KRUID VAN DE MAAND HET MADELIEFJE

KRUID VAN DE MAAND  HET MADELIEFJE
In de Griekse mythologie lezen wij hoe Boreas, de God van de noordelijke winden verliefd wordt op Flora de Godin van de bloemen. De verliefdheid van Boreas, kent  zoals gewoonlijk bij een verliefdheid, geen grenzen. Hij blijft  maar noordelijke winden naar Flora sturen en toen in de lente ook nog eens sneeuwbui valt- een groet van de verliefde God- wordt het voor  Flora wel een beetje te veel van het goede en zij verandert  alle  sneeuwvlokjes die Boreas naar haar stuurt  in madeliefjes. En Flora straalt nu elke lente weer als zij de madeliefjes ziet.

 De Latijnse naam voor het madeliefje is Bellis perinnes: altijd bloeiende. Madeliefje wordt ook wel eens meibloempje of meizoentje  genoemd.  De plant heeft een stevig wortelrozet, het blad is nogal dik en lichtbehaard.  De bloemetjes hebben witte lintbloemetjes en een geel hartje.  Bij mooi weer openen de bloemetjes zich en bij slecht weer sluiten de lintbloemetjes.  Het is een oersterk plantje en verdraagt strenge vorst.
Eens vertelde een oudere dame het volgende verhaal.”Vroeger moest ik van mijn vader een madeliefje opeten, de volgende dag twee, tot zeven dagen. Daarna moest ik elke dag een bloemetjes minder eten tot ik weer bij nul was.”  Een wijze vader, zijn gedachten over madeliefje sluiten aan bij onze kruidenkennis: bellis of te wel het madeliefje versterkt de weerstand van het kind.
Enkele inhoudsstoffen van dit plantje zijn interessant om te vermelden, namelijk kalk en magnesium. Deze zorgen voor ontkramping van de spieren en bloedvaatjes. Bellis ontspant en versterkt de spiertjes rond de de slagaders van het hart en versterkt daardoor de hartspier. Het kruid is ook een bloedverdunner. Prima voor de mensen die last hebben van vaatkramp en geen bloedverdunners innemen.  Madeliefje en bloedverdunners samen  gebruiken is onverantwoord.

Er is een woordeloos contact wanneer kinderen in een veld de madeliefjes ontmoeten. Herinneren wij ons niet hoe wij kettingen maakten van dit plantje? De geestelijke werking van het madeliefje  is het verwerken van verdriet en pijn. Madeliefje herinnert ons aan het kind in ons dat zorgeloos, vol vertrouwen en vervuld met liefde door het leven ging.  Wij worden nu  vaak geroerd door de lach die kinderen uitstralen, zo vervuld  van zuiverheid en  blijdschap.- de altijd bloeiende-.  Bij het zien  van het madeliefje worden wij herinnerd  dat wij dat stuk ook zelf in ons hebben. Koester dit, want het kan  ons  troosten  in moeilijke tijden. Wij  troosten ons bezeerd kindzijn maar  wij worden ook door ons eigen kindzijn omarmd en getroost.
 Dit woordeloos  contact  is  kan heel waardevol zijn om processen te helen.

WANNEER KUNT U MADELIEFJE GEBRUIKEN?
Het kruid verlaagt de bloeddruk. Madeliefje is een bloedverdunner. Versterkt de spiertjes rond de slagaders van het hart, bij vaatkramp en spataders.  Het  helpt het cholestorol te verlagen en daardoor bloedreinigend.  Bij problemen van de huid, bij droge huiduitslag, ontstoken huid, kneuzingen, pijnlijke plekken. Bij  begeleiding van de kinderziekten, een weerstandverhoger bij het zwakke kind. Helpt de darmen bij na een antibioticakuur.
Nogmaals thee of tinctuur niet samen met bloedverdunners gebruiken.

TOEPASSING
Thee: maak thee van de bloemetjes. Enkele bloemetjes in de theepot, heet water erover, even laten trekken en de thee is klaar.
Vers: op salades, in kruidenboter,in de soep of een kuurtje zoals hierboven staat beschreven.
Zalf: op twee manieren kan men madeliefjeszalf maken. Op vaselinebasis , wat ik geschikt vind om  samen met kinderen te maken.  Toverzalf wordt het vaak genoemd. Of op oliebasis  wat moeilijker te maken is. Deze zalf  is geschikt geschikt voor grotere delen van lichaam in te smeren.

 MADELIEFJESZALF OP VASELINEBASIS:
Enkele handjes madeliefjes  in een pan samen met 8 lepels vaseline en 4 eetlepels lepels olijfolie of zonnebloemolie. Enkele uren au bain- marie verwarmen of op een theelichtje met een of twee waxinelichtjes.
Afzeven en in potjes gieten. Laat het kind een etiketje maken met getekende madeliefjes  erop.
HELPT BIJ :  spierpijn, blauwe plekken, vochtophopingen, kneuzingen. schaafwonden.  Het kind vindt dat het overal voor helpt.

MADELIEFJESZALF OP OLIEBASIS:
Twee handjes madeliefjes
200 ml olijfolie of zonnebloemolie
Twee eetlepels bijenwas
Meng in een kom de bloemetjes en de olie
Verwarm  het mengsel au bain marie enkele uren
Zeef de massa af
Acht lepels  van deze  madeliefjesolie samen met twee lepels bijenwas al roerend verwarmen
 Als de bijenwas gesmolten is is de zalf klaar
Giet het in een potje

MADELIEFJESKOEKJES:
175 gr  boter
200 gr suiker
1 ei
200 gr bloem
 150 gr havermout
Mespunt zout
Eventueel  een beetje citroensap
Een kopje  met madeliefjesbloemetjes of lipjes van de goudsbloem of  rozijntjes.  Of van alles wat.
Meng alles door elkaar  en laat het even rusten in de koelkast. Maak een rol een snij plakjes voor op het bakblik   Ongeveer 15 minuten bakken bij 175 graden.

Knolvenkel

Plantkundig

In de natuur bestaat maar één soort venkel: Foeniculum vulgare. De wetenschappelijke naam verwijst naar het Latijnse woord voor hooi en duidt op de fijnheid van de bladeren. Foeniculum vulgare is een tweejarige tot overblijvende plant met stevige wortel en ronde, hoge stengel. De bladeren zijn drie- tot viervoudig geveerd en de blaadjes zijn draadvormig. De kleine, diepgele bloempjes zitten in grote schermen. De vruchten zijn aanvankelijk blauw berijpt en later grijsbruin. Venkel bloeit in normale omstandigheden pas in het tweede jaar van juni tot de herfst. Alle plantedelen geuren aromatisch. .
Binnen de soort Foeniculum vulgare is een verdere onderverdeling mogelijk:

Foeniculum vulgare, subsp. piperitum - ezels- of pepervenkel, die vooral op Sicilië wordt aangetroffen. Het zaad heeft een scherpe (bittere) smaak.

Foeniculum vulgare, subsp. vulgare (syn. Foeniculum vulgare, subsp. capillaceum) - tuinvenkel. Hiertoe behoren de volgende variëteiten:

* var. vulgare - wilde venkel
* var. dulce - zoete of kruidige venkel, die vooral in Frankrijk geteeld wordt voor zaadwinning. Het zaad heeft een zoete, anijsachtige smaak.
* var. azoricum - dit is de enige variëteit die "bollen" vormt en als groente wordt gegeten. Hierbij maakt men van oorsprong onderscheid tussen: Bolognese venkel met korte, brede, vlezige bladstelen die rauw zoals bleekselderij kunnen worden gegeten en Florentijnse venkel met bladstelen die 10 cm lang en 5 tot 6 cm breed zijn. Deze worden vooral gekookt gegeten. Dat is de venkel van Florence, de "finocchio" van de Italianen.

Geschiedenis

Al in de Romeinse tijd werd venkel gebruikt als kruid. In de Middeleeuwen werd venkel eerst naar Zwitserland gebracht, vooraleer het naar nog meer noordelijk gelegen streken gebracht werd. Daarom zijn veel knolvenkelrassen van Zwitsere oorsprong. Het gekende, traditionele zaadvaste ras "Fino" en de verbeterde, meer schietbestendige vorm "Zefa Fino" zijn in Zwitserland ontwikkeld.

De teelt van venkel werd vroeger voornamelijk in de landen rond de Middellandse Zee aangetroffen. Vooral in Italië is de teelt van venkel belangrijk tijdens de herfst, winter en vroege voorjaar. In Nederland wordt venkel op grote schaal geteeld sinds 1979 en is het een zomer- en herstteelt.
Gebruik

De groente is snel gaar en licht verteerbaar. Venkel is niet alleen warm te bereiden, maar kan je ook rauw eten. Dan echter fijn gesnipperd te mengen in salades. De smaak en geur van knolvenkel is anijsachtig, een beetje zoet maart toch pittig en fris. Je gerechten krijgen er een zuideuropees tintje mee.

Het geeft een anijsachtige smaak. De fijne blaadjes worden als garnering en smaakgever gebruikt. Ook in combinatie met visgerechten wordt venkelgroen veel gebruikt. De smaak en geur van knolvenkel is anijsachtig, een beetje zoet en toch pittig.
Klik hier voor het basisrecept van venkel en tientallen andere recepten met venkel
Familie

Venkel behoort tot de familie van de schermbloemigen, waartoe heel wat bekende groentesoorten behoren. Kervel, selder, wortelen, pastinaak, peterselie zijn de bekendste. Dille, het kruid dat eveneens tot deze familie behoort lijkt uiterlijk heel goed op venkel, maar heeft een holle stengel. Bij venkel is de stengel gevuld.
Een bol

Venkel ziet eruit als een knol, maar is in werkelijkheid een samengegroeide laag van verdikte bladscheden van de plant. Eigenlijk zouden we dus moeten spreken over 'bolvenkel'. De vorm van deze bladscheden, en dus ook de gevormde ‘bol’, kan variëren van kort en breed tot smal en langwerpig. Vooral het ras, maar ook de temperatuur, de daglengte en de bepalen voor een stuk de vorm. De ronde vorm is het meest gegeerd. Een platte bol is dikwijls het gevolg van groeiremmingen door bijvoorbeeld slechte grondstructuur of te natte en te koude grond. In de bladoksels van de bol en aan de overgang tussen bol en wortel zitten zijknoppen die zich, vooral bij oudere rassen en bij ongunstige groeiomstandigheden, tot zijscheuten ontwikkelen.
Venkel is zo één van die groenten die je beter teelt in zomer en najaar. Alhoewel dit door de opkomst van verbeterde rassen stilletjes aan een minder groot probleem wordt, zal venkel toch nog altijd de neiging hebben om te bloeien als je de teelt vroeg aanvat.
Twee voorname oorzaken van opschieten zijn:

* te koude opkweektemperaturen en/of te koud de eerste weken na het uitplanten, wat een groeistilstand veroorzaakt
* lange dagen tijdens de groei

Logisch dan ook dat knolvenkel in de maanden juni-juli snel doorschiet Als je vroeg uitzaait, doe dit dan dan onder glas.
Zowel een temperatuur boven de 24 graden als beneden de 7 graden remt de groei. Naast een koud voorjaar zijn dus ook warme zomers een remmende factor op de optimale groei van venkel.
Vroege teelt

Vroeger kan ook (onder warm glas), maar de hobbytuinder zaait onder glas vanaf begin april. Daarna verspenen in potjes en na een opkweekperiode van ongeveer vier weken, bij gunstige weersomstandigheden, uitplanten vanaf begin mei. Zijn de nachten nog koud, dek dan af met vliesdoek of wacht met planten tot na half mei is het niet meer nodig af te dekken.

De afstand is 30 cm x 30 cm of, als je ruime rijen wil, op 45 x 20 cm ( 11 planten per m²) Wacht niet te lang met uitplanten, want een groeistilstand in de potjes bevordert het opschieten. Oogsten kan dan vanaf juli. Kies voor deze teelt een geschikt, modern en vroeg ras zoals "Orion F1".

Herfsteelt

De herfstteelt van knolvenkel is de makkelijkste teelt. Zowel de opkweek als de teelt verlopen het vlotst. De herfstteelt kan ook ter plaatse gezaaid worden, zoals wortelen vanaf juni tot 20 juli. Maar opkweken in potjes, zoals de vroege teelt kan ook, bijvoorbeeld omdat het perceel nog niet vrij is op het moment van zaaien. Je kan dan zaaien tot 20 juli en planten tot 15 augustus
Venkel zaaien op een plantenbed is geen goed idee. Het uitplanten van losse planten veroorzaakt een groeistilstand met bloemvorming tot gevolg. Kies voor de latere teelt voor het ras "Solaris F1", dat in diverse proeven het best presteert.
Knolvenkel heeft zo ongeveer tachtig tot honderd dagen nodig vanaf de kieming totdat de bol groot genoeg is om te oogsten
Het teeltschema van knolvenkel vind je hier





De plantdiept luistert nauw. De stengelbasis, die al een beetje de verdikking van de bol laat zien, moet boven de grond blijven.
Standplaats

Alhoewel knolvenkel strikt gezien geen wortelgroente is kiezen we, omwille van de bemestingsbehoeft, toch liefst een plaatsje op het perceel van de wortelgroenten. Venkel wordt bij voorkeur op een vochthoudende, humeuze zand- of lichte zavelgrond geteeld. Kies ook een zonnige plaats. Zorg voor een bodem met vrij hoge pH (6-7). Vermijd venkel te telen na een andere schermbloemige. Vermijd ook venkel te telen na een sterk bemest gewas.
Het schijnt dat venkel op sommige groenten een negatieve invloed kan hebben. Er wordt in ieder geval afgeraden om venkel dicht bij tomaten, paprika en aardappelen te planten. Ook boontjes zouden een slechtere groei vertonen dichtbij venkel. Sommigen gaan zelfs zo ver venkel in de kruiden- of siertuin te telen. Venkel in de siertuin is trouwens nog niet zo'n gek idee. De verfijnde bladvorm en de mooie bloeiwijzen maken venkel een goede plant voor de mixed-border.
Venkel in de groentetuin is best te combineren met slasoorten, witloof, radicchio, groenlof, kortom alle planten van de samengesteldbloemigen.


Venkel kan natuurlijk ook in perspot geteeld worden. Hier zie je de opkweek samen met andere typische najaarsgroenten zoals andijvie en radicchio.
Bemesting

Venkel vraagt een grond met eerder weinig stikstof maar met een ruime kalium en magnesiumvoorziening. Zeker op lichte gronden is kalium heel belangrijk. Zie info hier. Net zoals bij wortelen is hier ook verse mest uit den boze. Bij het ter plaatse zaaien strooien we dan ook geen kunstmest, dit kan de kiemplantjes doen verbranden. Gebruik liever wat gedroogde organische mest die je goed door de grond mengt, of strooi de kunstmest als de plantjes hun eerste echte blaadjes hebben en werk dit wat in tussen de rijen.
Bij geplante venkel is een goede voorraad bemesting 100 gram per m² onder de vorm van een organische meststof met samenstelling 6-7-8 samen met 50 gram patentkali om toch voldoende kalium ter beschikking te stellen. Of een meststof met samenstelling 6-7-12 zodat er geen extra patentkali meer nodig is. Wegens de bemestingseisen (weinig stikstof, veel Kalium)wordt venkel veelal geteeld op het perceel van de wortelgroenten.
Watergift

Venkel kan slecht tegen droogte en daarom is regelmatig water geven bij dit gewas erg belangrijk. De periode vlak na het uitplanten en het begin van de bolvorming zijn twee belangrijke momenten voor de watergift. De groei van het gewas en de ontwikkeling van de bollen dient zo gelijkmatig mogelijk te verlopen. Daarom zijn zeer warme zomers ongunstig en koele, niet te natte zomers voordelig voor het gewas.
Mulchen

Om de bodem koel en vochtig te houden is een mulchlaag bij de zomer- en herfstteelt aan te raden.
Bleken

Traditioneel aardt men de bollen soms aan om ze te bleken en een zoetere smaak te bekomen. Voor de late teelt is het aanaarden ook een bescherming tegen de eerste nachtvorst. Maar noodzakelijk is het aanaarden bij de moderne rassen eigenlijk niet. Je kan er immers ook schimmelvorming op de bol mee bevorderen.

venkel c
Knolvenkel wordt dikwijls geteeld in combinatie met samengesteldbloemigen

Plagen en ziekten

Konijnen
Je moet er rekening mee houden dat konijnen extra aangetrokken worden door de typische smaak van venkel. In gebieden met veel konijnen en hazen kan een extra afscherming zijn dienst bewijzen. (zie foto)

Wortelvlieg
De made van de wortelvlieg kan de wortels van de knolvenkel aantasten. Gelukkig wordt in dit geval niet het eetbare gedeelte aangetast. In dat opzicht kan de schade dus nog meevallen. Je kan dezelfde maatregelen nemen als bij de wortelteelt. Bij ter plaatse zaaien is de kans op schade groter dan bij de teelt met voorgekweekt plantmateriaal in potjes.
Kijk onderaan de pagin op wortelen.htm voor meer info over de wortelvlieg en wat je kan doen om de plaag te temperen. Bij ter plaatse zaaien is het te overwegen onder insectengaas te telen. Toch is de ervaring dat de schade door wortelvlieg bij knolvenkel tamelijk goed meevalt.

Schimmels
Ook is venkel nogal gevoelig voor sclerotinia. Vooral een ter grote stikstofvoorraad in de bodem en een dichte stand bevorderen de ziekte. Of de grond is al van vorige jaren besmet door sclerotinia. Op de rottende bol ontstaat witwollig schimmelpluis met daarin zware bolletjes, dit zijn de sclerotiën ( verdroogde schimmeldraden die jarenlang in de grond kunnen overblijven om later plots weer actief te worden.) Lees in dit artikel meer over sclerotinia.
Soms komt er ook wat grijs schimmelpluis op de bol, dit is Botrytis. Als je de aantasting ziet, is het best spoedig te oogsten en het zieke deel uit te snijden. Zoniet zal de bol geleidelijk verder rotten. Lees in dit artikel meer over Botrytis, grauwe schimmel.



Barsten
De stengels van de knolvenkel groeien bij vochtig en groeizaam weer nog verder door. Daardoor kan het zijn dat de bol gaat openbarsten als je te lang wacht met oogsten. De wonden die daarbij ontstaan kleuren bruin en zijn natuurlijk invalspoorten voor schimmels. Best spoedig oogsten in dit geval. Ook als er plots veel regen komt na een droogteperiode kan de knol openbarsten.

Oogst en bewaring

Oogst de knolvenkel als ze een tennisbal groot zijn, een goed gewicht schommelt tussen de 200 en 300 gram. Te grote bollen kunnen barsten en worden al snel te vezelig en taai. Vanaf begin november kunnen we de herfstteelt nog wat beschermen tegen de (tijdelijke) vorst door af te dekken. Uitgegroeide venkel kan toch wel één of twee nachtjes drie tot vier graden onder nul verdragen. Als het strenger begint te vriezen moeten de knollen geoogst worden. Je kan ze nog enkele weken op een koele plaats bewaren. Eventueel kan je ze, net als andijvie, overplanten in een serre.


Of in een kuip met rijnzand, zoals nog wel gebeurt met sommige wortelgroenten. Dan heb je het voordeel dat je deze makkelijk kunt verplaatsen bij dreigende vorst.

Vliegzalf 4 Doornappel

De doornappel (Datura stramonium) is een plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). Het is een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat. De bladeren zijn onregelmatig van vorm met brede tanden. De trechtervormige bloemen zijn lang evenals de kelk die vijfkantig is. De doosvrucht is eivormig en getand.
De plant komt vrij algemeen voor op mesthopen in tuinen en bouwland, vooral op kalkrijke bodem, in Europa meestal wat zuidelijker dan Nederland. Cultivar]s worden wel geregeld in tuinen gekweekt. De eenjarige plant is erg vorstgevoelig.
Bestanddelen en toepassingen
De voornaamste alkaloïden zijn hyoscyamine en scopolamine, stoffen die verwant zijn aan atropine uit de wolfskers (Atropa belladonna). Gaschromatografische analyse gecombineerd met massaspectrografie (GC-MS) heeft echter een cocktail van wel zo'n 29 verwante alkaloïden aangetoond in planten van Bulgaarse herkomst.
Door Indianen werd de plant wel gebruikt om hallucinaties op te wekken. Dit is niet ongevaarlijk en bij overdosering kan de afloop fataal zijn.
Zelfs nu wordt de doornappel nog gebruikt door recreatief drugsgebruikers. Dit is bijna altijd een bad trip. Er wordt namelijk vaak overgedoseerd en de grens tussen effect en overdosering is klein.
Bijzonderheden
Een oude mythe vertelt het verhaal van de prachtige doornappelboom in het paradijs. Toen de slang Eva had verleid tot het eten van de verboden vrucht, sprak God een vloek over hem uit. De slang kronkelde om de toen nog prachtige doornappelboom en verontreinigde deze. Hierdoor werd de doornappelboom steeds kleiner, totdat het een kleine plant was geworden. De appels draagt hij nog steeds. De stekels verbeelden de tanden van de slang waaraan hij zijn lot heeft te danken.
De plant wordt ook gebruikt door heksen in hun zalven . Volgens overleveringen is de doornappel een onderdeel van de beroemde heksenvliegzalf. Door hedendaagse heksen wordt de plant niet meer gebruikt voor medische of magische toepassingen, omdat een verkeerde dosering dodelijk kan zijn.
Doornappel wordt niet alleen toegepast om vijanden uit te schakelen of slachtoffers buiten bewustzijn te brengen en met hen te doen wat de gifmenger wil; Indianenvolken als de Huichols, Tarahumara's (bekend van Antonin Arnauds relaas in "De Peyotedans") en de Zuni's gebruiken doornappel -in de Verenigde Staten bekend als Jimsonweed- bij bepaalde initiatierituelen. Deze zijn gericht op de dood van het oude ego, bijvoorbeeld bij de overgang van kind naar volwassenheid, en vinden plaats onder leiding van ervaren gidsen of shamanen. Zulke initiaties zijn bepaald geen lolletje en spelen zich vaak af op de rand van de dood. Bij de overgang van kind naar volwassene vindt een totale hersenspoeling plaats, waarbij de puber vergeet wie hij of zij voordien was. Zelfs de naam, de taal, de familie worden uitgewist in het geheugen en de puber moet helemaal opnieuw de dingen leren die voor een volwassene belangrijk zijn.
Een duizenden jaren lange ervaring heeft de shamanen geleerd hoe ze met deze planten moeten omgaan, maar toch vallen zelfs daar slachtoffers. Indiaanse deskundigen waarschuwen dan ook dat de doornappel onvoorspelbaar is en niet als experiment gebruikt worden.

kaardebol

U heb ze wel eens zien staan in akkers of in de bermen .De kaardebol. Met hun lange stengels en stekkelige bladeren .De naam heeft deze plant te danken aan de bladeren die met elkaar vergroid zijn ,zodat er een een vangbek onstaat voor water De bloeiwijze vertoont een bijzonderheid ; de kleine lila bloemen gaan het eerst halverwege het hoofdje open ., pas later volgen de bloemen boven en onder .In de geneeskunde wordt de wortel gebruikt .

Standplaats : Langs wegen,op woeste gronden .Beschermde plant.
Kenmerken : 0,80 -2 m Tweejarig,forse plant met korte stekels gewapend .bloei bloemen juli tot september.
Gebruikte delen: alleen de wortel (late zomer). In schijfjes drogen
Werkzame bestanddelen glycoside,anoranische zouten
Eigenschappen :bloedzuiverend,eetlust opwekkend ,zweetdrijvend
Inwendige innemen door thee
Bij acne 50 gr gedroogde wortel 1 liter water
Bij eczeem 2 kopje per dag 40 gr wortel op 1 liter water .10 minuten laten koken
Bij een snelle wijziging in de constitutie van de huid,een grauwe gelaatskleur of uitzakken van de gezichtshuid , stroop maken van vers van de wortel.100 gr vers sap vermengen met 1 kg suikerstroop 20 minuten laten koken 2 eetlepels per dag gedurende 3 weken

Vergeet me nietje

Dit is een plant die elke vrouw op tafel wil hebben of minstens in de tuin. . Het vergeet me nietje .Je ziet elke dag staan als je goed kijkt in de berm , aan slootkanten ,aan bosranden en akkers .Overal groeit hij..Het is geen geneeskrachtig plant . Maar het verhaal hoe aan ze naamkomt is wel grappig . Er zijn twee verhalen .

Verhaal 1
Toen de planten werden geschapen kregen ze van God niet alleen een vorm, een geur en een kleur, maar ook een naam. Onder de nieuwe planten was ook een lief, klein, blauw bloemetje met een prachtig geel hartje. Onder de indruk van alle gebeurtenissen bij de Schepping keek ze met grote ogen rond hoe alle planten een naam kregen en vergat op te letten. Toen alle planten een naam hadden gekregen, was ze haar eigen naam vergeten.“Weet jij hoe ik heet?” vroeg ze aan alle grote en kleine planten, ”ik ben mijn naam vergeten”. Maar geen enkele plant kon het haar vertellen.Na lang aarzelen ging ze tenslotte naar de Schepper en zei: “Ik ben een beetje dom, ik ben mijn naam vergeten. Hoe heet ik?” Deze keek haar hoofdschuddend aan en antwoordde slechts met drie woorden: “Vergeet mij niet!” Beschaamd kroop het plantje weg, tussen het hoge gras. En daar staat ze vandaag de dag nog steeds. Altijd steekt ze haar blauwe kopje tussen de begroeiing uit. En als iemand vraagt hoe ze heet, antwoord ze nog altijd beschroomd: “vergeet mij niet”. En dat is een naam die iedereen kan onthouden, want het vergeet-mij-nietje is een plantje dat bijna iedereen van naam kent.

Verhaal 2
In de middeleeuwen waren eens een ridder en zijn geliefde langs een rivier aan het wandelen. Bij het plukken van een bosje bloemen viel hij door de zwaarte van zijn harnas in het water. Terwijl hij verdronk gooide hij het bosje bloemen naar zijn geliefde en riep "Vergeet mij niet". Deze bloem is verbonden met romantiek en tragiek en werd vaak door vrouwen gedragen als teken van trouw en oneindige liefde.

Het geslacht Vergeet-mij-nietje (Myosotis) telt enkele dozijnen soorten. De naam Myosotis komt van het Grieks en betekent muis-oortje (mus + otis). Vergeet-mij-nietjes komen voor in Europa, Azië, Afrika en Australië.
In Nederland en België komen de volgende soorten voor:

• Akkervergeet-mij-nietje (Myosotis arvensis)
• Veelkleurig vergeet-mij-nietje (Myosotis discolor)
• Zompvergeet-mij-nietje (Myosotis laxa subsp. cespitosa)
• Ruw vergeet-mij-nietje (Myosotis ramosissima)
• Moerasvergeet-mij-nietje (Myosotis scorpioides subsp. scorpioides)
• Weide vergeet-mij-nietje (Myosotis scorpioides subsp. nemorosa)
• Stijf vergeet-mij-nietje (Myosotis stricta) a
• Bosvergeet-mij-nietje (Myosotis sylvatica)

kruidengeneeskunde

Persoonlijk vindt ik kruiden kweken en er over lezen en schrijven leuk .Het is een van de passies van me En de winter komt er weer aan dan is niks te doen in de tuin .Behalve wat (on)kruid te verwijderen en nieuwe kruiden kweken . Ik heb een bijna een permacultuur tuin .Bijna onderhoud vrij is hij.
Nu ik weet vrij veel over kruiden .De meeste kan ik bij naam noemen, ik kan het gebruik er ook van Ik kan het gebruik wel maar ik wil ook kijken welke combinaties er mogelijk zijn met andere kruiden. Dat lijkt me juist heel intersant. Soms voel ik me net zon tovenaar .Er blijven natuurlijk altijd planten die nog niet ken .En daar wil ik wat aan doen Ik ga een cursus kruidengeneeskunde volgen Over een klein jaar ben ik dan klaar.

Dan mag ik een eigen praktijk beginnen. Of ik dat doe is een tweede . We zien het wel

Weerstand verhogende kruiden en planten

Het loopt weer tegen de herfst of zitten we daar al in met ”mooie” weer van de laatste tijd .
Ik heb eens in de boeken zitten snuffelen over kruiden die de weerstand kunnen verhogen Ze kunnen mensen op de maan zetten maar een pilletje tegen verkoudheid is er niet.
Mijn eerste tip eet zo veel mogelijk verse groenten en fruit. Daar bedoel ik de seizoens groente mee.Eet biologische groenten .
Aarzel niet: als je je echt slecht voelt, raadpleeg dan een dokter! Dan kan je nog altijd met hem of haar overleggen of je kruidenremedies kan gebruiken.
Het is trouwens altijd beter te voorkomen dan te genezen. Daarom hier enkele kruidige tips om preventief je weerstand te verhogen tegen griep en verkoudheid.

Hier is het lijstje met weerstand verhoogde kruiden en planten en een paar receptjesRode zonnehoed (Echinacea angustifolia)
Rode zonnehoed beschermt je tegen bacteriën en virussen. Daarom is het geen slecht idee onmiddellijk een kuur te beginnen met tinctuur van deze plant. Drie keer per dag 20 druppels.
Heb je toch griep: van het moment dat je iets voelt onmiddellijk 50 druppels echinacea tinctuur nemen, daarna ieder uur 10. Doe dat één tot drie dagen. Zodra je je beter voelt verminder je de dosis (3x daags 20 druppels). Er zijn geen bijwerkingen bekend.

Propolis
Bijen zorgen niet alleen voor honing, maar ook voor propolis. Dat is een product dat ze maken van de kleefstoffen die rond de ongeopende boomknoppen zitten. De bijen metselen daarmee gaten en kieren van hun ‘huisjes’ dicht en voorkomen op die manier dat ongewenste diertjes de boel komen verpesten. Ook onze voorouders maakten eeuwen gebruik van propolis om zich te beschermen tegen allerlei infecties. Neem bij de eerste ziekteverschijnselen propolistinctuur (bijv. driemaal per dag 25 druppels). De dosering staat op de verpakking. Er bestaat ook mondspray en er zijn kruidentabletten met propolis, meestal samen met echinacea en vitamine C.

Citroenthee
Dat vitamine C haar sporen verdiend heeft is algemeen bekend. Daarom is het handig altijd citroenen in huis te hebben. Pers twee citroenen en doe het sap in een kop. Giet er kokend water over en wacht tot je drank drinkklaar is. Doe er een dikke theelepel honing bij. Drink met kleine slokjes. Als je thee te zuur is, kan je nog wat honing toevoegen.

Provençaalse kruidenthee
Neem een theelepel Provençaalse kruiden en overgiet ze met kokend water. Deze kruiden zijn houteriger en moeten daarom 10 minuutjes trekken. Je voelt de weldaad onmiddellijk in je keel.
Drie kopjes per dag, liefst met citroen erbij. In een Provençaalse kruidenmengeling zit ook tijm.

Tijm (thymus vulgaris)
Onze voorouders noemden tijm het antibioticum van de arme mens. In tijm zit inderdaad een natuurlijk antibioticum. Dat geeft de bacteriën geen kans. Wetenschappelijk onderzoek bevestigde deze werking. Tijm helpt slijm oplossen, onderdrukt hoest en stimuleert de ademhaling.
Je kan er thee van maken (zie hierboven) of siroop en dat doe je zo:

Overgiet 50 g verse of 25 g gedroogde tijmblaadjes met 600 ml kokend water.
Laat 20 minuten trekken.
Zeef het kruid eruit.
Doe 250 g kandijsuiker bij je aftreksel en laat op een zacht vuurtje uitdampen tot je een vloeibare siroop krijgt.
Laat je siroop afkoelen tot hij handwarm is en doe er dan 300 g vloeibare tijmhoning van de imker bij.

Vlierbessen en -bloesemsVlierbessensiroop is al heel lang bekend. Als je elke dag een eetlepel vlierbessensiroop neemt, voorkom je waarschijnlijk griep en verkoudheden.
Eet daarom ’s morgens een boterham met vlierbessenjam. Doe wat vlierbessensiroop bij je rode kool en giet wat van deze siroop bij een druppel jenever.
Vlierbloesem (Sambucus nigra)
Als je hoge koorts hebt, moet je onmiddellijk je huisarts bellen. Heb je maar een beetje koorts, dan kunnen kruiden helpen. Trouwens, bij verhoogde lichaamstemperatuur helpt vlierbloesem de koorts te doen dalen. Thee van deze bloemen doet je transpireren en daardoor versnelt de genezing. Dus onmiddellijk thee drinken zo vlug je temperatuur stijgt.
Als je op voorhand regelmatig van deze thee drinkt, voorkom je verkoudheid en griep. Vlier werkt ontstekingswerend. Je kan gedroogde vlierbloesem in de handel kopen.

Ui (Allium cepa)
Zo gauw je iets voelt kriebelen in keel en/of neus, snij je een ui in stukjes. Doe de snippers in een oud washandje. Leg het op je keel en draai een oude sjaal rond je hals. Dat is een oud middel dat mijn grootmoeder gebruikte. Het klinkt inderdaad wat raar, maar in een beginfase helpt het echt.
De ui heeft heel wat waardevolle werkingen. Eén ervan is “zorgen voor een betere weerstand”. Eet daarom regelmatig een boterham met smeerkaas en snipper er wat rauwe ajuin over. Doe wat ui over je rauwkostschotels en stoof wat ui bij je vleesgerechten.

Braam (Rubus fructicosus)
Drink sap van bramen of maak thee van jonge braamblaadjes.
Braam werkt ontstekingswerend. In de handel kan je ook bramentinctuur (alcoholisch aftreksel) kopen.

Kruidenthee
Kruidenthee maak je door een soeplepel blaadjes te overgieten met heet water. Laat een kop water koken, laat 1 minuutje staan en overgiet daarmee de prille verse of gedroogde blaadjes. Laat maximum 5 minuutjes trekken, zeef de blaadjes eruit en wacht tot je thee drinkklaar is. Doe er dan nog een koffielepel honing bij en drink je thee met kleine slokjes. Drie kopjes per dag.

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)is een mooie border plant. Wat een hoop mensen niet weten dat het ook een geneeskrachtige plant is .
Toen de Europeanen naar Noord-Amerika kwamen, was deze plant al lang in gebruik onder de stammen van de Great Plains, die hem gebruikten bij allerlei infecties en voor het ontsmetten van wonden. De plant verscheen voor het eerst in de medische literatuur in 1762, als een middel om zadelzweren te behandelen bij paarden. De vroegste berichten over het gebruik in de traditionele westerse geneeskunde dateren van rond 1870, rond deze tijd leerde een de arts, Dr. H.C.F. Meyer het gebruik van de inheemse stammen van Nebraska, Meyer was gefascineerd door hun gebruiken en grote gezondheid. Hij leerde dat Echinacea door vele stammen werd toegepast, o.a. door de Cheyenne, Choctaw, Comanche, Dakota, Meskawaki Fox, Pawnee, Sioux en de Omaha. Echinacea werd het meest gebruikte kruid binnen de Eclectische Medische Beweging in de VS (1845-1930), waar het werd toegepast voor vele kwalen.
Op zijn vele reizen leerde ook Dr. Alfred Vogel, de Indiaanse toepassing bij slechthelende wonden en slangenbeten kennen. Hij zag dat de plant werd gekneusd en fijngekauwd, met dit papje werd de wond bedekt. Vogel was zo onder de indruk van het genezend vermogen van de Rode Zonnehoed, dat hij teruggekomen van zijn reis naar Amerika, pogingen ondernam om de plant in zijn Zwitserse tuinen te kweken. Dit lukte en vanaf dat moment was Vogel voor de productie van Echinaforce niet meer afhankelijk van import.
Na deze plant is veel onderzoek gedaan, dit begon al in 1911, toen er van de ontstekingsremmende en weerstandsvermogende werking melding werd gemaakt. Maar in de jaren '80 van de 20ste eeuw kwam er pas echt een doorbraak toen door Prof. Dr. Wagner uit München op overtuigende wijze werd duidelijk gemaakt dat Rode Zonnehoed niet zo zeer zelf bepaalde ziekteverwekkers bestrijdt, maar de niet-specifieke afweerkrachten van het menselijk lichaam verhoogt. De plant bleek de fagocytose (het opeten van ziekteverwekkers door de witte bloedlichaampjes) kenmerkend te activeren.

Gebruik
Typische Zonneplant die zich naar dit hemellichaam richt. Hij heeft een penwortel, dit verwijst naar een sterk aardende werking. Ze staat graag in grote groepen, de plant heeft een zeer krachtig uitstraling en laat zich niet wegdrukken. Het kruid werd door de Sioux in rituelen gebruikt om de kracht te versterken. Verder heeft de Rode Zonnehoed een grote Marskracht, vanwege het vermogen de eigen afweer van het menselijk lichaam te versterken. Het is een krijgersplant. De kleur van de bloemen is samengesteld uit rood, met een werking op het bloed, en wit, wat een aanwijzing is voor een positief effect bij de bestrijding van infecties bovendien harmonieverhogend.

Werking
Constitutie en infecties
Heeft een sterk weerstandsverhogend effect op het hele organisme, verschillende inhoudsstoffen werken antibiotisch en ontstekingsremmend. Helaas wordt dit kruid vaak verkeerd toegepast, veel mensen gebruiken het als een preventief middel dat de hele winter geslikt wordt om verkoudheid en griep te voorkomen, het lichaam raakt er aan gewend en het positieve effect verdwijnt, dus wissel het af met andere middelen of gebruik het alleen wanneer het echt nodig is.
Als middel om infecties te bestrijden is het zeer geschikt, ook bij kinderen, ouderen en mensen die extra bevattelijk zijn voor infectieziekten, zoals hartpatiënten, anemiepatiënten, diabetespatiënten etc. (zie echter ook Overige). Het kan ook de weerstand verhogen bij candida, bronchitis. Ook bij herpes simplexinfecties. Heeft een zeer goede tegen alle infecties, zowel van de luchtwegen, zoals bij bronchitis, verkoudheid, sinusitis, angina, tonsillitis. Maar ook voor ontstekingen van de huid, bijvoorbeeld puisten, steenpuisten, sceptisch eczeem, ontstoken wonden. is weefselherstellend, is wat pijnstillend en bloedzuiverend. Ook bij de Ziekte van Pfeiffer en de bekende kinderziekten. Ook ondersteunend bij psoriasis en de Ziekte van Crohn (al is dit discutabel omdat dit beide auto-immuniteitsziekten zijn). Ook bij vaginale schimmelinfecties, vaginitis. Gebruik het kruid vlak voor een grote, tandtechnische behandeling, en ook hierna. Ook bij open benen en verwondingen.

Gebruik van de plant
Men gebruikt de wortels en de bloemen, de wortels moeten in de herfst worden opgegraven, het liefst van wat oudere planten. Men zegt dat de Ø (moedertinctuur) van de verse wortel beter is dan de Ø (moedertinctuur) van de gedroogde wortel. Men kan ook een aftreksel maken van de wortel.

Let op
Rode Zonnehoed moet niet worden toegepast in progressieve systeem - en auto-immuniteitsziekten als tuberculose, leiose, MS, verbindende weefselstoornissen volgens de Duitse Commissie E. Verder ook niet bij HIV/AIDS.

westzaanerpolder 2

Ik ben vorige week weer met de molennaar mee geweest. Ik wou nog meer foto's maken en nu eindelijk eens een foto maken van een libelle .Ik noem het altijd de Westzaanerpolder ,maar het eigenlijk Westzijderveld. Ik geef wel eens meer dingen een andere naam. Maar de Natuur is daar heel erg mooi. Ik wist dat het paartijd was voor de libellen dus ik had een kans
Libellen (Odonata) vormen een insectenorde die wereldwijd voorkomt met ruim 5000 soorten, merendeels in warmere gebieden. In Nederland en België worden 70 soorten aangetroffen. Libellen zijn vrij gemakkelijk aan de hand van de volgende kenmerken van andere insecten te onderscheiden:
Twee paar vleugels, die stevig, rijk geaderd en niet opvouwbaar zijn, behalve bij de suborde van de Juffers (Zygoptera).
Kleine voelsprieten, die nauwelijks opvallen.
Een lang en meestal slank achterlijf.
Grote facetogen op een beweeglijke kop.
Het borststuk is schuin gericht.
De poten zijn naar voren geplaatst.
De juiste naam in de Nederlandse taal is 'libel', meervoud 'libellen', Frans 'libellule', Duits 'Libelle'. Het is vermoedelijk onder invloed van de naam van een weekblad dat in Nederland vaak van 'libelle' wordt gesproken.

Hier onder een foto-impressie

Permacultuur

Hoofdschuddend trok de Australische Bill Mollison zich terug in de jungle. De wereld ging ten onder aan overbevolking en over consumptie en hij zag het niet meer zitten Drie weken later kwam hij terug en met de oplossing permacultuur Het lijkt wel een begin van een boek . Bill Mollison zat drie weken in jungle ,vastbesloten om de ondergang van de wereld af te wachten , toen hij zich realiseerde dat intussen niemand het bos onderhield en dat ook niet hoefde .er werd niet gemaaid, niet gehakt en niet gesnoeid en toch groeide en bloeide alles onbekommerd en ongestoord .
We plegen al duizend jaren duizenden jaren landbouw , we hebben steeds meer landbouwexperts en verliezen toch ieder jaar meer terrein aan woestijn of aan plantenziekten .Is er nu geen systeem dat te bedenken dat zichzelf in stand houd en voldoet aan alle ecologische principes voldoet? Bill voegde de daad bij het woord ,bedacht een systeem en noemde het permacultuur De tegenhanger van de monocultuur, die leidt tot uitputting van de aarde en voor ziekte
Uitgangspunt is het ontwikkelen van systemen die zich zelf in stand houden en hum eigen afval hergebruiken Dat kan je doen voor het verbouwen van voedsel. Maar ook bijvoorbeeld het het energieverbruik van kantoorgebouwen of woonhuizen. De permacultuurtuin die red zichzelf als je maar alles maar op de goede plek zet en de juiste combinaties De permacultuurtuinier plukt en wroet ook wel eens , maar laat het echte werk over aan de tuin zelf
Voor meer info:
www.permacultuurnederland.org
www.permacultuur.eu
www.centrumwilgenhoeve.nl

Je ziet ze weer overal langs de weg .De teunisbloem .Of ze staan solidair of ze zit met trossen te gelijk.Voor de een een onkruid.. Voor de natuurgenezers een kruid ..Voor de bijen en hommels een genot. n de natuur zijn het vaak de eerste planten die nieuwe grond koloniseren. Ze worden dan ook vaak op rudale gronden en zandgronden als wegbermen, duinen en kapvlakten en dergelijke gevonden.
Teunisbloem (Oenothera) is een geslacht van zo'n 125 soorten eenjarige, tweejarige en vaste planten uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae). De soorten komen van nature voor in Zuid- en Noord-Amerika, maar zijn ondertussen ingeburgerd in vele landen.
De botanische naam Oenothera betekent 'ezelsvanger', van het Oudgrieks 'oeno' = ezel en 'thera' = vangen, achtervolgen. Men gelooft dat de naam refereert aan de giftigheid van de plant die gebruikt kan worden om ezels en andere dieren te vangen.
William Baird suggereert dat het Oudgriekse 'oeno' ook vertaald kan worden als wijn. Hij gelooft dat dit refereert aan het gebruik van de wortel als smaakverfijner in wijn.

Kenmerken
Het geslacht heeft gele bloemen met vier kroonbladen. Er bestaan ook soorten met witte, roze of rode bloemen. De bloemen staan rechtop of schuin omhoog. De bloemen bezitten een kelkbuis.
De plant bloeit van eind juni tot midden augustus. De zaden van de meeste soorten rijpen van augustus tot oktober. De zaaddoos bevat circa 200 zaadjes waaruit een kostbare olie wordt gewonnen.Het geslacht is verwant aan het wilgenroosje en heeft de merkwaardige gewoonte om zijn bloemen 's avonds in de schemering te openen. Knoppen kunnen zich in enkele minuten ontvouwen tot bloemen. De volgende dag verwelken deze bloemen. 's Avonds gaan weer nieuwe bloemen open, zo wekenlang. Veel soorten zijn nachtbloeiers en worden daarom door nachtactieve insecten bestoven.

Medicinaal gebruik
De olie uit de zaden van teunisbloem is rijk aan onverzadigde vetzuren. Het gehalte aan gamma-linoleenzuur kan oplopen tot 14%. Door de bijzondere samenstelling kunnen ontstekingen in het lichaam gunstig worden beïnvloed.
De symptomen van neurodermitis kunnen door het innemen of via de huid absorberen verlicht worden. Ook uitwendig te gebruiken bij de volgende klachten: huidschilfers, roodheid van de huid, psoriasis, droge huid.
Inwendig is teunisbloemolie te gebruiken bij de volgende klachten: menopauze, reuma, overgewicht door stofwisselingsstoornissen, hart en vaatziekten, hoge bloeddruk, astma, hooikoorts, allergieën, leverklachten door alcohol, hyperactiviteit, geïrriteerdheid, huidklachten, ontwenningsverschijnselen (alcoholisme), katers. De olie wordt gebruikt bij.o.a. bij PMS, huidaandoeningen, reumatische gewrichtsontsteking, constipatie, astma, kinkhoest,eczeem, psoriasis, rimpels, droge huidplekken. Rustgevend en inzetbaar bij behandeling van ADHD
Gebruik van teunisbloemolie is af te raden bij manische depressiviteit of epilepsie.

Overig gebruik
De bladeren van verschillende soorten zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog wel gebruikt als vervanging voor tabak.

Tuin
Zaden kunnen van het late voorjaar tot de vroege zomer in de volle grond gezaaid worden. De plant is meestal met karige grond tevreden. Op voedselrijke grond wordt ze gemakkelijk weggeconcurreerd door andere soorten, wieden van andere soorten is dan gewenst.
Hoewel er drie soorten in het wild voorkomen, worden deze ook vaak in tuinen aangeplant. Hiernaast worden er diverse cultivars gekweekt. Vooral de soorten Oenothera fruticosa, Oenothera macrocarpa en Oenothera speciosa staan aan de basis van veel cultivars.

Westzaanerveld

Van de week was ik in het Westzaanerveld bij een kennis van me .die heb daar een molen staan .Ik vind het altijd ontspannend om gewoon dan even weg van de mensen te zijn. Op het zelfde eiland heeft iemand ook daar een huisje .Als ik zo iets had dan woonde ik daar van mei tot september. Maar wie ben ik Nu was die bewoner met vakantie en die kennis moest een beetje oppassen .Hij vroeg of ik even een rondje wou maken .Gewapend met me fototoestel ben ik daar op expeditie gegaan .Ik heb daar zeker een uur gelopen en mooie foto's gemaakt. Wat een rust is het daar .oke je hoort de snelweg en de bromvliegen van Schiphol .Maar voor de rest niks .Als die man het ooit een te koop aanbied en het is een leuke prijs .Dan zou het awel iets voor mij wezen Hier een foto impressie

Tuinmelde

Vandaag eens over een vergeten groente .Tuimelde De groene vorm met zijn pijlvormige bladeren is in feite een (vergeten), groente die in de loop der tijd werd
vervangen door spinazie. Toepassing en bereiding van tuinmelde en spinazie zijn gelijkwaardig.
De gekleurde cultivars zoals 'Rubra' worden nu als sierplant in de border toegepast, ze zorgen met hun lange slanke stengels voor wat hoogte en kleur. De bloempluimen hebben
dezelfde kleur als het blad. Ideale 'opvulplant' of weefplant. De plant is eenjarig maar zaait zich makkelijk uit.

Er is niet veel bekend over de tuinmelde .

Naam
Atriplex hortensis
Nederlandse naam
Tuinmelde
Familie
Amaranthaceae/ Chenopodiaceae
Herkomst
Azië, Siberië Op andere plaatsen verwilderd
Zaaien
van maart tot juni en van half augustus tot september.
Bij opkomst in droge periodes, regelmatig water geven om doorschieten te voorkomen. Jonge plantjes zijn geliefd bij naaktslakken.
Hoogte
150 cm
Bloeitijd
juli-september
Standplaats/ habitat
normale, voedzame tuingrond; volle zon, halfschaduw

ALTERNATIEVE BESTRIJDING

Er zijn twee soorten hoe je tuin kan beschermen tegen schadelijke insecten .De ene is met chemische middelen of met biologische middelen .
Zo als uw weet doe ik het op de alternatieve manier .Hieronder heb ik wat middeltjes neer gezet .
Boerenwormkruid
Kan worden gebruikt tegen wortelvlieg, koolvlieg, luizen, coloradokever, spint, roest, meeldauw.
Neem 30 gr verse of 3 gr droge bloemen per liter water. Overgiet met kokend water.
Dit mengsel onverdund ongeveer 1 à 4 maal per 2 weken op de grond bij de wortelhals van gewassen spuiten.

Brandnetelgier
Dit mengsel gebruik je als meststof voor gewassen. Het bevat veel stikstof en sporen-elementen. Je kan het gebruiken als bladbemesting.
Hou ouder de gier, hoe sterker hij wordt. Gebruik het mengsel flink verdund: 1/10 of 1/20

Heermoesthee
Werkt genezend bij roest of andere schimmelziektes. Best ook preventief gebruiken.
Heermoesthee maak je door 10-30 g per liter water op te lossen of als je vertrekt van verse heermoes, neem je ongeveer 150g vers of gedroogd materiaal per liter water en laat dat een nacht in water weken. Haal daarna de heermoes uit het water en laat die 10-60 min. koken in voldoende vers water. Het koud aftreksel en het kookaftreksel samenvoegen, zeven en verdunnen (1 op 4 tot 1 op 20).
Voor het verspuiten voeg je 0.3 tot 0.5% groene zeep toe.

Heermoesaftreksel
Te gebruiken als bladbemesting.
Gebruik 1 kilogram vers of 150 gram droog materiaal op 10 liter water. Laat 15 minuten koken en 12 uur trekken. Zeef en verdun 10 keer. Behandel de planten om de drie weken.

Knoflook
Door het hoge zwavelgehalte zou knoflook een schimmeldodende werking hebben.
De geur zou ook afwerend werken tegen insecten, slakken.
AFTREKSEL: 50 -75 g fijngesneden verse teentjes look of 20 g droog poeder een 24u laten trekken in 1 l water. Zeven en 10 keer verdunnen.
POEDER: knoflooktenen vermalen en drogen tot poeder.

Gesteentemeel
Door basaltmeel, lavameel en zeewierkalk over gewassen/planten te spuiten worden deze beschermd tegen ziekten en plagen.
Deze produkten werken dus vooral preventief.

Natuurlijke vijanden:
•Bladluizen : inzetten van sluipwespen, lieveheersbeestjes, gaasvlieg
•Fruitmot : Granupom; een selectief biologisch insecticide op basis van het Cydia pomonella granulosevirus.
•Mineervlieg: inzetten van sluipwespen.
•Perenbladvlo: inzetten van roofwants
•Trips: inzetten van natuurlijke vijanden zoals roofwantsen.
•Wolluis: inzetten van feromoon. (Lokstof)
•Spint: inzetten van roofmijt.
•Slakken: inzetten van nematoden
•Taxuskever: inzetten van nematoden

Soorten beleid

Nu eens geen bericht over kruiden of planten ,of eigenlijk wel. Vandaag kreeg ik het soorten van het soortenbeleid van 2007 -2013 binnen . Na het lezen sloeg bij wel de schrik om het lijf .Hoeveel dieren, vlinders ,vissen ,vogels en planten er worden bedreigd met uitsterven alleen al in Noord-Holland . Ik hoor het WMF daar nooit over .Die zijn bezig de laatste panda dood te knuffelen.

Neem nu het gewone lepelblad .de oevers in de Zaanstreek stonden er vol van . De oevers waren wit gekleurd Nu is het een bedreigde planten soort. Hoe komt dat omdat we overal zoet water willen hebben. Zon lepelblad houd van een beetje brak water
Heemst houd van veen .De Zaanstreek is een groot veengebied maar alles wordt door riet bedreigd. Op het trilveen gebied staat nu riet. Langzaam komen er boompjes op. De boeren hebben geen zin meer om schapen op het veen te zetten want het is niet economisch meer haalbaar

De kerkuil en de steenuil worden verdreven door het Pleur Maar Neer gemeentebeleid. Om overal maar industrieterreinen te bouwen. De economische drijfveer van bepaalde gemeentes Het grootste voorbeeld staat in Wormerveer. Industrieterrein Noorderveld Aan de overkant ligt Industrieterrein Molletjesveer een verpauperd industrieterrein .Als dat was opgeknapt dan had het Noorderveld behouden gebleven. Een prachtig mooie weidegebied Een hof van eden voor kievieten en andere weidevogels.

Door het bebouwen van weide. Wordt de habitat van bepaalde vogels,planten en dieren bedreigd Als je met je spandoek staat dan ben je gelijk een milieuterrorist want dan schaad je de economie. De echte milieuterroisten zijn de projectontwikkelaar die met hun industrieterreinen en mooie villa's in gebieden met een mooi uitzicht. Of de planologen die weer een weg willen verbreden of door een groen gebeid een weg te plannen.

Soms denk ik weleens waar doe ik het voor. Ik ben vegetarisch ,ik koop biologische producten ,verbouw me eigen groente, gebruik groene stroom en ik heb een elektrische brommer of ik ga met OV .en soms carpool ik.
Als 30% van het Nederlandse volk het ook doet dan houden we meer groen over

Zuring

Zuring ziet men ls een hardnekkig onkruid .Het is ook een geneeskrachtig kruid .Als het in je tuin staat is het en hardnekkig kruid dat moeilijk is uit te roeien. Het enige haal het voordat het zaad vormt met wortel en al te verwijderen .
In de tijd dat onze voorouders de hele dag in de zomerhitte aan de slag waren, aten zij graag een Zuringblad, dat leste de dorst buitengewoon goed.

Zuring is inheems in grote delen van Europa, Azië en Noord-Amerika, vooral op rijke, kleiige en zure gronden komen veel soorten voor. De geslachtsnaam Rumex is afgeleid van het Latijnse "Rumo" dat "ik zuig" betekent. De Romeinse soldaten zogen aan zuring stelen om hun dorst te lessen. Evenals rabarber bevat zuring oxaalzuur. Bovenmatig gebruik van oxaalzuur is giftig.Teelt
Zuring vraagt om een zure vochthoudende grond en om een standplaats in de volle zon of halfschaduw. De planten behoren op 30 cm afstand van elkaar te staan. Het kruid schiet nogal snel in zaad. Haal de bloemen tijdig weg opdat alle energie van de plant zich richt op het produceren van bladeren. In warme zomers zal zuring in de loop van het groeiseizoen steeds bitterder blad leveren. Zodra het buiten niet meer zo warm is zal de smaak van het gewas snel verbeteren. Zuring zaait zich spontaan uit. Strooi kalk in de tuin als U vind dat er teveel zuring in de tuin komt. Pluk het blad voor vers gebruik of om in te vriezen. Het laat zich slecht drogen.

Geneeskrachtig
Zuring is urinedrijvend en bloedzuiverend. Het lichaam reageert op zuring met onder meer de aanmaak van meer rode bloedlichaampjes. Ook bevat zuring vitamine C. Huidaandoeningen als acné zijn te behandelen met een kompres met het blad van zuring.

Als keukenkruid
Zuring is een uitstekend keukenkruid. Vers jong blad kan verwerkt worden in sauzen, soepen, roomkaas en eiergerechten. Als je het blad in salades doet verminder dan de hoeveelheid azijn of citroensap in de dressing. Het blad van de zuring is immers al zuur genoeg. Zuring combineert voortreffelijk met kip en varkensvlees. Kook het gewas als spinazie, giet het water tussentijds eenmaal af om de zure smaak te temperen.
Enkele recepten
Groene saus:
Was een handvol zuring, slabladeren en waterkers. Kook in een weinig water waarin ook een hele gepelde ui zit, tot het blad zacht is. Verwijder de ui en laat de bladeren afkoelen. Voeg daarna 1 eetlepel olijfolie, 1 eetlepel wijnazijn, zout en peper toe. Roer tot een romige saus. Serveer bij vis of koud gevogelte.
Soep van zuring en sla:
Samenstelling: 100 gr zuring, 100 gr sla, 100 aardappels, geschild en in schijfjes gesneden, 50 gr tuinpeterselie, 50 gr boter, 600 ml kippensoep en 4 eetlepels room.
Werkwijze: was de zuring, sla en peterselie. Droog de bladeren en snij ze grof. Verhit de boter in een grote pan en doe er de zuring, sla en peterselie bij. Stoof 5 minuten op een laag pitje en doe er dan de aardappelen bij. Schep alles goed om. Giet er de hete kippensoep overheen, doe een deksel op de pan en laat 25 minuten sudderen. Roer alles goed door elkaar tot een smeuïge soep. Gebruik eventueel een keukenmachine. Warm de soep terug op (laat niet koken) en doe er tenslotte nog wat room bij.
de recepen zijn van Den Diepen Boomgaard

courgette

Door het droge en warme weer staan al me courgette planten in de bloei.Ik heb er nog nooit zoveel bloemen aan gehad. De courgette, (nl. mergpompoen, it. zucchini) genaamd is een groente, geleverd door de soort Cucurbita pepo uit de komkommerfamilie (Cucurbitaceae). De planten vormen geen ranken.

worden in azijn met kruiden. De courgette is het lekkerst als die nog klein en maximaal 30 cm (350 gram) lang is. In Nederland wordt vanaf 7 cm (50 gram) lengte geoogst. De kleine vruchten waar de bloem nog aanzit worden verhandeld als 'courgette fleur' en worden in Italië en Griekenland als een delikatesse beschouwd. De bloem kan gefrituurd worden gegeten of worden gevuld. De smaak van de courgette is echter flauw. Uitgegroeide exemplaren zijn eigenlijk oneetbaar en alleen in een gerecht nog te gebruiken als vulstof.De courgette wordt gewoonlijk gekookt gegeten. Toch kan de groente eveneens rauw of gebakken worden gegeten. Ook kan de courgette in blokjes gesneden als een soort augurk

Teelt

Ik heb mijn planten geplant eind mei. Voor de buitenteelt kan in Nederland gezaaid worden in mei in potten, die onder glas opgekweekt worden en dan half juni buiten worden uitgeplant. De plantafstand bedraagt 100 bij 100 cm. Ook kan in juni ter plaatse gezaaid worden. Voor de herfstteelt wordt begin juli uitgeplant en in september wordt er dan eventueel een tunnel overheen gezet. De eerste vruchten worden vanaf juli geoogst. Er moet drie keer in de week en in de zomermaanden bijna dagelijks geoogst worden. Tot eind september, als er geen nachtvorst optreedt, kan er buiten doorgeoogst worden.

Voor een goede vruchtzetting is bestuiving door bijen of hommels noodzakelijk.

Voedingswaarde

De voedingswaarde van 100 gram verse courgette is:

Energetische waarde	67 kJ
Koolhydraten	4 gram
Eiwit	0,6gram
Vet	0,1gram
Vitamine C	17 mg
Caroteen	0,20 mg
Vitamine B1	0,05 mg
Vitamine B2	0,09 mg
Calcium	15 mg
IJzer	0,4 mg

rode zonnehoed (Echinacea purpurea)

Verleden jaar heb ik rode zonnehoed gepland. Er stonden er 3 en trokken veel vlinders aan .Nu ik wat verder ben met de natuurgeneeskunde weet ik dat deze plant ook geneeskrachtige eigenschappen heeft.

Botanie
Vaste plant uit de Composietenfamilie, wordt tot 90 cm hoog, met de dikke penwortel overwintert de plant, in de lente ontstaan alleenstaande, dikke, ruwe stengels, waarvan het onderste deel hol is, terwijl de stengels onder de bloemhoofdjes verdikt zijn. De langwerpig of zwak elliptische bladeren zijn donkergroen, ruw behaard en bedekt met knobbeltjes, bij de grond zijn ze langgesteeld, terwijl de schaarse stengelbladeren bijna zittend zijn. De bloembladen zijn sterk gewelfd en omringd door smalle, ruwbladige schutbladen met een gave rand, de straalbloemen zijn terug gebogen en zijn purperrood van kleur. De buisbloemen zijn groenachtig en vijftandig, erin vindt men een donkerrode stijl die aan de top gedeeld is. De planten groeien graag bij elkaar. Rode Zonnehoed komt oorspronkelijk voor op de prairies, lichte loofbossen en zonnige hellingen van de westelijke gebieden van Noord-Amerika. in Europa wordt de Rode Zonnehoed veel als sierplant gekweekt.
Gebruik
Typische Zonneplant die zich naar dit hemellichaam richt. Hij heeft een penwortel, dit verwijst naar een sterk aardende werking. Ze staat graag in grote groepen, de plant heeft een zeer krachtig uitstraling en laat zich niet wegdrukken. Het kruid werd door de Sioux in rituelen gebruikt om de kracht te versterken. Verder heeft de Rode Zonnehoed een grote Marskracht, vanwege het vermogen de eigen afweer van het menselijk lichaam te versterken. Het is een krijgersplant. De kleur van de bloemen is samengesteld uit rood, met een werking op het bloed, en wit, wat een aanwijzing is voor een positief effect bij de bestrijding van infecties bovendien harmonieverhogend.
Inhoudsstoffen

• Etherische olie
• Glycoside (echinacoside)
• Echinaceïne
• Phenolien
• Hars
• Inuline
• Betaïne
• Fenolzuur
• Polysachariden
• Chichorinezuur

Werking
Constitutie en infecties
Heeft een sterk weerstandsverhogend effect op het hele organisme, verschillende inhoudsstoffen werken antibiotisch en ontstekingsremmend. Helaas wordt dit kruid vaak verkeerd toegepast, veel mensen gebruiken het als een preventief middel dat de hele winter geslikt wordt om verkoudheid en griep te voorkomen, het lichaam raakt er aan gewend en het positieve effect verdwijnt, dus wissel het af met andere middelen of gebruik het alleen wanneer het echt nodig is.
Als middel om infecties te bestrijden is het zeer geschikt, ook bij kinderen, ouderen en mensen die extra bevattelijk zijn voor infectieziekten, zoals hartpatiënten, anemiepatiënten, diabetespatiënten etc. (zie echter ook Overige). Het kan ook de weerstand verhogen bij candida, bronchitis. Ook bij herpes simplexinfecties. Heeft een zeer goede tegen alle infecties, zowel van de luchtwegen, zoals bij bronchitis, verkoudheid, sinusitis, angina, tonsillitis. Maar ook voor ontstekingen van de huid, bijvoorbeeld puisten, steenpuisten, sceptisch eczeem, ontstoken wonden. is weefselherstellend, is wat pijnstillend en bloedzuiverend. Ook bij de Ziekte van Pfeiffer en de bekende kinderziekten. Ook ondersteunend bij psoriasis en de Ziekte van Crohn (al is dit discutabel omdat dit beide auto-immuniteitsziekten zijn). Ook bij vaginale schimmelinfecties, vaginitis. Gebruik het kruid vlak voor een grote, tandtechnische behandeling, en ook hierna. Ook bij open benen en verwondingen.
Overige
Drie recente studies hebben uitgewezen dat Rode Zonnehoed beter werkt als het genomen wordt, als de eerste tekenen van een infectie optreden, dan wanneer het kruid elke dag wordt ingenomen als preventief middel. Die drie studies zijn: Melchart et al., 1998, Brinkeborn et al. 1998, Hoheisel et al. 1997.
Gebruik
Men gebruikt de wortels en de bloemen, de wortels moeten in de herfst worden opgegraven, het liefst van wat oudere planten. Men zegt dat de Ø (moedertinctuur) van de verse wortel beter is dan de Ø (moedertinctuur) van de gedroogde wortel. Men kan ook een aftreksel maken van de wortel.
Let op!
Rode Zonnehoed moet niet worden toegepast in progressieve systeem - en auto-immuniteitsziekten als tuberculose, leiose, MS, verbindende weefselstoornissen volgens de Duitse Commissie E. Verder ook niet bij HIV/AIDS.

De Weerribben

Ik heb een beetje vakantie.Een betaalde vakantie.Het zijn dagjes weg.Het is kijken hoe ander nationale parken zich presteren en natuurparken het doen.Voor een derde partij dat het misschien ook hier in het westen ook gedaan kan worden.En of de subsidie goed gebruikt wordt. Twee weken geleden was ik in de tuinen van Appeltern Gisteren was ik in het nationale park de weeribben.Je kunt dat park op drie manieren bekijken op de fiets, wandelen of per kano of fluisterboot.De eerste twee opties zijn voor mij niet haalbaar.Dus koos ik voor de kano optie.We zouden een tocht doen van 8 km.Het werden er 12.
Het is daar echt mooi Wat een rust.De eerst kilometer hadden we een school klas voor ons.Die gingen gelukkig een andere kant op We kwamen weer in rustig vaarwater.En dan merk je dat je niet meer in het jachtige westen zit. Sloten vol met waterlelies. Soms was het of in een mangrove bos terecht kwam.Bomen die uit het water groeide.Water chrysanten waar er gelijk hele velden van stonden tonden. Op de bodem een soort watersla zo noemde ik het.Scholen kleine visjes die aan de oppervlakte zwommen.En voor de prijs hoeft niet te laten . Wij hadden een kano gehuurd.Wat we moesten betalen was echt een lachertje.We hadden 6 koppen koffie en de huur van de kano en moesten betalen € 33.We waren met ze drieën Maar zonder foto’s kan ik niet laten zien hoe mooi het daar was.

Zie hier onder een foto impressie.

brandnetel

Ik zelf ben erg allergisch voor. Bij wijze van spreken ik hoef er alleen maar naar te kijken en ik heb brandblaren.Een goede remedie ertegen is zoek een dovenetel en wrijf die over de blaren en de jeuk verdwijnt. Toch is de brandnetel een nuttig (on)kruid.Zowel in de keuken als in natuurgeneeskunde

Algemene beschrijving

De plant heeft uitsluitend stamper- of meeldraadbloemen (dioica = tweehuizig). De bloeit van juni tot oktober met in trossen hangende bloemen. De grote brandnetel heeft een vierkante, borstelige stengel, die 2 meter hoog kan worden. De plant is algemeen voorkomend en is te vinden naast wegen, bosranden en verwaarloosde tuinen. De plant gedijt vrijwel overal maar heeft een voorkeur voor een goed bemeste bodem zoals bij composthopen of aan de rand van een akker. Brandnetel heeft groene, sterk zaagvormig bladeren met een donzige onderkant.

Het belangrijkste kenmerk van de brandnetel is dat hij bedekt is met brandharen. Dit zijn fijne holle haartjes, die een brandend gevoel geven wanneer de breekbare punt afbreekt. De haren bevatten mierenzuur en andere stoffen die blaren, branderige plekken en jeuk op de huid veroorzaken.Geschiedenis

De naam Urtica dioica komt van het Latijnse uro of "ik brand", wat verwijst naar het prikkende karakter van de plant, en dioica of 2 huizen, wat verwijst naar de scheiding van de mannelijke en vrouwelijke planten. De Nederlandse naam is afkomstig uit het Angelsaksisch en afgeleid van het woord noedl of naald. Romeinse soldaten zouden de soort Urtica pilulifera mee naar het noorden hebben genomen. De Engelse benaming voor deze soort is ook is Roman nettle. Ze gebruikten het tegen de kou. Hiervoor stampten ze de plant fijn in olie en wreven zich ermee in. De plant komt nog altijd voor bij Romeinse ruines in Noord-Europa. De plant werd voor veel doeleinden gebruikt, zo gebruikte men de stugge vezels om stoffen van te weven. Dit werd door Hans Christian Andersen vereeuwigd in het sprookje van de prinses en de 11 zwanen: de mantels die zij voor hen moesten maken voor zonsopgang maakte ze van brandnetels. De plant werd ook gebruikt bij de productie van papier. In 1835 ontdekte de kruidkundige Vogel, na een bezoek aan de indianen, dat brandnetel zijn patiënten genas van scheurbuik.

Medicinaal gebruik.

Als geneesmiddel wordt het kruid en de wortel gebruikt.

Werking en karakter.

Bloedzuiverend, bloedstelpend, zwak vochtafdrijver, anti-allergisch, voedzaam.

Indicaties.

- Huidaandoeningen, zoals eczeem
- Allergische aandoeningen, zoals hooikoorts en astma.
- In de menstruatie om zware bloedingen te verlichten.
- Bij een vergrote prostaat (gebruik hierbij de wortel).

Toepassing.

Drink van een thee 2 maal daags 2 deciliter en van het wortelafkooksel dagelijks 2 dl. Neem van de tinctuur 3 maal daags 3 ml (60 druppels) in. Verwerk de jonge toppen van de bladeren in een soep. Gebruik de soep als dagelijks tonicum.

De werking in het lichaam.

Hoewel de brandnetel bekend staat om zijn prikkende werking, heeft hij dit effect niet als hij is blootgesteld aan warmte, door koken of bij bereiding tot thee. Ironisch genoeg wordt hij gebruikt bij huidaandoeningen, zoals eczeem en aanverwante allergieën. Brandnetel heeft ook samentrekkende en bloedstelpende eigenschappen en kan daarom toegepast worden bij ernstige bloedingen van wonden of bij de menstruatie. De aanwezigheid van vitamine C en ijzer maken het kruid zeer geschikt als tonicum bij anemie en bij een ijzertekort. De wortel wordt wel gebruikt om een vergrote prostaat te behandelen. Brandnetelsap en thee zijn nuttige dranken wanneer u zwanger bent of borstvoeding geeft. Het sap en de thee zijn heilzaam bij jicht en gewrichtsontstekingen.

Uitwendig gebruik.

• Wrijf bij stijve gewrichten de pijnlijke plaats in met verse brandnetelbladeren.
• Snuif bij een bloedneus vers brandnetelsap op.
• Maak een kompres tegen verbrandingen.
• Het olie-extract is heilzaam bij ontstoken psoriasis.
• Gebruik de thee of tinctuur als spoeling bij haaruitval en een droge hoofdhuid.

Ander gebruik

Veel insecten voeden zich met brandnetel zoals vlinders en bijen. De vezel kan tot stof worden geweven. De bladeren geven een groene kleurstof en de wortels een gele.
De kleine brandnetel (urtica urens) wordt in de homeopathie gebruikt bij netelroos. De jonge bovenste bladeren kunnen het hele jaar gekookt worden gegeten als spinazie of als soep. Gekookte brandnetels steken niet.