm met zijn pijlvormige bladeren is in feite een (vergeten), groente die in de loop der tijd werd
vervangen door spinazie. Toepassing en bereiding van tuinmelde en spinazie zijn gelijkwaardig.
De gekleurde cultivars zoals 'Rubra' worden nu als sierplant in de border toegepast, ze zorgen met hun lange slanke stengels voor wat hoogte en kleur. De bloempluimen hebben
dezelfde kleur als het blad. Ideale 'opvulplant' of weefplant. De plant is eenjarig maar zaait zich makkelijk uit.

Er is niet veel bekend over de tuinmelde .

Naam
Atriplex hortensis
Nederlandse naam
Tuinmelde
Familie
Amaranthaceae/ Chenopodiaceae
Herkomst
Azië, Siberië Op andere plaatsen verwilderd
Zaaien
van maart tot juni en van half augustus tot september.
Bij opkomst in droge periodes, regelmatig water geven om doorschieten te voorkomen. Jonge plantjes zijn geliefd bij naaktslakken.
Hoogte
150 cm
Bloeitijd
juli-september
Standplaats/ habitat
normale, voedzame tuingrond; volle zon, halfschaduw

ALTERNATIEVE BESTRIJDING

Er zijn twee soorten hoe je tuin kan beschermen tegen schadelijke insecten .De ene is met chemische middelen of met biologische middelen .
Zo als uw weet doe ik het op de alternatieve manier .Hieronder heb ik wat middeltjes neer gezet .
Boerenwormkruid
Kan worden gebruikt tegen wortelvlieg, koolvlieg, luizen, coloradokever, spint, roest, meeldauw.
Neem 30 gr verse of 3 gr droge bloemen per liter water. Overgiet met kokend water.
Dit mengsel onverdund ongeveer 1 à 4 maal per 2 weken op de grond bij de wortelhals van gewassen spuiten.

Brandnetelgier
Dit mengsel gebruik je als meststof voor gewassen. Het bevat veel stikstof en sporen-elementen. Je kan het gebruiken als bladbemesting.
Hou ouder de gier, hoe sterker hij wordt. Gebruik het mengsel flink verdund: 1/10 of 1/20

Heermoesthee
Werkt genezend bij roest of andere schimmelziektes. Best ook preventief gebruiken.
Heermoesthee maak je door 10-30 g per liter water op te lossen of als je vertrekt van verse heermoes, neem je ongeveer 150g vers of gedroogd materiaal per liter water en laat dat een nacht in water weken. Haal daarna de heermoes uit het water en laat die 10-60 min. koken in voldoende vers water. Het koud aftreksel en het kookaftreksel samenvoegen, zeven en verdunnen (1 op 4 tot 1 op 20).
Voor het verspuiten voeg je 0.3 tot 0.5% groene zeep toe.

Heermoesaftreksel
Te gebruiken als bladbemesting.
Gebruik 1 kilogram vers of 150 gram droog materiaal op 10 liter water. Laat 15 minuten koken en 12 uur trekken. Zeef en verdun 10 keer. Behandel de planten om de drie weken.

Knoflook
Door het hoge zwavelgehalte zou knoflook een schimmeldodende werking hebben.
De geur zou ook afwerend werken tegen insecten, slakken.
AFTREKSEL: 50 -75 g fijngesneden verse teentjes look of 20 g droog poeder een 24u laten trekken in 1 l water. Zeven en 10 keer verdunnen.
POEDER: knoflooktenen vermalen en drogen tot poeder.

Gesteentemeel
Door basaltmeel, lavameel en zeewierkalk over gewassen/planten te spuiten worden deze beschermd tegen ziekten en plagen.
Deze produkten werken dus vooral preventief.

Natuurlijke vijanden:
•Bladluizen : inzetten van sluipwespen, lieveheersbeestjes, gaasvlieg
•Fruitmot : Granupom; een selectief biologisch insecticide op basis van het Cydia pomonella granulosevirus.
•Mineervlieg: inzetten van sluipwespen.
•Perenbladvlo: inzetten van roofwants
•Trips: inzetten van natuurlijke vijanden zoals roofwantsen.
•Wolluis: inzetten van feromoon. (Lokstof)
•Spint: inzetten van roofmijt.
•Slakken: inzetten van nematoden
•Taxuskever: inzetten van nematoden

Soorten beleid

Nu eens geen bericht over kruiden of planten ,of eigenlijk wel. Vandaag kreeg ik het soorten van het soortenbeleid van 2007 -2013 binnen . Na het lezen sloeg bij wel de schrik om het lijf .Hoeveel dieren, vlinders ,vissen ,vogels en planten er worden bedreigd met uitsterven alleen al in Noord-Holland . Ik hoor het WMF daar nooit over .Die zijn bezig de laatste panda dood te knuffelen.

Neem nu het gewone lepelblad .de oevers in de Zaanstreek stonden er vol van . De oevers waren wit gekleurd Nu is het een bedreigde planten soort. Hoe komt dat omdat we overal zoet water willen hebben. Zon lepelblad houd van een beetje brak water
Heemst houd van veen .De Zaanstreek is een groot veengebied maar alles wordt door riet bedreigd. Op het trilveen gebied staat nu riet. Langzaam komen er boompjes op. De boeren hebben geen zin meer om schapen op het veen te zetten want het is niet economisch meer haalbaar

De kerkuil en de steenuil worden verdreven door het Pleur Maar Neer gemeentebeleid. Om overal maar industrieterreinen te bouwen. De economische drijfveer van bepaalde gemeentes Het grootste voorbeeld staat in Wormerveer. Industrieterrein Noorderveld Aan de overkant ligt Industrieterrein Molletjesveer een verpauperd industrieterrein .Als dat was opgeknapt dan had het Noorderveld behouden gebleven. Een prachtig mooie weidegebied Een hof van eden voor kievieten en andere weidevogels.

Door het bebouwen van weide. Wordt de habitat van bepaalde vogels,planten en dieren bedreigd Als je met je spandoek staat dan ben je gelijk een milieuterrorist want dan schaad je de economie. De echte milieuterroisten zijn de projectontwikkelaar die met hun industrieterreinen en mooie villa's in gebieden met een mooi uitzicht. Of de planologen die weer een weg willen verbreden of door een groen gebeid een weg te plannen.

Soms denk ik weleens waar doe ik het voor. Ik ben vegetarisch ,ik koop biologische producten ,verbouw me eigen groente, gebruik groene stroom en ik heb een elektrische brommer of ik ga met OV .en soms carpool ik.
Als 30% van het Nederlandse volk het ook doet dan houden we meer groen over

Zuring

Zuring ziet men ls een hardnekkig onkruid .Het is ook een geneeskrachtig kruid .Als het in je tuin staat is het en hardnekkig kruid dat moeilijk is uit te roeien. Het enige haal het voordat het zaad vormt met wortel en al te verwijderen .
In de tijd dat onze voorouders de hele dag in de zomerhitte aan de slag waren, aten zij graag een Zuringblad, dat leste de dorst buitengewoon goed.

Zuring is inheems in grote delen van Europa, Azië en Noord-Amerika, vooral op rijke, kleiige en zure gronden komen veel soorten voor. De geslachtsnaam Rumex is afgeleid van het Latijnse "Rumo" dat "ik zuig" betekent. De Romeinse soldaten zogen aan zuring stelen om hun dorst te lessen. Evenals rabarber bevat zuring oxaalzuur. Bovenmatig gebruik van oxaalzuur is giftig.Teelt
Zuring vraagt om een zure vochthoudende grond en om een standplaats in de volle zon of halfschaduw. De planten behoren op 30 cm afstand van elkaar te staan. Het kruid schiet nogal snel in zaad. Haal de bloemen tijdig weg opdat alle energie van de plant zich richt op het produceren van bladeren. In warme zomers zal zuring in de loop van het groeiseizoen steeds bitterder blad leveren. Zodra het buiten niet meer zo warm is zal de smaak van het gewas snel verbeteren. Zuring zaait zich spontaan uit. Strooi kalk in de tuin als U vind dat er teveel zuring in de tuin komt. Pluk het blad voor vers gebruik of om in te vriezen. Het laat zich slecht drogen.

Geneeskrachtig
Zuring is urinedrijvend en bloedzuiverend. Het lichaam reageert op zuring met onder meer de aanmaak van meer rode bloedlichaampjes. Ook bevat zuring vitamine C. Huidaandoeningen als acné zijn te behandelen met een kompres met het blad van zuring.

Als keukenkruid
Zuring is een uitstekend keukenkruid. Vers jong blad kan verwerkt worden in sauzen, soepen, roomkaas en eiergerechten. Als je het blad in salades doet verminder dan de hoeveelheid azijn of citroensap in de dressing. Het blad van de zuring is immers al zuur genoeg. Zuring combineert voortreffelijk met kip en varkensvlees. Kook het gewas als spinazie, giet het water tussentijds eenmaal af om de zure smaak te temperen.
Enkele recepten
Groene saus:
Was een handvol zuring, slabladeren en waterkers. Kook in een weinig water waarin ook een hele gepelde ui zit, tot het blad zacht is. Verwijder de ui en laat de bladeren afkoelen. Voeg daarna 1 eetlepel olijfolie, 1 eetlepel wijnazijn, zout en peper toe. Roer tot een romige saus. Serveer bij vis of koud gevogelte.
Soep van zuring en sla:
Samenstelling: 100 gr zuring, 100 gr sla, 100 aardappels, geschild en in schijfjes gesneden, 50 gr tuinpeterselie, 50 gr boter, 600 ml kippensoep en 4 eetlepels room.
Werkwijze: was de zuring, sla en peterselie. Droog de bladeren en snij ze grof. Verhit de boter in een grote pan en doe er de zuring, sla en peterselie bij. Stoof 5 minuten op een laag pitje en doe er dan de aardappelen bij. Schep alles goed om. Giet er de hete kippensoep overheen, doe een deksel op de pan en laat 25 minuten sudderen. Roer alles goed door elkaar tot een smeuïge soep. Gebruik eventueel een keukenmachine. Warm de soep terug op (laat niet koken) en doe er tenslotte nog wat room bij.
de recepen zijn van Den Diepen Boomgaard

roomse kervel

Roomse kervel is de doorlevende neef van de klassieke kervel en behoort samen met onder meer peterselie, lavas, engelwortel, dille en karwij tot de schermbloemige planten. Roomse kervel is niet zo maar de vervanger van kervel. Door de zoete anijsachtige geur en smaak en de mooie witte bloemschermen heeft dit kruid heel wat eigen troeven. Een doorlevende vaste plant met een uitgesproken smaak en sierwaarde... Roomse kervel zou een vaste waarde moeten zijn in elke ruime kruidentuin.

Teelttechniek.

Je kunt roomse kervel bij voorkeur in het najaar zaaien in bakken gevuld met tuingrond of zaaien ter plaatse. Afdekken met een laagje scherp zand of een vochtige doek om de vochthuishouding op peil te houden. Voldoende voedingsstoffen en licht zijn bij het opkweken van groot belang. Het kruid heeft, net als de familieleden, een lange kiemduur en is moeilijk te verplanten maar zaait wel spontaan uit. Bij het ter plaatse zaaien spaarzaam uitzaaien en voldoende dunnen. Bij zaaien in pot in het voorjaar ruim uitplanten. Scheuren wordt weinig beproefd; het is handig als je kunt starten met enkele zaailingen van een collega. Tot de schermbloemige behoren ook de geslachten die op het eerste zicht gelijkenis vertonen met roomse kervel maar schadelijk zijn. Dolle kervel (Chaerophyllum temulum) en gevlekte scheerling (Conium maculatum) zijn voorbeelden.
Roomse kervel is een enthousiaste groeier en neemt veel plaats in. De wintervaste plant wordt ongeveer een meter hoog en groeit breed uit. In wilde borders is roomse kervel een goede keuze. Het kruid bloeit van mei tot juli met overweldigende witte bloemschermen. De bloemen zijn eetbaar. De decoratieve bladeren worden tot een halve meter en tooien tot diep in de herfst je border.

Aan de standplaats stelt het kruid opvallend weinig eisen. Halfschaduw of schaduw vormt geen onoverkomelijk probleem. Verder vochtig, maar goed doorlaatbaar en humusrijk. Onder (te) vochtige en donkere omstandigheden kan de plant geplaagd worden door kiemschimmels en door roest. Een droog zaaibed vermijdt kiemschimmels. Voldoende diep terug snoeien kan bij roestaantasting een oplossing bieden

Boerenwijsheid.

Roomse kervel werd in boerderij tuinen verbouwd om de bloedzuiverende en urineafdrijvende eigenschappen en als probaat middel tegen blaas- en nierstenen. Het kruid vormt tevens een goedkope en rijke bron van vitamine C. Mensen werden opgewekt bij het verbruiken van deze plant. Omdat het steeds en in ruime mate beschikbaar is, werd het blad gebruikt in kruidenboters, in soepen en in salades. De stevige uitgegroeide wortels werden rauw geraspt of als kookgroente geserveerd en de zaden, die een overtuigende anijssmaak hebben, werden als snoepgoed gegeten of verwerkt in gebak. In kruidige likeuren en in boenwas vond je steevast roomse kervel.

Pepermunt

Als ik thee thuis zet dan loop ik even me kruidentuin in en knip wat pepermunt of Marokkaanse munt .De Marokkanen noemen het nana

Pepermunt - Mentha x piperita

Familie
Lipbloemenfamilie - Lamiaceae (Labiatae)
Botanische naam
De geslachtsnaam 'Mentha' betekent "sterk ruikend" De soortnaam 'piperita' staat voor gepeperd.
Geschiedenis (voor alle Muntsoorten)
3000 jaar geleden al in Egypte in gebruik, het werd ook als grafgift meegegeven. in Egypte werd het kruid ook gebruikt voor het stelpen van bloedingen, het werd dan gemengd met azijn. in de bijbel wordt verteld dat Pepermunt gestrooid werd op de vloer van de synagoge. De oude Romeinen gebruikten het om wijn op smaak te brengen, de geur van Pepermunt heeft als prettige bijkomstigheid dat het de geur van alcohol verdoezeld, ook werd het gebruikt om het stremmen van de melk tegen te gaan. Bij de Grieken en Romeinen was het kruid heilig, volgens een Griekse mythe zou de nimf Minthe, de dochter van de Watergod Kokytos, een amoureuze verhouding hebben gehad met de God van de Onderwereld, Hades, dit tot groot ongenoegen van zijn vrouw, Persephone en zijn schoonmoeder, Demeter, deze laatste stortte zich in razernij op de nimf en scheurde haar aan stukken. Hades, de verdrietige minnaar liet uit de resten een geurig kruid groeien, de Munt. Plinius de Oudere verteld dat de Grieken en Romeinen zichzelf kroonde met Pepermunt en hun tafels versierde met de twijgen en hun koks gebruik maakte van pepermunt voor het op smaak brengen van hun gerechten en wijn, sommige schrijvers betwijfelen of het hier om Pepermunt gaat, mogelijk gaat het om andere soorten, ondanks dat er bewijs is dat Pepermunt werd gecultiveerd door de oude Egyptenaren. Een Christelijke legende verteld dat Maria, na de dood van Jezus, zich dagenlang uit rouw alleen gevoed had met Groene Munt, in Italië bestaat dan ook een spreekwoord dat zegt: "Wie de Groene Munt vindt en ze niet aanbidt, zal ook de Madonna niet zien als hij sterft". in de Middeleeuwen werd Munt gebruikt bij oogaandoeningen, bij zweren en rabiës (dan met zout). in Japan werden er bladballetjes van Munt gerold om bij je te dragen. Met het blad werden ook de tanden gepoetst verder bij hik, braken, oprispingen en oorpijn. Pepermunt wordt vermeldt in de IJslandse 'Pharmacopoeias' uit de 13de eeuw maar het werd pas algemeen toegepast als medicijn in West-Europa in het midden van de 18de eeuw en dan vooral in Engeland. Het werd pas erkend als een aparte soort aan het eind van de 17de eeuw (Grieve).Botanie
Vaste plant uit de Lipbloemenfamilie. Kruising van de Aarmunt (Mentha spicata) en de Watermunt (Mentha aquatica). Van de Pepermunt is de stengel roodpaars aangezet, dit geldt ook voor het jonge blad. Het blad is tegenover elkaar staand (net als bij alle Lipbloemigen). De bloemen staan in schijnkransen, ze zijn roze tot lila, de bloei is van juni tot juli.
De stengel is vierkant, de wortel onuitroeibaar met veel uitlopers, Pepermunt groeit graag langs het water, in de schaduw, de plant heeft een grote gevoeligheid voor milieuverontreiniging (vormt dan roest). Vermeerderen gaat via (wortel)stek, de plant is een woekeraar in de tuin. Er zijn ruim 600 Muntsoorten.
Gebruik
De vierkante stengels en onuitroeibare wortels wijzen op veel weerstand, de favoriete groeiplek aan het water, in de schaduw wijst op een in eerste instantie verkoelende werking, later is de werking juist verwarmend. De rode steel duidt op een werking op het bloed. Het blad is een beetje behaard, dus een milde werking op huid en slijmvliezen. De bloemen zijn roze, dit bestaat uit rood en wit, een verwijzing naar respectievelijk bloed en harmonie. De geur is een aanwijzing dat de plant via en op het zenuwstelsel werkt.
Typologie
Een mens die bescherming, warmte en omhulling nodig heeft. De mens die het liefst in een vertrouwde omgeving verblijft, teveel indrukken maken deze mensen angstig, onzeker en depressief. Een kruid dat goed is voor labiele personen, zij gaan dan openstaan voor andere ideeën en gevoelens.Inhoudsstoffen

• Etherische olie (vooral menthol, dat zeer antibacteriële en parasietdodende werking heeft, verder ook menthon, mentola-azulaat en azyleen)
• Looistoffen
• Bitterstoffen
• Vitaminen: B3 en B4
• Flavonen
• Rozemarijnzuur (pas dus op tijdens de zwangerschap)
• Looistoffen

Werking

Zenuwstelsel
Opwekkend en ontkrampend bij allerlei nerveuze aandoeningen, goed bij migraine, hoofdpijn door oververhitting (zonnesteek, sauna etc.) Ook bij een zenuwuitputting en zenuwpijn. Ook bij een pijnlijke menstruatie. Maakt opgewekt. Bij kiespijn en tandvleesontsteking.
Spijsvertering
Bij teveel maagzuur, oprispingen, algemene maagklachten, misselijkheid (denk ook aan reisziekte), overgeven, slechte vertering, winderigheid en koliekpijn. De galtoevloed wordt gestimuleerd, de galafvoer verbeterd, werkt dus bij geelzucht, het heeft een krampwerende invloed op de gladde spieren van de spijsvertering. Verder uiteraard bij een slechte adem (halocitose). Ondersteunend bij de Ziekte van Crohn.
Huid
Verkoelend, verdovend bij pijn, jeuk, huiduitslag, nervositeit en warmte, de of mentholpoeder zorgt voor extra doorbloeding, dit veroorzaakt eerst een koel gevoel, later een warm gevoel. Bij zweren, slecht helende wonden, brandwonden, schurft, dauwworm (dan kompressen van de thee of de verdunde ), bij muggen. Ook bij griep en koorts, Pepermunt is dan zweetbevorderend, bij een verstopte neus inhaleren.
Overige
Natuurlijk een heerlijk kruid in de keuken.
Gebruik
Men gebruikt het blad voor de oertinctuur, in het begin van de bloei plukken. Voor de thee worden de bloeiende toppen gebruikt. Verzacht de smaak van bittere kruiden.

Let op!

Door de menthol niet geschikt voor kinderen! Als vervangend kruid kan men Kattekruid of Kruizemunt gebruiken, deze hebben dezelfde eigenschappen als Pepermunt maar dan veel milder. Verder niet gebruiken tijdens de zwangerschap, Pepermunt kan huidirritatie veroorzaken, niet gebruiken wanneer homeopathische middelen worden gebruikt, niet langdurig gebruiken, deze waarschuwingen gelden ook voor de etherische olie.

De tuinen van Appeltern

De tuinen van Appeltern daar was ik gisteren een beetje privé en ook voor me werk.Het terrein is ongeveer 13 hectare groot en er zijn 160 soorten tuinen ondergebracht van stadstuin tot een oosters tuin Ik kon gelijk me camera uit testen. Maar wat een pracht en weelde.Ik heb heerlijk lopen genieten.Ik heb nu nog spierpijn van De groente tuin was echte moestuin alles netjes achter elkaar.Je kunt lekker schoffelen.Niet zo als mijn kruidentuin waar alles geordend door elkaar groeit.De kruiden tuin van A.Vogel begon een beetje op mijn tuin te lijken.Maar wat schittert hoor Ik kan wel vertellen wat er staat maar daar ziet niet het moois wat daar staat.

kruiden in de zomer

Tijdens hoogzomer staan de kruidenplanten er weelderig bij, hun bladeren rijk gevuld met etherische oliën en smaakstoffen. Het is oogsten geblazen, zodat u ook in de wintermaanden pit en persoonlijkheid kunt geven aan tal van gerechten. Een mand kruiden voor pit in gerechten, heerlijke thee en geurige potpourri’s.

Bijna alle kruiden bevatten in de ochtenduren het hoogste gehalte aan vluchtige oliën en smaakstoffen. Dat geldt zeker voor mediterrane kruiden als tijm, rozemarijn, salie en basilicum. De etherische of vluchtige oliën helpen – naast andere strategieën - tegen oververhitting. Bovendien zijn die stoffen vaak ontsmettend zodat de kruiden minder last hebben van schimmels. Ook stoten deze etherische oliën vraatzuchtige insecten af en houden grotere dieren niet zo van een gekruid maaltje.
Omdat de kruiden de hele nacht tijd hebben gehad om hun voorraadje geur en smaakstoffen aan te vullen, kunt u ze dus best in de vroege uurtjes oogsten wanneer u ze wilt drogen of verwerken.
Uiteraard snijdt u uw peterselie, bieslook en basilicum in de kruidentuin pas wanneer u ze nodig hebt en aan het kokkerellen bent, want vers zijn ze het lekkerst en zien ze er het mooist uit.Kruiden oogsten en bewaren
Wanneer u kruiden oogst om ze te bewaren, kunt u best een mooie zonnige ochtend uitkiezen. Gebruik altijd een scherpe schaar of snoeischaar opdat u de planten zo min mogelijk wilt beschadigen. Kies de fraaiste stengels en de mooiste, gave blaadjes. Pluk de blaadjes voordat de plant gaat bloeien, dan is het aroma meestal op zijn best. Pluk van kruiden met kleine blaadjes, zoals tijm, hele takken en rits de blaadjes er later af. Van basilicum kunt u de bladeren stuk voor stuk oogsten. Vaak kunt u ook de bloemen gebruiken; ze hebben dezelfde smaak. Zo zijn de bloempjes van bieslook even lekker als de pijpjes.
Het drogen dient snel te gebeuren, maar ook weer niet te snel. Het vocht moet verdampen en de etherische oliën moeten zoveel mogelijk bewaard worden. Was de kruiden niet, pluk alleen schone bladeren en bloemen. Droog de kruiden op horren, op gaasdoek of in bosjes, ondersteboven opgehangen in een goed geventileerd vertrek, een zolder of een droog schuurtje. In een donker vertrek blijft de groene kleur het best behouden. Zijn de blaadjes na een weekje bros en knisperig geworden dan kunt u ze opbergen in licht- en luchtdichte blikken. In luchtdichte glazen potten kan ook, maar dan wel in het donker. De bergruimte is liefst gelijkmatig koel.

Kruidenthee bereiden
Er is geen eenvoudiger manier om van de kruiden uit de tuin te genieten dan er thee van te drinken. De vuistregel voor het maken van kruidenthee is de volgende: overgiet twee eetlepels verse of één eetlepel gedroogd kruid met een halve liter kokendheet water en laat trekken. Thee kunt u op smaak brengen met zoethout, honing of zoetstoffen.
Er bestaan tal van kruiden waarvan u een lekkere en vaak ook heilzame thee of tisane kunt bereiden. Kamille, dille, munt, goudsbloem, citroenverbena, vlierbloesem, rozenbottel, salie…Wie rust zoekt kan valeriaanthee drinken, vlierbloesemthee en lindethee. Citroenmelissethee helpt tegen hoofdpijn en zou opbeurend werken. Hetzelfde kan gezegd worden van rozemarijnthee. IJzerhard, Verbena officinalis, zou helpen tegen katers zonder pootjes.
Citroenverbena of Aloysia triphylla, een niet-winterhard struikje, heeft een lekkere geur en een fruitig aroma dat dicht bij dat van de citroen aanleunt, maar zachter is en toch ook weer heel indringend. Thee van de verse en gedroogde bladeren is ronduit overheerlijk. Gedroogd en in een gesloten blikken doos behouden de bladeren jarenlang hun geur.

Er zijn tal van muntsoorten en variëteiten. Voor de Marokkaanse muntthee wordt bij voorkeur Mentha spicata ’Nanah’ gebruikt.

Geurige potpourri

Potpourri’s zijn gemakkelijk te maken. Ga op een warme droge, zonnige dag de tuin in en knip een aantal goed gevulde geurende rozen net voor ze aan verwelken toe zijn. Laat de rozenblaadjes op een warme, luchtige plek in de schaduw drogen. Pluk ook een kop lavendelbloemen en laat ze drogen. Doe hetzelfde met een greep kruidige blaadjes van munt, tijm, engelwortel, basilicum en majoraan. Alle ingrediënten moeten na het drogen papierachtig aanvoelen. Meng ze gedroogd in een goed af te sluiten doos en voeg er een tiental druppels etherische rozenolie bij. Na een drietal weken opent u het doosje en kunt u wekenlang van het kruidige rozenaroma genieten. Schud de doos regelmatig.Geurige rozenblaadjes en fijne kruiden voor een potpourri die de neus verleidt.

bereklauw

Op het Hazenpad staat een bos met bereklauwen.Het is wel een mooi gezicht, alleen als je door heen loopt kan je net als bij brandnetels door de haren verveelde brandwonden op lopen
De gewone berenklauw (Heracleum sphondylium) behoort tot de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De plant komt van nature voor in Europa
Het is een 90 tot 150 cm hoge, vaste plant, die veel langs dijken en wegen voorkomt. De plant is ruw behaard en heeft drievoudig gevind tot vinspletige bladeren. De stengel is kantig en gegroefd. De berenklauw bloeit van juli tot oktober met witte bloemen in veelstralige schermen. Het onderstandige vruchtbeginsel is tweehokkig met 2 stijlen. De stijlen hebben een kussentje aan de voet. De gevleugelde vrucht is een tweedelige splitvrucht met eenzadige deelvruchtjes.
De gewone berenklauw komt vooral voor op stikstofrijke, vochtige grond zowel in de volle zon als in halfschaduw. De plant groeit op grasland, bossages, in bossen en in onkruidvegetaties.
Omdat de reuzenberenklauw zo kiemkrachtig is en met zijn bladeren al het licht voor andere planten wegneemt, wordt de soort beschouwd als een onkruid. In gebieden die niet begraasd worden drukt de invasieve soort alle andere planten weg; daar komt bij dat hij in de Benelux naast grote grazers en schapen geen natuurlijke belagers kent.
Giftig
De reuzenberenklauw is niet giftig, althans in vergelijking met b.v. monnikskap (Aconitum) of de Taxus baccata, vooral schapen zijn er dol op. Wel bevat het sap van de plant furocoumarinen, die voor mensen sterk fototoxisch zijn. Blootstelling aan zonlicht na contact met het sap kan bij sommige mensen na 24 uur rode jeukende vlekken veroorzaken, die gevolgd worden door zwelling en blaarvorming. Het letsel kan er uitzien als een brandwond en het kan twee weken duren voordat het genezen is. Als litteken kan er een bruinverkleuring optreden. Wanneer het sap in de ogen komt, kan dit tot blindheid leiden. Als voorzorgsmaatregel moet dus elk contact met het plantensap vermeden worden; als dit toch gebeurd is, moet het sap zo snel mogelijk afgespoeld worden en moet blootstelling aan zonlicht van de huiddelen die in contact geweest zijn met het sap vermeden worden.
Gebruik
De plant bevat etherische olie met furocoumarinen, die onder invloed van licht op de huid ontstekingen kan veroorzaken. In Rusland, Estland, Letland en Litouwen worden de stengels in de zon te drogen gelegd. Op de stengel vormen zich dan zoete, witte kristallen.
De jonge plant is nog niet giftig. De 15 tot 20 cm lange, jonge stengels kunnen gegeten worden en smaken naar een combinatie van zoete komkommer, kokosnoot en mandarijntjes. De stengels moeten geplukt worden voordat het blad zich gaat ontvouwen. Oudere stengels kunnen geschild gegeten worden. Bij het schillen moet dan wel handschoenen gedragen worden om huidirritatie te voorkomen.De geneeskracht (vroeger) van de bereklauw
Vroeger werden de planten verzameld als voer voor de varkens. Jonge spruiten doen wat smaak betreft aan asperges denken. De fijngemalen wortels werden inwendig gebruikt tegen epilepsie. Afkooksel van fijngemalen wortels werd ingenomen bij diarree en tegen ingewandswormen. Regelmatig eten van wortels en blad zou zenuwversterkend zijn. Het eten van het blad zou goed zijn tegen darmklachten. Bij hevige hoofdpijn werd het zaad met olie vermengd tot een papje wat op het hoofd werd gelegd. De stengels bevatten olie en suiker.

artsjokken

Ik had verleden jaar 4 artisjokken planten gekocht. Ik was als een kind zo blij. Alleen het worden gigantische planten. Dit jaar heb ik er bloemen in .Ik vind het een feest hoor .In een plant zitten bloemen zo groot als me hand .Dus dat wordt smullen .Artisjokken zijn 'wilde' planten. Hiermee wordt gedoeld op het grote gebied dat de plant in beslag neemt bij de groei. Onderstaan een aantal foto's van begin juni. Artisjokken zijn overblijvende planten.
Een artisjok (Cynara scolymus) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De plant heeft bloemen in hoofdjes en puntige omwindselbladeren. Het vertoont het merkwaardige verschijnsel van prikkelbare meeldraden: bij aanraking met bijvoorbeeld een bijentong of -poot trekken de helmdraden zich samen en komt er een snuifje wit stuifmeel vrij uit de helmknoppen.

De vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten. Voor deze teelt worden stekelloze planten gebruikt, die vegetatief vermeerderd worden. In Nederland valt de oogst van de nog gesloten bloemknoppen in de maanden augustus en september. Na de oogst wordt de bloemstengel uit de plant gesneden. De planten moeten gedurende de winter vorstvrij worden gehouden door ze af te dekken met stro en plastic

De artisjok bevat een bittere stof, 'cynarine'.
-Deze stof heeft een positieve invloed op het maagslijmvlies en op de genezing van leverkwale
-Artisjoksap is ook de grondstof voor de liqueur 'Cynar'.
-Een artisjok zowel voor sier als consumptie geschikt is
-Een artisjok ziet er goed uit als de blaadjes dicht tegen elkaar liggen en er fris uitzien. Staan de schubben uit elkaar en van de knop af, dan is de knop te rijp en niet geschikt voor consumptie. De blaadjes moeten dik, vlezig en leerachtig zijn.
-Hoe verser de artisjok, hoe beter de zachte en licht bittere smaak uitkomt.
-De artisjok is gevoelig voor uitdrogen, wikkel de groente daarom in een vochtige theedoek.
-Bewaar de artisjok op een koele plaats 3 dagen in een vochtige doek.
-In de koelkast blijft deze groente 7 dagen goed in een vochtige doek.

In de moestuin en kruidentuin .2e week van Mei

Na een koude Paas hebben nu een tropische Pinksteren gehad ,Maar voor de echte Het is land van uiterste .Maar in de tuin is er genoeg te doen Alle plantje die onderglas waren geteeld kunnen nu uitgeplant worden .De IJsheiligen zijn voorbij.

In de moestuin en kruidentuin .
Rode bietjes die in april werden gezaaid zullen moeten worden uitgedund. Uit elk zaadje komen namelijk meerdere plantjes, uitdunnen is dus nodig. Hou 1 plant per 10cm over
Vroege aardappelen en erwten moeten worden aangeaard indien dit nog niet is gebeurd.
Bij hoge erwten moet steun worden aangebracht. Breng eventueel een mulchlaag van grasmaaisel aan rond de erwten.
Vroege tuinbonen toppen om aantasting door luizen te voorkomen.
Vroege zaailingen van sla, wortelen, uitjes moeten voorzichtig worden gedund. Laat de uitgedunde worteltjes en uitjes niet rondslingeren want de geur alleen al kan de wortel- en uienvlieg aantrekken.

Zaaien
Zomerbloemkool en broccoli zaaien onder koud glas. Na de ijsheiligen herfstbloemkool zaaien in volle grond
•Savooi zaaien in volle grond
•Wortelen: zomerwortelen en winterwortelen zaaien in volle grond.
•Bonen: zaai tot eind juni kleine hoeveelheden zodat je steeds verse bonen hebt.
•Witloof: zaai witloof in lijnen op 30cm uit elkaar en leg in de geulen een twintigtal zaden per meter. zaai op 1 tot 2 cm diepte.
Als de eerste echte witloofblaadjes tevoorschijn komen moet men uitdunnen tot er ongeveer 8 plantjes per meter overblijven. De uitgedunde plantjes kunnen ook worden uitgeplant maar deze geven vertakte wortels.
•Pompoen en courgettes zaaien. Na de ijsheiligen ter plaatse in volle grond.
•Kropsla en andere slasoorten zaaien.
•Snijselder, groene selder zaaien in volle grond. Na opkomst de plantjes dunnen op 15cm. Snijselder is een smaakmaker in de keuken die regelmatig gebruikt wordt. Zorg dat je voldoende zaait, en zaai met tussenperiodes.
•Radijs zaaien. Ze houden van koel weer, zaai daarom zomerteelten in de schaduw. Hou het gewas goed vochtig en onkruidvrij.
Zaai regelmatig kleine hoeveelheden. Eventueel als tussenteelt van erwten, sla.
•Schorseneer: koop vers zaad want schorseneerzaad is slechts één jaar houdbaar en zaai op een zonnige plek in lichte grond. Zaai op rijen met een afstand van 25cm, 2 à 3 cm diep. Na opkomst uitdunnen op 8 à 10cm
•Pastinaak: een oude wintergroente die herontdekt werd in de hedendaagse keuken. Zaai in rijen op 30-40cm afstand. Uitdunnen op 20 cm. Je kan ook drie zaden bij elkaar in

Voor mensen die rekening houden met de maan geven we hierbij een overzicht van enkele data die je best in het oog kan houden in mei.
12 mei Eerste kwartier
Maan in dalende knoop
20 mei Volle maan Apogeum
26 mei Maan in klimmende knoop
28 mei Laatste kwartier
Perigeum: korte afstand tot de aarde. Ongunstig
Apogeum: grote afstand tot aarde. Neutraal
Nieuwe maan: een goede periode om zieke planten, bomen, heesters en
gewassen te behandelen
Eerste kwartier: een goede periode om planten te verzorgen. Nooit bemesten!
Volle maan: ideale periode om te bemesten. Ook om geneeskrachtige kruiden te verzamelen. Niet snoeien.
Laatste kwartier: gunstige periode een putje leggen en bij opkomst de zwakste verwijderen.

de tuin in laatste week April

Mooie dagen in april, het zijn echte witte raven dit jaar. Maar dit weekend waait er toch wat beterschap onze richting uit.
In ieder geval zou de nachtelijke vrieskou toch voorbij zijn.
Op zondag 20 april vieren de milieu- en natuurbeweging de Dag van de Aarde met een bont programma en diverse activiteiten

Tijd om de bloemetjes buiten te zetten en de bloembakken te gaan vullen.
Bloembakken zijn er in diverse uitvoeringen: terracotta, kunststof, zink…
Belangrijk bij het vullen:
-gebruik een degelijke, kwalitatieve potgrond
-zorg dat de bakken voorzien zijn van drainagegaten zodat overtollig water steeds weg kan.
-leg op de bodem eventueel een laagje hydrokorrels.
Naast de traditionele bloembakken zijn er uiteraard ook nog de baskets en de hangkoker.
Deze laatste is een plastic zak die reeds is opgevuld met potgrond en waarin een opening is voorzien waarin de plantjes komen.
Deze hangkokers zijn meestal gevuld met rijkbloeiende hangplanten zoals bacopa, surfinia, verbena…

Om te tuinieren op een kleine ruimte of op een balkonterras zijn potten ideaal.
Mooi en gebruiksvriendelijk zijn de potten in glasvezel (fiberglass).
Ze zijn niet alleen vorstbestendig maar ook heel licht en daardoor makkelijk verplaatsbaar.
Voor wie zijn tuin een wat natuurlijke uitstraling wenst te geven en nog een stukje braakliggende grond heeft, kan een bloemenweide een optie zijn.
In de handel zijn bloemenweidemengsels verkrijgbaar. De meeste zijn samengesteld uit zowel éénjarige als meerjarige bloeiende planten.
Hou er rekening mee dat zo’n bloemenweide best tot ontwikkeling komt op een eerder arme grond. Het heeft dus niet veel zin om op die plek organisch materiaal te gaan onderwerken of de grond sterk te gaan verbeteren.
In een rijke bodem kunnen onkruidzaden zich namelijk sterk ontwikkelen en sterke concurrentie vormen voor de zaden uit het bloemenweidemengsel.
Zaai niet bij te lage bodemtemperatuur. Na het zaaien lichtjes inharken
Kruiden zijn dankbare en nuttige planten. Je kan ze ook overal toepassen: in een aparte kruidentuin of ook in potten. Zorg enkel voor een zonnige plaats, licht en warmte zijn voor de meeste kruiden belangrijk vooral de Mediterrane soorten.

voor de mensen die met de maan zaaien

12 april Eerste kwartier
15 april Maan in dalende knoop
20 april Volle maan
23 april Apogeum
28 april Laatste kwartier
29 april Maan in klimmende knoop

Pioenroos

Gisteren was er een stekkenmarkt bij een tuin verenging.Ik was er en keek voor kruiden die ik nog niet had of planten die geneeskrachtig zijn Ik had er 3.Goudsbloemen, Akelei en een Pioenroos.
Een Pionroos geneeskrachtig zal zich afvragen.Ja, in de middeleeuwen werd hij al gekweekt
In de Griekse mythologie geneest Paeon met behulp van de wortels van een uit Azië afkomstige plant, Pluto, die dodelijk verwond werd door Hercules. Deze plant wordt daarom Paeonia genoemd (Pioenroos) en komt oorspronkelijk uit China waar zij al meer dan 3000 jaar bekend is om haar geneeskrachtige kwaliteiten De pioenroos komt oorspronkelijk uit Japan en het Himalaya gebergte. De gehele pioenroos is giftig en bevat o.a. anemonol.
Al in de oudheid is de pioenroos een heilzaam middel tegen allerlei ziekten. Plinius schreef in1485 dat de pioen bescherming biedt tegen de nachtelijke pesterijen van de Faunen of tegen nachtelijke fantasieën. De keizerlijke Lijfarts Mattioli raadt in de 16e eeuw aan om pioenroos in het kinderwiegje te leggen, het werkte tegen nachtmerries bij jonge kinderen.
De pioenroos was een machtig tovermiddel tegen demonen en ander gespuis, zo werd er gezegd dat de zaden van de pioenroos op bepaalde plekken in huis het kwaad buiten de deur zou houden, en de zaden konden onweer voorkomen.
Niet alleen de zaden van de pioenroos waren geneeskrachtig, ook de wortels van de plant stonden in hoog aanzien. Het genas buikpijn, geelzucht en lever en nierkwalen.
Tien rode pioenzaden gekookt in een zware rode wijn helpen bij menstruatie problemen. De wortels moet men om de hals hangen om tegen vallende ziekte te beschermen. . Wil de wortel echt helpen dan moet je hem om middernacht bij afnemende maan uitgraven. Dan wordt de wortel een middel die alle deuren opent en verborgen schatten laat zien

Als iemand het verstand verliest doop dan de zaden van de pioenroos
in honing, leg het op zijn tong, zo stijgen de krachten van de pioenroos in zijn hersenen omhoog en wekken hem, zodat hij terug bij zinnen komt en zijn verstand terugkrijgt, aldus Hildegard von Bingen.
Als middel tegen vallende ziekte en jicht gebruikte men een pioenwortel uitgegraven bij afnemende maan.

Nagelkruid (Gneum urbanum)

Het was van het weekend hier lekker weer.Ik heb al een boel in februari voor gezaaid.Nu heb ik er profijt van.Na dat ik een hoop zaden mee genomen had bij het Muiderslot.Daar heb ik deze plant nu ook van.

Nagelkruid (Gneum urbanum)
gewoon nagelkruid is een in de Benelux vrij algemeen voorkomende, 30-60 cm hoge kruidachtige plant in de rozenfamilie (Rosaceae). De wetenschappelijke soortnaam urbanum is afgeleid van het Latijnse woord voor stad, omdat ze vroeger vooral in de buurt van steden en dorpen voorkwam.
De Nederlandstalige naam van deze plant heeft geen betrekking op de op nagels lijkende weerhaakjes van de vruchtjes, maar op het feit dat de wortel naar kruidnagel ruikt.
Uit een korte, dikke wortelstok ontspringt een rechtopstaande, vertakte stengel. De bladeren zijn geveerd, waarbij de onderste stengelbladen een vergroot topblad hebben. Ze heeft vrij grote steunblaadjes.
De lang gesteelde, alleenstaande bloem heeft groene kelkbladen en 5 gele, afstaande kroonbladen. Deze laatste hebben wel een nagel, maar deze is niet heel duidelijk. De kroonbladen zijn ongeveer even lang als de kelkbladen. Van bovenaf gezien wisselen kelk- en kroonbladen elkaar af. De 8-12 mm grote bloemen zijn rechtopstaand. Ze bloeit van mei tot september/oktober. na de bloei zijn de kelkbladen teruggeslagen.
De vruchten hebben duidelijk haakvormig gekromde naalden. Hierdoor blijven ze gemakkelijk in kleding van mensen of in de vacht van dieren haken, waardoor ze over grote afstanden verspreid kunnen worden. Ook komt verspreiding door regenwater voor.

Medisch
De wortel bevat eugenol. Dit is een desinfecterende, plaatselijk pijnstillende stof. In grote hoeveelheden kan dit gevaarlijk zijn. Hiernaast bevat de plant etherische oliën
, bitterstof, tannine, het glycoside geïne, en leucoanthocyaninen. Gedroogde wortels en verse, voor de bloei geplukte bladeren van de plant werden vroeger als aftreksel gebruikt tegen maag- en darmstoornissen, diarree, en tegen ontsteking.

Voedsel
In de middeleeuwen werd nagelkruid gebruikt om kruidenwijn uit te brouwen en ook werd het toegevoegd aan bier om te voorkomen dat het zuur zou worden. Tegenwoordig wordt er van de gedroogde plant nog wel thee gemaakt. De bladen kunnen, mits voor de bloei geplukt, worden gebruikt in salades en soepen.
Overig
In de middeleeuwen werd het "het gezegende kruid" genoemd, een vroegere botanische naam herba benedicta is hiervan afgeleid. Zo stelt de Ortus Sanitatis uit 1491: "waar de wortel hiervan in een huis bewaard wordt, kan de satan niets uitrichten", en "als een man dit kruid draagt, kan geen giftig beest hem deren".
Toepassing

• Ontstekingsprocessen van de maag,
• ontstekingen van het darmstelsel
• gebrek aan eetlust,
• nerveuze spanningen.

De tinctuur werkt verder samentrekkend en wordt daarom toegepast voor het spoelen van de mondholte, o.a. bij bloedend tandvlees, slijmvliesontstekingen en paradentose.