Posts tonen met het label druide. Alle posts tonen
Posts tonen met het label druide. Alle posts tonen

donderdag 30 oktober 2008

oorsprong van Halloween

Deze keer even niet over groenten , kruiden maar over Halloween.Als druïde wil een artikel over wijden .

De oorsprong

De naam "Halloween" is afgeleid van Hallow-e'en, ofwel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen, 1 november. In de Iers-Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag, het Keltische nieuwjaar of Samhain (uitspraak Saun, het Ierse woord voor de maand november). Maar Samhain was ook nog om een andere reden zeer bijzonder. De Kelten geloofden namelijk dat op die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen voor het komende jaar.

In Groot-Brittannië werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers. Toen de Romeinen de Britse eilanden binnenvielen, vermengden ze de Keltische traditie met hun eigen tradities, die eind oktober natuurlijk de viering van de oogst betroffen, en ook het eren van de doden.


In de negende eeuw van onze tijdrekening steekt een Europees christelijk gebruik de zee over en vermengt zich met het Halloweenfeest. Op Allerzielen - 2 november - gingen in lompen gehulde christenen in de dorpen rond en bedelden zielencake (brood met krenten). Voor elk brood beloofden ze een gebed te zeggen voor de dode verwanten van de schenker, om op die manier zijn bevrijding uit de tijdelijke straffen van het vagevuur te versnellen en zodoende zijn opname in de hemel te bespoedigen. Het "Trick or Treat" spelletje vindt wellicht daar zijn oorsprong.

Het feest is in de negentiende eeuw door Ierse immigranten naar de VS gebracht. In Ierland was de aardappeloogst mislukt, de hongersnood decimeerde razendsnel de bevolking en de Ieren begonnen omstreeks 1840 massaal naar Amerika te vluchten. En zoals vaker voorkwam onder migranten: in den vreemde zoekt men contact en steun bij elkaar. Het heimwee naar de roots wordt verzacht in het verder beleven en onderhouden van de eigen feesten en gebruiken. In Amerika duikt dan de bekende jack-o'-lantern-pompoen op, in de hele wereld wellicht het bekendste gezicht van Halloween.

Oorsprong van de pompoen

Er zijn veel verhalen over de oorsprong van de verlichte uitgeholde pompoen. Een van de bekendste is het verhaal over Jack de smid ofwel Jack-o'-Lantern. Op een avond kwam Jack de duivel tegen die hem naar de hel wilde meenemen. Jack wist met een list de duivel in een boom te lokken. Hij zette de duivel hier vast door een kruisteken in de boomstam te krassen.

De duivel beloofde Jack dat hij niet in de hel zou komen als Jack hem vrij zou laten. Toen Jack later stierf kwam hij door zijn slechte levenswandel niet in de hemel. Maar de duivel liet hem ook niet in de hel wegens de gedane belofte. Sinds die tijd doolt de ziel van Jack volgens het verhaal rond over de aarde.

De duivel gooide Jack een gloeiend kooltje achte

rna. Jack stak het kooltje in een knol die hij aan het eten was en kreeg op die manier een lantaarn. Amerikaanse Halloweenvierders hebben de knol verruild voor een pompoen.

Controverses

Verschillende organisatie en kerkgenootschappen hebben kritiek op Halloween vanwege het "heidense" karakter dat het feest op vele plaats

en zou hebben, alsmede vanwege het spiritisme dat erdoor bevorderd zou worden. Het oproepen van geesten is niet toegestaan in de bijbel. Evenwel dient aangemerkt te worden, dat het oorspronkelijke Ierse gebruik weliswaar samenhing met een Keltische heidense traditie, maar in wezen op christelijke wijze was ingevuld.

Pas later kwamen de demonenverkledingen en de horror-outfits op, in de Verenigde Staten. Hierbij kwam soms het karakter op spiritisme en zelfs de duivel te liggen bij de versieringen.

Vanwege de afwijzing van Allerheiligen en Allerzielen en het vagevuur door het Protestantisme, wordt vaak door reformatorische genootschappe

n bezwaar gemaakt tegen elke uiting van Halloween - ook het gekerstende Ierse gebruik kan als katholiek volksgebruik geen genade vinden in hun og

en.

Wij, druïden vieren SAMHAIN op 1 november

Met het feest Samhain vieren wij de gure noordenwin

d en begint het winterrijk van de dodengod en de zwarte godin. Hij doodt het zonnehert en de vegetatiegodin lokt hem naar de onderwereld waar ze als dodengodin heerst. Samhain was bij de Kelten het begin van de winter en het jaar. In de nevel verdwijnen de grenzen naar andere werelden en de zielen van de doden komen dichter bij. Met dit feest worden de doden herdacht en nemen wij contact op met de wijze zielen van geliefden en voorouders.

Afscheid, offers, visioenen, diepgang en dodenherdenking. Op deze dag wordt de grens tussen de levenden en de geesten overschreden. Samhain heet ook het feest van de donkerheid en van de afnemende maan. Nu beginnen de donkere weken van het jaar. De relatie van het feest met de kringloop van de natuur is heel duidelijk. Na het rijpen van de vruchten en het aanmaken van zaden sterven de planten nu. Alles vergaat behalve de nieuwe zaad die de nieuwe kringloop in zich draagt. De levenskracht trekt zich terug na binnen nu met toenemende kou.

Dat betekent ook voor ons dat we ons terugtrekken na ons binnenste om krachten te verzamelen voor een toekomstige nieuwe begin.Voor sommige keltische volkeren begon met Samhain het nieuwe jaar, het wordt daarom ook Heksennieuwjaar genoemd.

Wat kun je doen met Samhain

  • Vertel je familie en vrienden over overledenen die belangrijk voor je waren. Zet extra borden, glazen of foto’s neer en brand witte kaarsen ter herdenking van de overledenen.

  • Doe een meditatie waarin jij iemand in de andere wereld ontmoet.

  • Bereid een gans gekruid met bijvoet. De gans is het magische dier van Vrouw Holle die je net als bijvoet laat “vliegen” naar andere werelden. Je kunt natuurlijk ook in de natuur contact zoeken met ganzen en een pompoenzoep bereiden met wat bijvoet of bijvoet als wierook branden.

  • Het is een goede tijd voor orakels als tarotkaarten leggen of waarzeggen.

  • Maak een tekst of tekening waarin je evalueert wat het afgelopen jaar je gebracht heeft en wat je als zaat wilt meenemen voor het komende jaar.

  • Vertel het sprookje van Vrouw Hollen en doe een meditatie waarin je haar opzoekt in haar onderwereldse appelboomparadijs.


donderdag 1 november 2007

Twaalf apostelen in een kringetje

Na een avondje surfen op internet naar boomcirkels kwam ik dit stuk tegen .Ik heb me bedenkingen of echt twaalf apostelen zijn .De twee mensen die het druïden en de wicca nieuw leven hebben ingeblazen kwamen uit de vrijmetselarij en de rozenkruisers Ik heb al eens over druïde gehad en boomcirkels
Niet zo heel erg lang geleden is een merkwaardige boomcirkel geïdentificeerd in de RK pastorietuin-annex-processietuin in Langeveen, Noord-Overijssel. Beter gezegd, het was een voormalige cirkel, van precies twaalf bomen die bijna alle tot boomruïne waren geworden. Er staan nog drie te onderscheiden bomen: een kastanje, een linde en een haagbeuk. Van de andere bomen resteerde niet veel meer dan een rottende stomp of een plantgat.(deze bomen waren heilige bomen bij druïden)
Er is echter wel een reconstructie van te maken: twaalf onderling van elkaar verschillende bomen in een bijna perfecte cirkel. De tuin moet uit de eerste helft van de twintigste eeuw dateren, evenals de bomen. Verrassend was de realisatie dat het hier om een specifiek motief in de tuinkunst ging: de twaalf apostelen.( het levenswiel bij de druïde bestond uit 8 delen plus de 4 elementen )
Het ontstaan van dit motief is nogal schimmig en, vreemder nog, het lijkt vooral toegepast te zijn in seculiere tuinen, dus niet zozeer in religieuze tuinen. Het motief is bijna altijd op dezelfde wijze uitgevoerd: twaalf bomen, vaak lindes, in een cirkel geplant. Een variant was echter een dergelijke cirkel met een dertiende boom in het midden, die dan Christus symboliseert en vaak ook door een andersoortige boom werd gemarkeerd, bijvoorbeeld een eik. Te Packwood House in Warwickshire werd rond het midden van de negentiende eeuw een ‘reconstructie’ uitgevoerd van de renaissance tuin die hier ooit was. Befaamd is de toen geplante ‘Sermon on the Mount’ (Bergrede) in taxusvormen, waarbij een boom als Christus aan de top van een oplopend terras staat en de twaalf apostelen zich tussen het luisterende vegetatieve ‘volk’ bevinden. Enkele decennia of twee eerder werden twaalf bomen in gelid geplant in Heslington Hall, Yorkshire, en kregen ook de benaming de twaalf apostelen.Om onduidelijke redenen is het motief eveneens in Noord Duitsland populair geweest. Het park van Saxtorf bij Schleswig heeft twaalf lindes in een cirkel met een lariks (dus geen eik) in het midden, waarschijnlijk daterend uit het midden van de negentiende eeuw. In Kiel, in het zg. Düsternbrooker Gehölz, staat sinds circa 1824 een cirkel met twaalf lindes. Een derde voorbeeld is te vinden in het park van Jersbek bij Bargteheide,
noordoostelijk van Hamburg, met wederom twaalf bomen. Een verdere merkwaardigheid is de beplanting aan een laan in het oostelijk deel van het park, waar de lindes in groepjes van drie, twee maal twee groepjes aan iedere zijde van het pad, staan (zie diagram).

Het gebruik van dit motief in ‘profane’ tuinen zou wellicht kunnen duiden op een aardigheid in ongewone plantverbanden, maar dit valt toch te betwijfelen. Er zijn meer voorbeelden te vinden in religieuze context, en niet alleen in katholiek kader. Rond1893 bijvoorbeeld liet de Doopsgezinde predikant David Goerz bij zijn woning in het juist door hem gestichte Bethel College in North Newton, VS, twaalf bomen als apostelen planten, ditmaal echter in een halve cirkel, wat ongewoon is. De fraaiste illustratie van de ups en downs van de idee apostelcirkel, kan echter worden gegeven aan de hand van twee berichten in The Detroit News uit 1941*,
waarin sprake is van één enkele overlevende uit een apostelcirkel in de oorspronkelijke vorm van twaalf reuze perenbomen (pyrus pyrifolia).

Van dit erfgoed modern aanbod diefstal actueel diensten organisatie stervende boom in Gladwin Park, Detroit, zouden zaadjes verspreid worden en hiertoe werd op 1 mei 1941 een kleine ceremonie georganiseerd. De cirkel zou zijn geplant rond het midden van de achttiende eeuw door Jezuïeten paters in de wildernis die toen Detroit was. Lange tijd werd de boom St. Petrus genoemd, maar tijdens de toespraken bij de plechtigheid wist een lang ingezetene te vermelden dat dit Judas was, de enige boom die altijd ietsjes bezijden de cirkel had gestaan.
Er blijken nog een heel aantal Nederlandse voorbeelden te zijn: Sonsbeek in Arnhem heeft de bekende Apostelberg waarop elf (oorspronkelijk twaalf) Hollandse lindes in een cirkel, geplant tussen 1810 en 1825. De andere voorbeelden zijn nogal onzeker, soms (zoals op Het Hassink bij Epse) staan twee bomen in een cirkel van twaalf eiken, of gaat het om een incomplete cirkel (Babberich), of om dertien lindes (Loenen in Slijk-Ewijk).
Terugkerend naar de tuin in Langeveen moet nog eens worden aangetekend dat dit het enige voorbeeld is waar iedere ‘apostel’ door een ander soort boom wordt aangegeven – een vegetatieve wijze van karakterisering. En het is waarschijnlijk deze aanpak die de versnelde ondergang van de bomen heeft tewerk gesteld: verschillende soorten hebben verschillende behoeftes en wijze van groeien – uiteindelijk moeten de bomen elkaar in de weg zijn gaan zitten en zijn ze langzaam afgestorven, terwijl de oudere, éénsoortige cirkels in bijvoorbeeld Duitsland nog allen overleven.
Dat het motief nog wel degelijk een toekomst heeft, laat de recente inrichting van de zogenaamde Lebensgarten in het Westfaalse Amelunxen zien: hier vormen onder meer twaalf appelbomen een cirkel, met in het midden een linde.

Literatuur:
* ’Patriarch to Live Anew: Seeds to Extend Life of Famous Tree’, The Detroit News, 27
april 1941.
Garnet Warfel, ‘Not St. Peter but Judas Is Last of Apostle Trees’, The Detroit News, 2
mei 1941.
Wim Meulenkamp en Liselotte Coenen, ‘De twaalf apostelen als semi-religieus motief in de tuinkunst’, Cascade: bulletin voor tuinhistorie, XIII, nr. 1, 2004, 34-44.
Wim Meulenkamp, ‘Groene religie’, Onze eigen tuin, LII, nr. 2, zomer 2006, 38-39.
Mijn raadgepleegde literatuur:
P.Carr Gomm

woensdag 24 oktober 2007

Druiden

Ik ben gek met kruiden .Door de kruiden ben ik ook me gaan interesseren voor de druïden Het waren de rechters, kruidendokters en troubadours van die tijd .Ze waren helemaal niet gewelddadig als ze sommige boeken worden beschreven .Nu zult u denken hoe kan dat nu rechter, kruidendokter en minstreel. Voor dat iemand druïde werd volgend ze een aantal jaren lange opleiding. Het eerste staduim was hij bard . Dat waren de minstreels en troubadours. In het volgende stadium was hij Ovaat. En hij wist alles over kruiden en genas de mensen. In het laatste staduim werd hij druïde Door dingen aan te horen kon hij analyseren en oplossingen geven voor problemen En zo sprak hij recht. Meestal in een cirkel .De zogenaamde boomcirkel of zoals bij Stonehegde .De zwaarste straf was dat iemand verbannen werd uit het dorp of samenleving. Wat we tegenwoordig ook doen door iemand in een gevangenis op te sluiten .Dan heb je ook geen burgerrechten meer .

Ik schrijf al jaren gedichten zoals een troubadour het doet. De mensen prijzen maar ook wel eens met een sarcastische ondertoon .Ik hou de mensen een spiegel voor. De tweede over een komst is dat ik van de kruiden een studie heb gemaakt .Welk kruid helpt bij welke aandoening .Nu ben ik geen arts dus zijn het erge kwalen ga eerst langs je huisdokter .Recht kan ik niet spreken maar er komen hier altijd wel mensen die me advies vragen .Ik heb ze gauw genoeg door als ze mij voor hun karretje willen spannen.
Ook heb ik zonder er van bewust te zijn een prieel gemaakt in me achtertuin zonder er bij na te denken heb ik de eerste paal geslagen waar de zon opkomt en de laatste waar de zon ondergaat .Ook heb zonder na te denken in acht delen verdeelt . De acht delen die een levenscyclus aangeven van een leven of een jaar En ik heb de stenen in een cirkel gelegd Als ik daar zit dan is ook net of de wereld een ander dimensie krijgt. Ik hoor dan alleen de vogels en het lijkt of al de andere geluiden worden geabsorbeerd