KRUID VAN DE MAAND HET MADELIEFJE

KRUID VAN DE MAAND  HET MADELIEFJE
In de Griekse mythologie lezen wij hoe Boreas, de God van de noordelijke winden verliefd wordt op Flora de Godin van de bloemen. De verliefdheid van Boreas, kent  zoals gewoonlijk bij een verliefdheid, geen grenzen. Hij blijft  maar noordelijke winden naar Flora sturen en toen in de lente ook nog eens sneeuwbui valt- een groet van de verliefde God- wordt het voor  Flora wel een beetje te veel van het goede en zij verandert  alle  sneeuwvlokjes die Boreas naar haar stuurt  in madeliefjes. En Flora straalt nu elke lente weer als zij de madeliefjes ziet.

 De Latijnse naam voor het madeliefje is Bellis perinnes: altijd bloeiende. Madeliefje wordt ook wel eens meibloempje of meizoentje  genoemd.  De plant heeft een stevig wortelrozet, het blad is nogal dik en lichtbehaard.  De bloemetjes hebben witte lintbloemetjes en een geel hartje.  Bij mooi weer openen de bloemetjes zich en bij slecht weer sluiten de lintbloemetjes.  Het is een oersterk plantje en verdraagt strenge vorst.
Eens vertelde een oudere dame het volgende verhaal.”Vroeger moest ik van mijn vader een madeliefje opeten, de volgende dag twee, tot zeven dagen. Daarna moest ik elke dag een bloemetjes minder eten tot ik weer bij nul was.”  Een wijze vader, zijn gedachten over madeliefje sluiten aan bij onze kruidenkennis: bellis of te wel het madeliefje versterkt de weerstand van het kind.
Enkele inhoudsstoffen van dit plantje zijn interessant om te vermelden, namelijk kalk en magnesium. Deze zorgen voor ontkramping van de spieren en bloedvaatjes. Bellis ontspant en versterkt de spiertjes rond de de slagaders van het hart en versterkt daardoor de hartspier. Het kruid is ook een bloedverdunner. Prima voor de mensen die last hebben van vaatkramp en geen bloedverdunners innemen.  Madeliefje en bloedverdunners samen  gebruiken is onverantwoord.

Er is een woordeloos contact wanneer kinderen in een veld de madeliefjes ontmoeten. Herinneren wij ons niet hoe wij kettingen maakten van dit plantje? De geestelijke werking van het madeliefje  is het verwerken van verdriet en pijn. Madeliefje herinnert ons aan het kind in ons dat zorgeloos, vol vertrouwen en vervuld met liefde door het leven ging.  Wij worden nu  vaak geroerd door de lach die kinderen uitstralen, zo vervuld  van zuiverheid en  blijdschap.- de altijd bloeiende-.  Bij het zien  van het madeliefje worden wij herinnerd  dat wij dat stuk ook zelf in ons hebben. Koester dit, want het kan  ons  troosten  in moeilijke tijden. Wij  troosten ons bezeerd kindzijn maar  wij worden ook door ons eigen kindzijn omarmd en getroost.
 Dit woordeloos  contact  is  kan heel waardevol zijn om processen te helen.

WANNEER KUNT U MADELIEFJE GEBRUIKEN?
Het kruid verlaagt de bloeddruk. Madeliefje is een bloedverdunner. Versterkt de spiertjes rond de slagaders van het hart, bij vaatkramp en spataders.  Het  helpt het cholestorol te verlagen en daardoor bloedreinigend.  Bij problemen van de huid, bij droge huiduitslag, ontstoken huid, kneuzingen, pijnlijke plekken. Bij  begeleiding van de kinderziekten, een weerstandverhoger bij het zwakke kind. Helpt de darmen bij na een antibioticakuur.
Nogmaals thee of tinctuur niet samen met bloedverdunners gebruiken.

TOEPASSING
Thee: maak thee van de bloemetjes. Enkele bloemetjes in de theepot, heet water erover, even laten trekken en de thee is klaar.
Vers: op salades, in kruidenboter,in de soep of een kuurtje zoals hierboven staat beschreven.
Zalf: op twee manieren kan men madeliefjeszalf maken. Op vaselinebasis , wat ik geschikt vind om  samen met kinderen te maken.  Toverzalf wordt het vaak genoemd. Of op oliebasis  wat moeilijker te maken is. Deze zalf  is geschikt geschikt voor grotere delen van lichaam in te smeren.

 MADELIEFJESZALF OP VASELINEBASIS:
Enkele handjes madeliefjes  in een pan samen met 8 lepels vaseline en 4 eetlepels lepels olijfolie of zonnebloemolie. Enkele uren au bain- marie verwarmen of op een theelichtje met een of twee waxinelichtjes.
Afzeven en in potjes gieten. Laat het kind een etiketje maken met getekende madeliefjes  erop.
HELPT BIJ :  spierpijn, blauwe plekken, vochtophopingen, kneuzingen. schaafwonden.  Het kind vindt dat het overal voor helpt.

MADELIEFJESZALF OP OLIEBASIS:
Twee handjes madeliefjes
200 ml olijfolie of zonnebloemolie
Twee eetlepels bijenwas
Meng in een kom de bloemetjes en de olie
Verwarm  het mengsel au bain marie enkele uren
Zeef de massa af
Acht lepels  van deze  madeliefjesolie samen met twee lepels bijenwas al roerend verwarmen
 Als de bijenwas gesmolten is is de zalf klaar
Giet het in een potje

MADELIEFJESKOEKJES:
175 gr  boter
200 gr suiker
1 ei
200 gr bloem
 150 gr havermout
Mespunt zout
Eventueel  een beetje citroensap
Een kopje  met madeliefjesbloemetjes of lipjes van de goudsbloem of  rozijntjes.  Of van alles wat.
Meng alles door elkaar  en laat het even rusten in de koelkast. Maak een rol een snij plakjes voor op het bakblik   Ongeveer 15 minuten bakken bij 175 graden.

Etherische olie zelf maken

De soorten olie die hier beschreven worden zijn zuivere plantaardige oliën en verkrijgen hun specifieke uitwerking door vermenging onderling en met kruidenextracten en/of bloemen en kruidenessence.
De kaarsen worden met olie gezalfd, zodat bij het branden de geur zich door de ruimte verspreidt.
Iedere geur heeft, net zoals dat bij wierook het geval is, bepaalde associaties die in de hieronder weergegeven lijst kort worden vermeld.
Het zalven van de kaarsen maakt ze geschikt voor ritueel gebruik.
Een gezalfde kaars onderscheidt zich van de gewone kaars, doordat deze nu voor een speciaal doel bestemd is.
Een kaars die eenmaal voor een bepaald doel geïnitieerd is mag niet meer voor een ander doel aangewend worden.
De olie kan ook op het lichaam aangewend worden, alsof u zich ermee parfumeert.
De gebruikelijke plaatsen zijn het voorhoofd, de polsen, achter de oren, de hals, de zonnevlecht (bij de navel), de knieholtes en de voetzolen.
U gebruikt ze zorgvuldig en in kleine hoeveelheden.
U verandert hierdoor uw persoonlijke geur, ook wel uw astrale geur genoemd.
De geur die U uitstraalt wordt door de hypothalamus, dat is de klier die ons sympathisch zenuwstelsel regelt, waargenomen en oefent bepaalde invloeden uit op de zinnelijke (fysische) en psychische (onderbewuste) beleving.
Door de eeuwen heen zijn er gebruiken en gewoontes van generatie tot generatie doorgegeven waarin de uitwerking van kruiden en oliën een rol speelden.
Zo zijn er in de loop der tijd een aantal beproefde recepten ontstaan die in veel gevallen tot verbazende resultaten hebben geleid.
Het is niet de bedoeling dat u zich zo sterk parfumeert, dat de geur een bedwelmende of storende uitwerking op uw omgeving heeft.
Als de geur zich vermengt met uw persoonlijke geur en hiermee harmonieert en deze benadrukt, is het gewenste effect bereikt.
U kunt de olie als parfum gebruiken, u kunt ze echter ook zeer goed als badolie gebruiken.
Aangezien de oblieën uit kruiden en, planten en bloemen worden verkregen, hebben ze een soortgelijk effect als het toevoegen van kruiden aan het bad.
Bedenk wel dat een geur op ieder individu een andere uitwerking kan hebben.
Men kan beter niet klakkeloos op een boekje afgaan maar men moet zelf eens uitproberen welke olie voor uw doel geschikt is.
Tevens moet men bedenken dat de vermelde betekenissen geen garantie zijn voor wonderen.
De middelen op zich zijn niet magisch maar kunnen slechts helpen de geest in de juiste gemoedstoestand te brengen.
In de meeste gevallen zal een bepaalde olie kunnen helpen bij het verwezenlijken van uw doel maar, ik herhaal het nog een keer, het allerbelangrijkste blijft de mate van concentratie en inzet van de persoon die het ritueel uitvoert.

Medicinale olie bereiding

Medicinale olie is ongeveer een jaar houdbaar.
!!! Wees voorzichtig met de olie, en gebruikt het niet voor inwendig gebruik !!!

Benodigdheden:
100g. gedroogde kruiden of 200g. verse kruiden
4dl. plantaardige olie (bijvoorbeeld slaolie)

Werkwijze: Breng eerst een pan met water aan de kook, als het water kookt kun je het vuur lager zetten.
Plaats boven deze pan een kleinere pan/schaal. Doe daar de plantaardige olie en de kruiden in en sluit het geheel goed af.
(De olie en de kruiden worden dus au bain marie verwarmd. Ze komen dus niet in contact met het water.)
Nadat de olie en de kruiden goed zijn verwarmd, moet je het mengsel minimaal 2 uur laten afkoelen.
Vervolgens filter je de olie door een doek heen. (Je houd dus een doek boven een schaal/pan en daar gaat je de olie en de kruiden doorheen.)
Verwijder nu de gebruikte kruiden en herhaal het hele proces nog een keer met nieuwe kruiden.
(Doe de olie in potten en bewaar deze op een donkere plaats.)

Basisolie

Abrikozenpit: Prunus Armeniaca I persica - een zachte, niet drogende basisolie, die goed te gebruiken is als babyolie en bij een schrale huid en kloven. - bevat vitamine A, B1, B2, B3, B5, B6, C en E en mineralen Ca, Cl, Cu, Fe, K, Mg, Mn, Na, P en S. - is geschikt voor de gevoelige en rijpere huid en verstevigt het huidweefsel. - een uitstekende massageolie die zich goed vermengt met essentiële olie.

Aloë Vera - een verzachtende en helende olie voor een droge, gevoelige en schilferige huid. - is aan te bevelen na een zonnebad of zonnebank en gaat prachtig samen met de jojoba-olie.

Amandelolie: Prunus Amygdalus - een niet drogende, verzachtende, verkoelende basisolie- - bevat 55% vet (waarvan 67% onverzadigde vetzuren), 21°A, proteïne, 17% carbolhydraten en is rijk aan vitamine A en B + de mineralen Ca, Fe, K, Mg, Na, P en S. - is geschikt voor de droge, ruwe en gevoelige huid. - voor inwendig gebruik: tegen kriebelhoest. - vermengt zich uitstekend met essentiële olie, dus ideaal als basis voor een massage.

Avocado-olie : Persea Gratissima - een niet drogende olie met hydrofiele mogelijkheden - bevat per kg 20.000 IE vitamine A, 40.000 IE vitamine D, 300 IE vitamine E en onverzadigde vetzuren- - door haar hoge gehalte aan phytosterinen (deze veroorzaken soms het troebele uiterlijk) laat avocado-olie zich goed over de huid verdelen en wordt daardoor heel gemakkelijk opgenomen. - deze voedende olie is geschikt voor alle huidtypen - vermengt zich uitstekend met essentiële olie


Bernagie : Borage Officinalis - de olie met het hoogste gehalte aan vitamine F, tot nu toe bekent. - bevat 20 -22°A, linolzuur (vitamine F), zink, magnesium, vitamine B6 en Biotine. - een uitmuntende huidolie voor ieder huidtype - dringt zeer goed in de huid, verzacht en herstelt de vochtgraad en heeft een zeer grote antirimpel werking. - verhoogt de bloedsomloop en celvernieuwing en beschermt tegen ultraviolette stralen. - verhoogt het weerstandsvermogen en vermengt zich uitstekend met essentiële olie.

Cocos : Cocos Nucifera - door haar verzachtende werking wordt ze vooral in zonneproducten gebruikt - kokosolie vermengt zich uitstekend met essentiële olie. Hazelnoot : Corylens Avellana - is rijk aan vitamine A, E, B, B2, B3 en C + de mineralen S, P, Cl, Na, K, Mn, Ca, Fe, Cu en Mg. - het is een stimulerende en beschermende olie, geschikt voor ieder huidtype, maar vooral de oudere en gevoelige huid. - vermengt zich uitstekend met essentiële olie.

Jojoba : Simmondsia Californica. - jojoba-olie is in feite geen olie, maar een zeer zuivere plantaardige was die niet ranzig wordt. - jojoba dringt goed in de huid, vertraagt de afgifte van talg, houdt het vochtgehalte van de huid op peil en geeft en glad, niet vet gevoel. - vermengt zich uitstekend met essentiële olie voor uitwendig gebruik. Ze is echter niet geschikt voor inwendig gebruik, omdat het een vloeibare, plantaardige was is. - ondersteunt het herstel van littekens en is een weldaad voor iedere huid, omdat ze verzachtend werkt bij ieder schilferig huidprobleem. - beschermt huid en haar tegen guur en koud weer, luchtvervuiling en statische elektriciteit.

Lijnzaad : Linum Usitatissimum - moet ongeraffineerd uit de eerste koude persing komen, met behoud van de natuurlijke geur van vlaszaad. - bevat een hoog gehalte aan onverzadigde vetzuren (vitamine F) - is een drogende olie en wordt heel gemakkelijk door de huid opgenomen. - normaliseert alle huidtypen en verhoogt het weerstandsvermogen. - vermengt zich uitstekend met essentiële olie en is ook geschikt voor inwendig gebruik

Maiskiem-olie : Rea Mais - is rijk aan vitamine E, B1, B2, B3, B5, B6 en pro-vitamine A en bevat de mineralen Ca, Cl, Cu, Fe, K, Mg, Mn, Na, P, S en Zn. - is geschikt voor ieder huidtype, vooral voor de slecht doorbloede huid. - is geschikt voor inwendig gebruik en vermengt zich uitstekend met essentiële olie.
Olijf : Olea Europae - bevat vitamine A, B1 , B2, C, E en K en pro-vitamine A + de mineralen Ca, Cl, Cu, Fe, Mg, Mn, P, S en Si - koudgeperste olijfolie verzacht, ontspant, voedt, geeft energie en is vochtdrijvend en laxerend. - werkt zuiverend op de lever, is vaatverwijdend en wordt aanbevolen bij suikerziekte. - werkt verzachtend op eczeem en huidverhardingen, is geschikt voor ieder huidtype en vermengt zich uitstekend met essentiële olie.

Rijstkiem-olie - bevat vitamine A, B1, B2, B6, Een F, lecithine + de volgende sporen/oligo-elementen. Ca, Cl, F, Fe, I, Mg, Mn, Na, P, S en Zn. - vooral geschikt voor de overgevoelige en allergische huid, is verzachtend en ontspannend. - vermindert schilfers en rimpels en verstevigt huid, haar en nagels. - omdat rijstkiem-olie palmitine, oleine en myristine bevat, dringt zij snel en diep in huid, haar en nagels door. - is minder geschikt voor inwendig gebruik.

Sesam : Sesanum Indicum - bevat vitamine B1, Een F + de mineralen phosphor en magnesium. Haar rijkdom aan lecithine maakt haar waardevol voor zenuw- en hersencellen. - wordt gebruikt bij de extractie van essentiële oliën (enfleurage). - is zeer geschikt als huid, baby- en massageolie - voor inwendig gebruik geschikt als voedingssupplement, maar ook als slaolie. - het is een goede beschermende olie, die zich uitstekend vermengt met essentiële olie.

Sojaboon : Soya Hispiola - bevat vitamine A, B1, B2, B3, D en E + de mineralen Ca, Cl, Cu, Fe, K, Mg, Na, P, S en Zn. - wordt geadviseerd aan nerveuze mensen en suikerzieken - is ook als spijsolie te gebruiken. - het is een fijne huidolie voor alle huidtypen - zeer geschikt als bad, baby- en massageolie. - werkt celopbouwend en is ook geschikt om rond de ogen te gebruiken - vermengt zich uitstekend met essentiële olie.

Tarwekiem : Triticum Vulgare - is rijk aan proteïnen en vitamine E (0,26% Alpha en Beta tocoferol), pro-vitamine A en lecithine. - is geschikt voor ieder huidtype, vooral voor de slecht doorbloede huid. - is geschikt voor inwendig gebruik en vermengt zich uitstekend met essentiële olie

Teunisbloem : Oenothera Viennis - is bijzonder rijk aan vitamine F - alleen te gebruiken of met toevoegingen van ander vette plantolie, bv zonnebloem, soja, sesamolie etc. - een uitermate geschikte huidolie, vooral voor de ouderwordende huid. - te gebruiken bij brekende nagels, haaruitval, eczeem, acne, droge ogen en mond - deze olie is bijzonder waardevol in de huidverzorging.

Walnoot : Juglans Regia - bevat vitamine A, B1, B2, B3, B5, B6 en C + de mineralen Ca, S, Phosphor, Cl, Cu, Fe, Mg, Na en Zn. - werkt tegen ontstekingen, is zenuwsterkend en lymfedrainerend - als huidolie geschikt, maar vooral samen met een andere basisolie - werkt verzachtend en genezend op huidaandoeningen en vermengt zich goed met essentiële olie.

Zonnebloem : Helianthus Annuus - bevat vitamine B1 en E + de mineralen Ca, Cl, Fe, Mg, Na, P, S en Si. - een fijne, zeer vloeibare massageolie, die zich goed verdeelt over de huid - versoepelt en verzacht de huid. - vermengt zich uitstekend met essentiële olie

Alfalfa

Kennen we als spruitgroente (groenteboer); eetbare decoratie die bij veel gerechten past.
Alfalfa bevat meer vitaminen, mineralen en sporenelementen dan welke plant ook.
Alfalfa is een lid van de familie der erwten en komt oorspronkelijk uit West Azië en de oostelijke gebieden rond de Middellandse Zee. Alfalfa spruiten zijn als voedsel redelijk populair. Alfalfa producten gebruiken meestal de gedroogde bladeren van de plant.

Te gebruiken bij:
hoog cholesterol
slechte eetlust

Historisch of traditioneel gebruik
In het oude China werd Alfalfa gebruikt bij problemen met de spijsvertering. Volgens de Indiase Ayurvedische traditie werden de jonge bladeren van alfalfa gebruikt bij een slechte spijsvertering. Ook was het therapeutisch bij retentie van vocht en artritis. Volgens de indiaanse traditie in Noord Amerika werd het gebruikt om het bloed sneller te laten stollen. Alhoewel Alfalfa in veel historische geschriften niet genoemd wordt, kwam het uiteindelijk toch terecht in de teksten van de eclectische artsen als tonicum voor indigestie, maagpijn, bloedarmoede, gebrek aan eetlust en slechte opname van voedingsstoffen. Ook zou de plant de lactatie bevorderen bij zogende vrouwen. De zaden worden traditioneel gebruikt in een smeersel voor het behandelen van brandwonden en insectenbeten.

Eigenschappen

• Versterkend, opbouwend, vitaliserend
• Bevordert opname van mineralen in kraakbeen en botten
• Bevordert opname van eiwitten e.a. voedingsstoffen
• Bloedstelpend
• Beschermt en herstelt maag- en darmslijmvliezen
• Urinedrijvend; mild laxerend
• Normaliseert lichaamsgewicht
• Spijsverteringbevorderend
• Eetlustopwekkend
• Bloedzuiverend
• Bloeddrukregulerend
• Verlaagt cholesterolpeil
• Maagversterkend
• Koortswerend
• Krampstillend

Actieve delen
Alfalfa is goed onderzocht. De bladeren bevatten ca. 2 tot 3% saponinen. Dierstudies geven aan dat dit absorptie van cholesterol vermindert en de vorming van plaque in de aderen verhindert. Overmatige consumptie van alfalfa-saponinen kan de rode bloedcellen beschadigen. Verder bevatten de bladeren flavonen, isoflavonen, sterolen en coumarine. De isoflavonen zorgen waarschijnlijk voor de oestrogeen achtige effecten bij dieren. Alhoewel nauwelijks onderzocht, wordt alfalfa vaak gebruikt in de menopauze. Alfalfa bevat ook eiwitten en de vitamines A, B1, B6, C, E, en K. Verder calcium, kalium, ijzer en zink.

Dagdosering
Gedroogde alfalfa bladeren zijn verkrijgbaar als kruid, tabletten en capsules. Bovendien ook als vloeibaar extract. Een therapeutische dosering is (nog) niet vastgesteld. Experts bevelen 500 tot 1.000 mg gedroogd blad per dag of 1 tot 2 ml tinctuur aan.

Bijwerkingen en interacties
Gematigd gebruik van alfalfa is meestentijds veilig. Soms ontstaat een allergie. Het gebruik van zeer grote hoeveelheden heeft incidenteel geleid tot systemische lupus erythematosus (SLE) in dierstudies.SLE is een gevaarlijke auto-immuunziekte met ontstoken gewrichten en mogelijk nierbeschadigingen.

Ui (Allium Cepa)

Ik hoor iedereen klagen over verkoudheid .Er is een remedie tegen hoor .Gebruik een rauwe ui.

Voor de Egyptenaren was de ui een heilige plant en de geneeskracht ervan wordt in alle oude kruidenboeken rijkelijk bezongen. Alle looksoorten hebben een sterk desinfecterende werking. Zo is uit studies gebleken dat mensen die regelmatig uien eten een beduidend kleinere kans hebben op het ontstaan van darmkanker.
Een van de belangrijkste bestanddelen van de ui is di-allyl-di-sulfide. Deze zwavelverbinding veroorzaakt de geur die veel mensen tot tranen toe beroert. Elke dag een uitje hakken werkt dan ook uiterst effectief in geval van rode of ontstoken oogleden. In het oogtraanvocht bevindt zich namelijk een stof met een antibacteriële en antivirale werking: lyzozyme. Deze stof beschermt het oog zich tegen kwalijke invloeden van buitenaf. Uien schoonmaken is dus zo ongezond nog niet.
Leg een doorgesneden ui op het nachtkastje. Dit werkt erg goed als er sprake is van aandoeningen van de luchtwegen zoals verkoudheid, keelontsteking en bronchitis. En bij een keelontsteking of opgezette klieren maakte zij een keelomslag van ui. Plakjes ui op het keelgebied, afdekken met een vochtige katoenen lap (een zakdoek voldoet prima) en het geheel vastzetten met een warme wollen shawl. En dan natuurlijk hup onder de wol,.

Verder doen uien de bloedsuikerspiegel dalen, zijn in te zetten bij vermoeidheid, zwellingen van lymfeklieren en opgezette amandelen en werken ze effectief bij trombosegevaar. Ook is de ui urinedrijvend waardoor ze goed werk verricht bij oedemen, niet kunnen urineren en niergruis. De ui is spijsverteringsbevorderend en antiseptisch waardoor ze effectief is in te zetten bij darmkolieken, sterke gisting in de darmen, darm-infecties en darm wormpjes. Daarnaast stimuleerd de ui de slijmklieren waardoor ze goed toe te passen is bij een vastzittende hoest of een verkoudheid.
Al deze aandoeningen kun je te lijf gaan met een uientinctuur of uienwijn. Kinderen doe je daar meestal geen plezier mee, die kun je beter verleiden met een uiensiroop.
Uientinctuur is te maken door gelijke delen gehakte ui te mengen met alcohol (brandewijn van 35% voldoet prima). Zet het geheel op een donkere warme plek. Schud het de eerste week dagelijks om. Na twee weken de tinctuur uitzeven. Neem 3x daags een theelepeltje in een glas water.
Uienwijn maak je door drie delen gehakte ui te mengen met één deel acaciahoning (andere honing voldoet ook) en zes delen droge witte wijn. Laat dit 48 uur trekken en zeef daarna de uien eruit. Neem dagelijks 2 tot 4 eetlepels.
Uiensiroop maak je door 500 gram fijn gesneden uien een nacht weg te zetten in een liter water. Voeg er vervolgens 250 gram rietsuiker aan toe en kook het geheel even op. Haal het door een fijne zeef en je hebt een uiterst geneeskrachtige siroop die kinderen ook lekker vinden.

Inhoudstoffen
Vitamine C,B,A
Etherische olie
Suikers
Mineralen
Flavoghydervaten
Polyfenyldervaten
Fyohormonen met gonadotrope werking

Smeerwortel

Hier weer zon wonderplant .Smeerwortel .
Een prachtige plant met rode ,blauwe of witte bloemen. Doet he mooi in elke uin , maar pas op het woekert je hele tuin door .

Smeerwortel

Gebruikte delen en herkomst
Smeerwortel vinden we in midden Europa en in de gematigde gebieden van Azië op vochtige plaatsen, greppels en bermen en op natte weiden. Uit de dikke zwarte, sappige wortelstok ontspringen de vertakte stengels, die 50-100cm hoog worden. De bladeren zijn 98lancetvormig en ruw behaard. De rood-violette tot geel-witte klokvormige, hangende bloemen bloeien van mei tot september. Een kruising van S. officinale en S. asperum levert ons de Bastaardsmeerwortel (Symphytum x iplandicum). Dit is een winterharde vaste plant met roze, paarse en blauwe bloemen. De bladeren hebben dezelfde werking als die van de smeerwortel. Vooral de wortel wordt gebruikt. NIET INWENDIG GEBRUIKEN! Zie de waarschuwingen onder aan deze pagina.

Te gebruiken bij

• ontwrichting
• gewrichtsontsteking
• wonden
• huidaandoeningen
• verbrandingen ***
• tepelkloofjes
• zonnebrand
• botbreuken

Actieve bestanddelen:
Looistoffen, Choline, Allantoïne (0.8 - 1 %), Etherische oliën, Slijmstoffen, Kiezelzuur, Pyrrolizidine alkaloïden

Smeerwortel is werkzaam als wonder wondhelend middel, slijmvormer, astringens en hoestmiddel. Het in de plant aanwezige allantoïne prikkelt beschadigd weefsel tot het vormen van nieuw granulatieweefsel en stimuleert ook de celdeling. Het gebruik van smeerwortel bij allerhande verwondingen en zweren vindt hierin zijn verklaring.
Smeerwortel wordt hoofdzakelijk uitwendig gebruikt, en dat zowel bij de behandeling van kneuzingen, chronische aandoeningen van gewrichten, als bij ontstoken spataders. Historisch is vooral het gebruik bij botfracturen bekend. Met name het allantoïne zorgt voor celvorming en vernieuwing, zowel in- als uitwendig. Hierdoor wordt niet alleen de heling van wonden versneld, maar wordt ook overdreven littekenvorming vermeden. Bij diepe wonden is het nochtans aangeraden om erg voorzichtig om te springen met smeerwortel, omdat de uitwendige toepassing van smeerwortel in dat geval kan leiden tot weefselvorming aan de oppervlakte, vooraleer de wonde in de diepte voldoende is genezen. Dit kan vervolgens eventueel leiden tot abcesvorming.

Dagdosering
Een volle theelepel gesneden wortel in een kopje kokend water doen en enkele uren laten staan. liefst op een koele plaats, zoals de koelkast. Het aftreksel zal dan dik en slijmerig gaan worden. Gebruik het als uitwendige kompressen. kan gekoeld enkele dagen bewaard blijven, het wordt dan wel dikker en taaier. Het is zo krachtig dat al na enkele uren omslagen er resultaat bereikt wordt en er al zichtbaar heling is ontstaan.
Bijwerkingen en interacties
Niet gebruiken op diepe wonden, daar er anders abcesvorming kan ontstaan. Zeer giftig indien inwendig gebruikt! Niet inwendig te gebruiken zonder medisch toezicht omdat het de lever ernstig beschadigd!

Geschiedenis en volksverhalen
De smeerwortel is een geneeskrachtige plant met een lange traditie. Oude Griekse bronnen maakten al melding van een gunstige invloed op onder meer de heling van wonden. Al zo'n 20 eeuwen voor Christus had de plant de goede reputatie dat ze beenbreuken en wondranden weer aaneen kon laten groeien. Romeinen kenden de plant als prima middel bij breuken en wonden. Plinius 'de oudere' (1e eeuw na Christus) schreef in zijn boek 'De Naturalis Historica' (waarin hij een samenvatting maakt van ca. 2000 verhandelingen geschreven door Grieken en Romeinen) over smeerwortel: De wortels bevatten zoveel kleefstoffen dat ze in stukken gehakt vlees aaneensmeden; en als smeerwortel wordt gekookt tot een massa of het blad wordt gekneusd en de massa als pleister op een wonde wordt gelegd, zal hij alle vleeswonden genezen.
Apuleius schreef over de plant dat ze onder andere kon worden gebruikt bij hevige menstruatie. De vrouw diende dan het gedroogde, fijngestampte kruid met wijn te drinken
Volgens de wicca is smeerwortel een kruid van Saturnus, en een Steenbokskruid. Zijn eigenschappen zijn koud, droog en aards. Saturnus staat voor visioenen of een lang leven. Het element aarde wordt verbonden met geld, voorspoed, vruchtbaarheid, genezing. De smeerwortel wordt symbolisch ook gebruikt in rituele healingen. Verder wordt de wortel gebruikt als reisamulet. Een stukje van de wortel verpakt in elk stuk van je bagage zou die tegen diefstal beschermen. Het gebruik in allerlei soorten rituelen ter aantrekking van financieel voordeel is hier wellicht mee verwant.

Kamille (matrica chamomilla)

Kamille is een veelzijdig kruid .Je kunt er geneeskrachtige thee van zetten .Maar beschermd je koolsoorten mee beschermen Kamille is een voortreffelijk ontspannings middel >het is een slaapmiddel ,helpt bij nerveuze spanningen en heeft reguleerde effect op het spijsvertering stelsel.Botanische naam
De geslachtsnaam is samengesteld uit de Latijnse woorden 'Mater' wat staat voor 'moeder', en 'caria' wat 'zorg' betekent. Ook de soortnaam is een samenvoegsel, ditmaal van de Griekse woorden 'camai' wat staat voor grond en 'millon' wat appel betekent.
Botanie
Eenjarig plant uit de familie van de composieten een echte pioniersplant, bloeit tweemaal per jaar, het zaad komt op in september, de plant overwintert met een bladrozet, in het voorjaar schieten de stengels omhoog, ze zijn rechtopstaand en rijk vertakt, Echte Kamille wordt ongeveer 60 cm hoog, de bloemetjes zijn gesteeld en hebben zowel lint - als buisbloemen, de buisbloemen zijn heldergeel en de lintbloemen wit. De echte Kamille is verder te herkennen aan de zoete zuurtjesgeur.

Gebruik
De holle bloembodem verwijst naar gasvorming (lucht) of verkramping van het spijsverteringsstelsel. De gele kleur van de buisbloemen naar het hart, lever en gal. De witte lintbloemen staan voor harmonie, infecties en vrouwenkwalen. Het fijnvertakte blad ziet er kwetsbaar uit en zit in het voorjaar opgerold aan de stengel, ontrolt zich later als een varenblad, staat voor moederlijke zorg en geborgenheid. De aanwezige etherische olie werkt op het zenuwstelsel. Het is een typische Zonneplant, die zich ook naar dit hemellichaam richt, ontvangt liefde, warmte en licht, geeft dit ook weer door aan de mens. in de nacht en bij regen zijn de bloemen gesloten (geborgenheid). Een uitstekend kinderkruid.

Inhoudsstoffen

• Etherische olie (azuleen)
• Bisabolol (werkt tegen krampen)
• Bitterstoffen
• Glycosiden (vochtafdrijvend)
• Looistoffen
• Slijmstoffen
• Cumarine (licht verdovend)
• Belleferon (schimmeldoder)
• Salicylzuur (pijnstillend en koortsverlagend)
• Vitamine A. B en C
• Mineralen P, Fe en S
• Valepropriaten (werken ontspannend op de darmen)

Werking

Zenuwstelsel
Bij stress, innerlijke verkramping, grote vermoeidheid, gebrek aan levenskracht, overspanning. Verder bij hoofdpijn en slapeloosheid, nachtmerries en heimwee. Ook nerveuze overgangsklachten. Goed middel bij kiespijn.

Spijsvertering
Maag - en darmkrampen, maagpijn, buikpijn bij kinderen, ook diarree door spanningen, constipatie, maag - en darmzweren, koliekpijnen.
Infecties
Bij snel opkomende infecties met koorts. Bij griep, verkoudheid, bij sinusitis (stomen met de tinctuur), bijholteontsteking, blaasontsteking, ooginfectie, ontstekingen in de mondholte. Soms bij middenoorontsteking en amandelontsteking (bij infecties altijd thee en tinctuur gebruiken!), dan altijd afwisselen met een lichte Saliethee. Bij diverse huidinfecties.
Overige
Reuma, artritis, vooral rode plekken en zwellingen, dan een kompres van de sterke thee. Bij de geslachtsorganen: menstruatiebevorderend tegen verkramping, ook seksuele verkramping. Een bekende toepassing is bij blond haar, dat mooier van kleur wordt na een spoeling met Kamillethee.

Gebruik
Men gebruikt alleen de bloemen, er wordt een thee van gemaakt, maar ook de etherische olie wordt van de bloemen gemaakt. De bloemen verzamelen als ze ongeveer vijf dagen bloeien.
Let op!
Niet gebruiken bij zwangerschap! Verder het kruid alleen toepassen als medicijn, en niet als dagelijkse thee. Soms zijn er allergische reacties zoals samentrekkingen van de bronchiën en bij extern gebruik huidreacties, dit komt echter zeer zeldzaam voor, in het algemeen kan men zeggen dat mensen die allergisch zijn voor Asters en Chrysanten, geen Kamille moeten gebruiken.

Geschiedenis (alle Kamillesoorten)
Kamille was al bij de oude Egyptenaren een gewaardeerd kruid, ook nu nog wordt het veel gekweekt, men produceert er ook een etherische olie van het kruid. in de maag van de mummie van farao Ramses iI werd Kamillestuifmeel aangetroffen. in het noorden van Europa, in de tijd voor de kerstening was de Kamille gewijd aan Balder, de Germaanse God van Het Licht en de Zomer, ze werden "Balder's Bra" genoemd, oftewel "Balder's wenkbrauwen". in het Angelsaksische geschrift 'Lacnunga' wordt Kamille beschreven als een van de negen heilige kruiden van Wodan. De Kamille speelde een belangrijke rol in de Midzomerrituelen. De echte Kamille was een plant uit Hecates tuin. Men geloofde dat degene die Kamille bij zich droeg onkwetsbaar was voor hekserij. Uit de Oudheid bestaan beschrijvingen van planten die vermoedelijk de Kamille voorstellen, alleen bestond er toen al veel onenigheid over de naamgeving van alle Kamillesoorten. Opmerkelijk is dat Hildegard von Bingen niets vermeldt over de Kamille, terwijl hij in haar tijd ook al veel voorkwam, de eerste houtsnede van Kamille vind men pas in 1485.
In de Middeleeuwen werd Kamille vaak gebruikt in tuinen om over te lopen, de geur kwam dan vrij, ook liet men zitbanken begroeien met het kruid. Dodoens noemt tal van Kamillesoorten zonder duidelijkheid te bieden. De plant werd vaak de Plantendokter genoemd, omdat andere planten er baat bij hebben als Kamille bij ze in de buurt groeit. Nu is Kamille een van de meest gewaardeerde kruiden waar veel onderzoek naar is gedaan.

Peterselie

Nog een kruid waarvan iedereen denkt dat het alleen maar een keukenkruid is.Peterselie .
Het blad en de stengels van peterselie zijn vitamine- en mineraalrijk. Peterselie heeft vele positieve eigenschappen. Zo zijn de wortels, zaden en bladereen vochtafdrijvend, ruimen huidverouderende vrije radicalen op en verminderen het vrijkomen van histamine. Peterselie verlicht reumatiek en bevordert de spijsvertering. Kompressen van het blad verzachten snijwonden en verstuikingen.

Peterselie (Petroselinum crispum) is een zacht (niet-houtig) tweejarig kruid dat in Nederland soms de winter overleeft, maar meestal niet.Het is een veelgebruikt kruid in de Europese keuken, maar evenzeer in de Amerikaanse keuken en in het Midden-Oosten. Het is fris van smaak. De ontkiemtijd van het zaad is opvallend lang.Er zijn drie soorten peterselie in gebruik.
Krulpeterselie met de bekende gekroesde blaadjes wordt in hoofdzaak gebruikt als garnering.
Bladpeterselie heeft gladde bladeren en heeft door een hoger watergehalte en een hoger gehalte aan etherische oliën (in hoofdzaak apiol) een fijnere smaak dan krulpeterselie.
Van wortelpeterselie wordt de wortel gegeten. Deze wortels zijn zo'n 15 cm lang.
Peterselie wordt als waardplant gebruikt door rupsen van de boksbaardvlinder (Amphipyra tragopoginis) en de spurrie-uil (Discestra trifolii)

Medicinaal gebruik
Kruidenthee van peterselie kan worden gebruikt als diureticum. Een diureticum is een middel dat de uitscheiding van water door de nieren bevordert. Het gevolg hiervan is een verhoogde productie van urine. Chinese en Duitse herboristen raden deze thee aan tegen hoge bloeddruk. Cherokee Indianen gebruiken het als tonic ter versteviging van de urineblaas. Het wordt ook soms gebruikt als menstruatieopwekkend middel.
Peterselie blijkt de afscheiding van urine te verhogen door het afremmen van de Na+/K+-ATPase- pomp in de nieren. Hierdoor wordt de afscheiding van water en natrium versterkt en terzelfdertijd de absorptie van kalium verhoogd.
Peterselie kan kiespijn verlichten door wat blaadjes in het oor te plaatsen aan de kant waar kiespijn geconstateerd is.
Peterselie kan gebruikt worden om de geur van knoflook uit de mond te verminderen door op wat peterselie blaadjes te kauwen.

Mogelijk gezondheidsrisico
Peterselie bevat een hoge concentratie aan oxaalzuur. Deze verbinding is betrokken in de vorming van nierstenen

kaardebol

U heb ze wel eens zien staan in akkers of in de bermen .De kaardebol. Met hun lange stengels en stekkelige bladeren .De naam heeft deze plant te danken aan de bladeren die met elkaar vergroid zijn ,zodat er een een vangbek onstaat voor water De bloeiwijze vertoont een bijzonderheid ; de kleine lila bloemen gaan het eerst halverwege het hoofdje open ., pas later volgen de bloemen boven en onder .In de geneeskunde wordt de wortel gebruikt .

Standplaats : Langs wegen,op woeste gronden .Beschermde plant.
Kenmerken : 0,80 -2 m Tweejarig,forse plant met korte stekels gewapend .bloei bloemen juli tot september.
Gebruikte delen: alleen de wortel (late zomer). In schijfjes drogen
Werkzame bestanddelen glycoside,anoranische zouten
Eigenschappen :bloedzuiverend,eetlust opwekkend ,zweetdrijvend
Inwendige innemen door thee
Bij acne 50 gr gedroogde wortel 1 liter water
Bij eczeem 2 kopje per dag 40 gr wortel op 1 liter water .10 minuten laten koken
Bij een snelle wijziging in de constitutie van de huid,een grauwe gelaatskleur of uitzakken van de gezichtshuid , stroop maken van vers van de wortel.100 gr vers sap vermengen met 1 kg suikerstroop 20 minuten laten koken 2 eetlepels per dag gedurende 3 weken

Rozemarijn

Iedereen kent wel rozemarijn als keukenkruid .In de Mediterrane keuken is rozemarijn een hoofdrolspeler. Het wordt er vooral gebruikt om marinades, barbecues, soepen , bruine sausen en stoofschotels het aparte Provençaalse smaakje te geven. Vooral gegrild vlees (lam–, varkensvlees en wild) soepen smeken om rozemarijn. Ratatouille, tomaten- en auberginegerechten, maar ook in minder voor de hand liggende zoete gerechten zoals: jam en gebakjes houden veel van dit kruid.
Vers maar ook gedroogd of ingevroren behoud dit kruid zijn fijn aroma.
Maar wist u ook dat het geneeskrachtig kruid is .
Rozemarijn is een statige, aromatische struik die wel 2m hoog kan worden. Ros=dauw, marinus=zee. De struik is sterk vertakt met de bladeren zittend, leerachtig, smal met omgerolde rand. De bladeren zijn van boven donkergroen en van onderen witachtig. De lipbloemen, lichtblauw of witachtig, zijn naar verhouding klein en staan okselstandig in de bovenste takdelenen hebben 2 lange uitstekende meeldraden. De bloeitijd is van maart tot mei. Rozemarijn is niet winterhard.Gebruikte delen: De bladeren - Rosmarini Folium en de etherische olie.

Inhoudsstoffen:
Etherische olie
1-2½%, Looistoffen
Bitterstoffen
Polyfenolen
Flavonglycosiden
Alkaloïden.

Geneeskracht: Rozemarijn werkt tonisch op de bloedsomloop en op de stofwisseling en werkt ontspannend op het zenuwstelsel. Maak Rozemarijnthee niet te sterk, deze wordt dan bitter. Bitterstoffen zijn immers niet te zoeten met suiker. Drink de thee niet op de nuchtere maag.
Inwendig: Rozemarijn wordt toegepast bij verkrampte aderen, verminderde doorbloeding, verminderde bloeddruk en dergelijke. Bij lichte depressies en tijdens herstel bij bejaarden. Het bevordert de spijsvertering en is eetlustopwekkend, is enigszins krampstillend en bezit zwakke urinedrijvende eigenschappen.
Uitwendig: Bij de behandeling van spier- en gewrichtsreumatiek wordt rozemarijnspritus ingewreven. Rozemarijn werkt pijnstillend en ontsmettend. Een rozemarijnbad is verkwikkend bij vermoeidheid.

Teelt en oogst
Rozemarijn is goed in bloempotten te kweken. Ze vraagt een wind-beschutte warme plaats in de volle zon. Normaal geplant vraagt ze een droge, lichte, kalkhoudende en vochtdoorlatende grond. Rozemarijn wordt gebruikt als thee, wijn, in bad en als spiritus. Vermeerderen uit zaad is moeilijker dan het nemen van stekjes(10-15 cm)in vochtig zand, of door afleggen. Dit gebeurt in het voorjaar.
Oogsten doe je van april tot augustus. De takjes gebruik je vers of gedroogd. Hang ze in bosjes op om te drogen. Berg de blaadjes grofgemalen op in een luchtdichte pot. Doe eens een stengel Rozemarijn in een fles azijn. Gooi eens een takje Rozemarijn in uw open haard.
Wist je dat:
Rozemarijn vroeger werd gebruikt in in de zogeheten vier-dievenazijn. Tijden de pestepidemie beroofden dieven dode lichamen. Ter bescherming tegen de pest hadden zij zich besprenkeld met een azijn volgens recept:
Gelijke delen specerijen theelepel en kruiden eetlepel: 1 maand trekken, afgieten en gebruiken. Ingrediënten: Alsem, rozemarijn, salie, munt, lavendel, knoflook, wijnruit, nootmuskaat, kaneel, kruidnagel. Ook werd Rozemarijn wel in een zakje om de hals gedragen tegen de pest of verbrand in ziekenkamers om deze te ontsmetten. Symbolisch wordt Rozemarijn veel gezien bij begrafenissen en bruiloften.(Overgang naar ander leven). Een bosje Rozemarijn staat ook voor trouw en vriendschap.

Bij- en/of nevenwerkingen
Niet tijdens zwangerschap te gebruiken, niet dagelijks en niet bij hoge bloeddruk. De etherische olie niet inwendig gebruiken, deze kan ontstekingen veroorzaken in maag- darmstelsel. Een Rozemarijnbad 's avonds kan een Aslaapstoornis veroorzaken. Niet gebruiken bij hoge bloeddruk en niet 's avonds na 20.00 uur (opwekkend). Te hoge dosis thee -> ontsteking maag-darmkanaal.

kruidengeneeskunde

Persoonlijk vindt ik kruiden kweken en er over lezen en schrijven leuk .Het is een van de passies van me En de winter komt er weer aan dan is niks te doen in de tuin .Behalve wat (on)kruid te verwijderen en nieuwe kruiden kweken . Ik heb een bijna een permacultuur tuin .Bijna onderhoud vrij is hij.
Nu ik weet vrij veel over kruiden .De meeste kan ik bij naam noemen, ik kan het gebruik er ook van Ik kan het gebruik wel maar ik wil ook kijken welke combinaties er mogelijk zijn met andere kruiden. Dat lijkt me juist heel intersant. Soms voel ik me net zon tovenaar .Er blijven natuurlijk altijd planten die nog niet ken .En daar wil ik wat aan doen Ik ga een cursus kruidengeneeskunde volgen Over een klein jaar ben ik dan klaar.

Dan mag ik een eigen praktijk beginnen. Of ik dat doe is een tweede . We zien het wel

Weerstand verhogende kruiden en planten

Het loopt weer tegen de herfst of zitten we daar al in met ”mooie” weer van de laatste tijd .
Ik heb eens in de boeken zitten snuffelen over kruiden die de weerstand kunnen verhogen Ze kunnen mensen op de maan zetten maar een pilletje tegen verkoudheid is er niet.
Mijn eerste tip eet zo veel mogelijk verse groenten en fruit. Daar bedoel ik de seizoens groente mee.Eet biologische groenten .
Aarzel niet: als je je echt slecht voelt, raadpleeg dan een dokter! Dan kan je nog altijd met hem of haar overleggen of je kruidenremedies kan gebruiken.
Het is trouwens altijd beter te voorkomen dan te genezen. Daarom hier enkele kruidige tips om preventief je weerstand te verhogen tegen griep en verkoudheid.

Hier is het lijstje met weerstand verhoogde kruiden en planten en een paar receptjesRode zonnehoed (Echinacea angustifolia)
Rode zonnehoed beschermt je tegen bacteriën en virussen. Daarom is het geen slecht idee onmiddellijk een kuur te beginnen met tinctuur van deze plant. Drie keer per dag 20 druppels.
Heb je toch griep: van het moment dat je iets voelt onmiddellijk 50 druppels echinacea tinctuur nemen, daarna ieder uur 10. Doe dat één tot drie dagen. Zodra je je beter voelt verminder je de dosis (3x daags 20 druppels). Er zijn geen bijwerkingen bekend.

Propolis
Bijen zorgen niet alleen voor honing, maar ook voor propolis. Dat is een product dat ze maken van de kleefstoffen die rond de ongeopende boomknoppen zitten. De bijen metselen daarmee gaten en kieren van hun ‘huisjes’ dicht en voorkomen op die manier dat ongewenste diertjes de boel komen verpesten. Ook onze voorouders maakten eeuwen gebruik van propolis om zich te beschermen tegen allerlei infecties. Neem bij de eerste ziekteverschijnselen propolistinctuur (bijv. driemaal per dag 25 druppels). De dosering staat op de verpakking. Er bestaat ook mondspray en er zijn kruidentabletten met propolis, meestal samen met echinacea en vitamine C.

Citroenthee
Dat vitamine C haar sporen verdiend heeft is algemeen bekend. Daarom is het handig altijd citroenen in huis te hebben. Pers twee citroenen en doe het sap in een kop. Giet er kokend water over en wacht tot je drank drinkklaar is. Doe er een dikke theelepel honing bij. Drink met kleine slokjes. Als je thee te zuur is, kan je nog wat honing toevoegen.

Provençaalse kruidenthee
Neem een theelepel Provençaalse kruiden en overgiet ze met kokend water. Deze kruiden zijn houteriger en moeten daarom 10 minuutjes trekken. Je voelt de weldaad onmiddellijk in je keel.
Drie kopjes per dag, liefst met citroen erbij. In een Provençaalse kruidenmengeling zit ook tijm.

Tijm (thymus vulgaris)
Onze voorouders noemden tijm het antibioticum van de arme mens. In tijm zit inderdaad een natuurlijk antibioticum. Dat geeft de bacteriën geen kans. Wetenschappelijk onderzoek bevestigde deze werking. Tijm helpt slijm oplossen, onderdrukt hoest en stimuleert de ademhaling.
Je kan er thee van maken (zie hierboven) of siroop en dat doe je zo:

Overgiet 50 g verse of 25 g gedroogde tijmblaadjes met 600 ml kokend water.
Laat 20 minuten trekken.
Zeef het kruid eruit.
Doe 250 g kandijsuiker bij je aftreksel en laat op een zacht vuurtje uitdampen tot je een vloeibare siroop krijgt.
Laat je siroop afkoelen tot hij handwarm is en doe er dan 300 g vloeibare tijmhoning van de imker bij.

Vlierbessen en -bloesemsVlierbessensiroop is al heel lang bekend. Als je elke dag een eetlepel vlierbessensiroop neemt, voorkom je waarschijnlijk griep en verkoudheden.
Eet daarom ’s morgens een boterham met vlierbessenjam. Doe wat vlierbessensiroop bij je rode kool en giet wat van deze siroop bij een druppel jenever.
Vlierbloesem (Sambucus nigra)
Als je hoge koorts hebt, moet je onmiddellijk je huisarts bellen. Heb je maar een beetje koorts, dan kunnen kruiden helpen. Trouwens, bij verhoogde lichaamstemperatuur helpt vlierbloesem de koorts te doen dalen. Thee van deze bloemen doet je transpireren en daardoor versnelt de genezing. Dus onmiddellijk thee drinken zo vlug je temperatuur stijgt.
Als je op voorhand regelmatig van deze thee drinkt, voorkom je verkoudheid en griep. Vlier werkt ontstekingswerend. Je kan gedroogde vlierbloesem in de handel kopen.

Ui (Allium cepa)
Zo gauw je iets voelt kriebelen in keel en/of neus, snij je een ui in stukjes. Doe de snippers in een oud washandje. Leg het op je keel en draai een oude sjaal rond je hals. Dat is een oud middel dat mijn grootmoeder gebruikte. Het klinkt inderdaad wat raar, maar in een beginfase helpt het echt.
De ui heeft heel wat waardevolle werkingen. Eén ervan is “zorgen voor een betere weerstand”. Eet daarom regelmatig een boterham met smeerkaas en snipper er wat rauwe ajuin over. Doe wat ui over je rauwkostschotels en stoof wat ui bij je vleesgerechten.

Braam (Rubus fructicosus)
Drink sap van bramen of maak thee van jonge braamblaadjes.
Braam werkt ontstekingswerend. In de handel kan je ook bramentinctuur (alcoholisch aftreksel) kopen.

Kruidenthee
Kruidenthee maak je door een soeplepel blaadjes te overgieten met heet water. Laat een kop water koken, laat 1 minuutje staan en overgiet daarmee de prille verse of gedroogde blaadjes. Laat maximum 5 minuutjes trekken, zeef de blaadjes eruit en wacht tot je thee drinkklaar is. Doe er dan nog een koffielepel honing bij en drink je thee met kleine slokjes. Drie kopjes per dag.

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea)is een mooie border plant. Wat een hoop mensen niet weten dat het ook een geneeskrachtige plant is .
Toen de Europeanen naar Noord-Amerika kwamen, was deze plant al lang in gebruik onder de stammen van de Great Plains, die hem gebruikten bij allerlei infecties en voor het ontsmetten van wonden. De plant verscheen voor het eerst in de medische literatuur in 1762, als een middel om zadelzweren te behandelen bij paarden. De vroegste berichten over het gebruik in de traditionele westerse geneeskunde dateren van rond 1870, rond deze tijd leerde een de arts, Dr. H.C.F. Meyer het gebruik van de inheemse stammen van Nebraska, Meyer was gefascineerd door hun gebruiken en grote gezondheid. Hij leerde dat Echinacea door vele stammen werd toegepast, o.a. door de Cheyenne, Choctaw, Comanche, Dakota, Meskawaki Fox, Pawnee, Sioux en de Omaha. Echinacea werd het meest gebruikte kruid binnen de Eclectische Medische Beweging in de VS (1845-1930), waar het werd toegepast voor vele kwalen.
Op zijn vele reizen leerde ook Dr. Alfred Vogel, de Indiaanse toepassing bij slechthelende wonden en slangenbeten kennen. Hij zag dat de plant werd gekneusd en fijngekauwd, met dit papje werd de wond bedekt. Vogel was zo onder de indruk van het genezend vermogen van de Rode Zonnehoed, dat hij teruggekomen van zijn reis naar Amerika, pogingen ondernam om de plant in zijn Zwitserse tuinen te kweken. Dit lukte en vanaf dat moment was Vogel voor de productie van Echinaforce niet meer afhankelijk van import.
Na deze plant is veel onderzoek gedaan, dit begon al in 1911, toen er van de ontstekingsremmende en weerstandsvermogende werking melding werd gemaakt. Maar in de jaren '80 van de 20ste eeuw kwam er pas echt een doorbraak toen door Prof. Dr. Wagner uit München op overtuigende wijze werd duidelijk gemaakt dat Rode Zonnehoed niet zo zeer zelf bepaalde ziekteverwekkers bestrijdt, maar de niet-specifieke afweerkrachten van het menselijk lichaam verhoogt. De plant bleek de fagocytose (het opeten van ziekteverwekkers door de witte bloedlichaampjes) kenmerkend te activeren.

Gebruik
Typische Zonneplant die zich naar dit hemellichaam richt. Hij heeft een penwortel, dit verwijst naar een sterk aardende werking. Ze staat graag in grote groepen, de plant heeft een zeer krachtig uitstraling en laat zich niet wegdrukken. Het kruid werd door de Sioux in rituelen gebruikt om de kracht te versterken. Verder heeft de Rode Zonnehoed een grote Marskracht, vanwege het vermogen de eigen afweer van het menselijk lichaam te versterken. Het is een krijgersplant. De kleur van de bloemen is samengesteld uit rood, met een werking op het bloed, en wit, wat een aanwijzing is voor een positief effect bij de bestrijding van infecties bovendien harmonieverhogend.

Werking
Constitutie en infecties
Heeft een sterk weerstandsverhogend effect op het hele organisme, verschillende inhoudsstoffen werken antibiotisch en ontstekingsremmend. Helaas wordt dit kruid vaak verkeerd toegepast, veel mensen gebruiken het als een preventief middel dat de hele winter geslikt wordt om verkoudheid en griep te voorkomen, het lichaam raakt er aan gewend en het positieve effect verdwijnt, dus wissel het af met andere middelen of gebruik het alleen wanneer het echt nodig is.
Als middel om infecties te bestrijden is het zeer geschikt, ook bij kinderen, ouderen en mensen die extra bevattelijk zijn voor infectieziekten, zoals hartpatiënten, anemiepatiënten, diabetespatiënten etc. (zie echter ook Overige). Het kan ook de weerstand verhogen bij candida, bronchitis. Ook bij herpes simplexinfecties. Heeft een zeer goede tegen alle infecties, zowel van de luchtwegen, zoals bij bronchitis, verkoudheid, sinusitis, angina, tonsillitis. Maar ook voor ontstekingen van de huid, bijvoorbeeld puisten, steenpuisten, sceptisch eczeem, ontstoken wonden. is weefselherstellend, is wat pijnstillend en bloedzuiverend. Ook bij de Ziekte van Pfeiffer en de bekende kinderziekten. Ook ondersteunend bij psoriasis en de Ziekte van Crohn (al is dit discutabel omdat dit beide auto-immuniteitsziekten zijn). Ook bij vaginale schimmelinfecties, vaginitis. Gebruik het kruid vlak voor een grote, tandtechnische behandeling, en ook hierna. Ook bij open benen en verwondingen.

Gebruik van de plant
Men gebruikt de wortels en de bloemen, de wortels moeten in de herfst worden opgegraven, het liefst van wat oudere planten. Men zegt dat de Ø (moedertinctuur) van de verse wortel beter is dan de Ø (moedertinctuur) van de gedroogde wortel. Men kan ook een aftreksel maken van de wortel.

Let op
Rode Zonnehoed moet niet worden toegepast in progressieve systeem - en auto-immuniteitsziekten als tuberculose, leiose, MS, verbindende weefselstoornissen volgens de Duitse Commissie E. Verder ook niet bij HIV/AIDS.

Je ziet ze weer overal langs de weg .De teunisbloem .Of ze staan solidair of ze zit met trossen te gelijk.Voor de een een onkruid.. Voor de natuurgenezers een kruid ..Voor de bijen en hommels een genot. n de natuur zijn het vaak de eerste planten die nieuwe grond koloniseren. Ze worden dan ook vaak op rudale gronden en zandgronden als wegbermen, duinen en kapvlakten en dergelijke gevonden.
Teunisbloem (Oenothera) is een geslacht van zo'n 125 soorten eenjarige, tweejarige en vaste planten uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae). De soorten komen van nature voor in Zuid- en Noord-Amerika, maar zijn ondertussen ingeburgerd in vele landen.
De botanische naam Oenothera betekent 'ezelsvanger', van het Oudgrieks 'oeno' = ezel en 'thera' = vangen, achtervolgen. Men gelooft dat de naam refereert aan de giftigheid van de plant die gebruikt kan worden om ezels en andere dieren te vangen.
William Baird suggereert dat het Oudgriekse 'oeno' ook vertaald kan worden als wijn. Hij gelooft dat dit refereert aan het gebruik van de wortel als smaakverfijner in wijn.

Kenmerken
Het geslacht heeft gele bloemen met vier kroonbladen. Er bestaan ook soorten met witte, roze of rode bloemen. De bloemen staan rechtop of schuin omhoog. De bloemen bezitten een kelkbuis.
De plant bloeit van eind juni tot midden augustus. De zaden van de meeste soorten rijpen van augustus tot oktober. De zaaddoos bevat circa 200 zaadjes waaruit een kostbare olie wordt gewonnen.Het geslacht is verwant aan het wilgenroosje en heeft de merkwaardige gewoonte om zijn bloemen 's avonds in de schemering te openen. Knoppen kunnen zich in enkele minuten ontvouwen tot bloemen. De volgende dag verwelken deze bloemen. 's Avonds gaan weer nieuwe bloemen open, zo wekenlang. Veel soorten zijn nachtbloeiers en worden daarom door nachtactieve insecten bestoven.

Medicinaal gebruik
De olie uit de zaden van teunisbloem is rijk aan onverzadigde vetzuren. Het gehalte aan gamma-linoleenzuur kan oplopen tot 14%. Door de bijzondere samenstelling kunnen ontstekingen in het lichaam gunstig worden beïnvloed.
De symptomen van neurodermitis kunnen door het innemen of via de huid absorberen verlicht worden. Ook uitwendig te gebruiken bij de volgende klachten: huidschilfers, roodheid van de huid, psoriasis, droge huid.
Inwendig is teunisbloemolie te gebruiken bij de volgende klachten: menopauze, reuma, overgewicht door stofwisselingsstoornissen, hart en vaatziekten, hoge bloeddruk, astma, hooikoorts, allergieën, leverklachten door alcohol, hyperactiviteit, geïrriteerdheid, huidklachten, ontwenningsverschijnselen (alcoholisme), katers. De olie wordt gebruikt bij.o.a. bij PMS, huidaandoeningen, reumatische gewrichtsontsteking, constipatie, astma, kinkhoest,eczeem, psoriasis, rimpels, droge huidplekken. Rustgevend en inzetbaar bij behandeling van ADHD
Gebruik van teunisbloemolie is af te raden bij manische depressiviteit of epilepsie.

Overig gebruik
De bladeren van verschillende soorten zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog wel gebruikt als vervanging voor tabak.

Tuin
Zaden kunnen van het late voorjaar tot de vroege zomer in de volle grond gezaaid worden. De plant is meestal met karige grond tevreden. Op voedselrijke grond wordt ze gemakkelijk weggeconcurreerd door andere soorten, wieden van andere soorten is dan gewenst.
Hoewel er drie soorten in het wild voorkomen, worden deze ook vaak in tuinen aangeplant. Hiernaast worden er diverse cultivars gekweekt. Vooral de soorten Oenothera fruticosa, Oenothera macrocarpa en Oenothera speciosa staan aan de basis van veel cultivars.

Zuring

Zuring ziet men ls een hardnekkig onkruid .Het is ook een geneeskrachtig kruid .Als het in je tuin staat is het en hardnekkig kruid dat moeilijk is uit te roeien. Het enige haal het voordat het zaad vormt met wortel en al te verwijderen .
In de tijd dat onze voorouders de hele dag in de zomerhitte aan de slag waren, aten zij graag een Zuringblad, dat leste de dorst buitengewoon goed.

Zuring is inheems in grote delen van Europa, Azië en Noord-Amerika, vooral op rijke, kleiige en zure gronden komen veel soorten voor. De geslachtsnaam Rumex is afgeleid van het Latijnse "Rumo" dat "ik zuig" betekent. De Romeinse soldaten zogen aan zuring stelen om hun dorst te lessen. Evenals rabarber bevat zuring oxaalzuur. Bovenmatig gebruik van oxaalzuur is giftig.Teelt
Zuring vraagt om een zure vochthoudende grond en om een standplaats in de volle zon of halfschaduw. De planten behoren op 30 cm afstand van elkaar te staan. Het kruid schiet nogal snel in zaad. Haal de bloemen tijdig weg opdat alle energie van de plant zich richt op het produceren van bladeren. In warme zomers zal zuring in de loop van het groeiseizoen steeds bitterder blad leveren. Zodra het buiten niet meer zo warm is zal de smaak van het gewas snel verbeteren. Zuring zaait zich spontaan uit. Strooi kalk in de tuin als U vind dat er teveel zuring in de tuin komt. Pluk het blad voor vers gebruik of om in te vriezen. Het laat zich slecht drogen.

Geneeskrachtig
Zuring is urinedrijvend en bloedzuiverend. Het lichaam reageert op zuring met onder meer de aanmaak van meer rode bloedlichaampjes. Ook bevat zuring vitamine C. Huidaandoeningen als acné zijn te behandelen met een kompres met het blad van zuring.

Als keukenkruid
Zuring is een uitstekend keukenkruid. Vers jong blad kan verwerkt worden in sauzen, soepen, roomkaas en eiergerechten. Als je het blad in salades doet verminder dan de hoeveelheid azijn of citroensap in de dressing. Het blad van de zuring is immers al zuur genoeg. Zuring combineert voortreffelijk met kip en varkensvlees. Kook het gewas als spinazie, giet het water tussentijds eenmaal af om de zure smaak te temperen.
Enkele recepten
Groene saus:
Was een handvol zuring, slabladeren en waterkers. Kook in een weinig water waarin ook een hele gepelde ui zit, tot het blad zacht is. Verwijder de ui en laat de bladeren afkoelen. Voeg daarna 1 eetlepel olijfolie, 1 eetlepel wijnazijn, zout en peper toe. Roer tot een romige saus. Serveer bij vis of koud gevogelte.
Soep van zuring en sla:
Samenstelling: 100 gr zuring, 100 gr sla, 100 aardappels, geschild en in schijfjes gesneden, 50 gr tuinpeterselie, 50 gr boter, 600 ml kippensoep en 4 eetlepels room.
Werkwijze: was de zuring, sla en peterselie. Droog de bladeren en snij ze grof. Verhit de boter in een grote pan en doe er de zuring, sla en peterselie bij. Stoof 5 minuten op een laag pitje en doe er dan de aardappelen bij. Schep alles goed om. Giet er de hete kippensoep overheen, doe een deksel op de pan en laat 25 minuten sudderen. Roer alles goed door elkaar tot een smeuïge soep. Gebruik eventueel een keukenmachine. Warm de soep terug op (laat niet koken) en doe er tenslotte nog wat room bij.
de recepen zijn van Den Diepen Boomgaard

roomse kervel

Roomse kervel is de doorlevende neef van de klassieke kervel en behoort samen met onder meer peterselie, lavas, engelwortel, dille en karwij tot de schermbloemige planten. Roomse kervel is niet zo maar de vervanger van kervel. Door de zoete anijsachtige geur en smaak en de mooie witte bloemschermen heeft dit kruid heel wat eigen troeven. Een doorlevende vaste plant met een uitgesproken smaak en sierwaarde... Roomse kervel zou een vaste waarde moeten zijn in elke ruime kruidentuin.

Teelttechniek.

Je kunt roomse kervel bij voorkeur in het najaar zaaien in bakken gevuld met tuingrond of zaaien ter plaatse. Afdekken met een laagje scherp zand of een vochtige doek om de vochthuishouding op peil te houden. Voldoende voedingsstoffen en licht zijn bij het opkweken van groot belang. Het kruid heeft, net als de familieleden, een lange kiemduur en is moeilijk te verplanten maar zaait wel spontaan uit. Bij het ter plaatse zaaien spaarzaam uitzaaien en voldoende dunnen. Bij zaaien in pot in het voorjaar ruim uitplanten. Scheuren wordt weinig beproefd; het is handig als je kunt starten met enkele zaailingen van een collega. Tot de schermbloemige behoren ook de geslachten die op het eerste zicht gelijkenis vertonen met roomse kervel maar schadelijk zijn. Dolle kervel (Chaerophyllum temulum) en gevlekte scheerling (Conium maculatum) zijn voorbeelden.
Roomse kervel is een enthousiaste groeier en neemt veel plaats in. De wintervaste plant wordt ongeveer een meter hoog en groeit breed uit. In wilde borders is roomse kervel een goede keuze. Het kruid bloeit van mei tot juli met overweldigende witte bloemschermen. De bloemen zijn eetbaar. De decoratieve bladeren worden tot een halve meter en tooien tot diep in de herfst je border.

Aan de standplaats stelt het kruid opvallend weinig eisen. Halfschaduw of schaduw vormt geen onoverkomelijk probleem. Verder vochtig, maar goed doorlaatbaar en humusrijk. Onder (te) vochtige en donkere omstandigheden kan de plant geplaagd worden door kiemschimmels en door roest. Een droog zaaibed vermijdt kiemschimmels. Voldoende diep terug snoeien kan bij roestaantasting een oplossing bieden

Boerenwijsheid.

Roomse kervel werd in boerderij tuinen verbouwd om de bloedzuiverende en urineafdrijvende eigenschappen en als probaat middel tegen blaas- en nierstenen. Het kruid vormt tevens een goedkope en rijke bron van vitamine C. Mensen werden opgewekt bij het verbruiken van deze plant. Omdat het steeds en in ruime mate beschikbaar is, werd het blad gebruikt in kruidenboters, in soepen en in salades. De stevige uitgegroeide wortels werden rauw geraspt of als kookgroente geserveerd en de zaden, die een overtuigende anijssmaak hebben, werden als snoepgoed gegeten of verwerkt in gebak. In kruidige likeuren en in boenwas vond je steevast roomse kervel.

rode zonnehoed (Echinacea purpurea)

Verleden jaar heb ik rode zonnehoed gepland. Er stonden er 3 en trokken veel vlinders aan .Nu ik wat verder ben met de natuurgeneeskunde weet ik dat deze plant ook geneeskrachtige eigenschappen heeft.

Botanie
Vaste plant uit de Composietenfamilie, wordt tot 90 cm hoog, met de dikke penwortel overwintert de plant, in de lente ontstaan alleenstaande, dikke, ruwe stengels, waarvan het onderste deel hol is, terwijl de stengels onder de bloemhoofdjes verdikt zijn. De langwerpig of zwak elliptische bladeren zijn donkergroen, ruw behaard en bedekt met knobbeltjes, bij de grond zijn ze langgesteeld, terwijl de schaarse stengelbladeren bijna zittend zijn. De bloembladen zijn sterk gewelfd en omringd door smalle, ruwbladige schutbladen met een gave rand, de straalbloemen zijn terug gebogen en zijn purperrood van kleur. De buisbloemen zijn groenachtig en vijftandig, erin vindt men een donkerrode stijl die aan de top gedeeld is. De planten groeien graag bij elkaar. Rode Zonnehoed komt oorspronkelijk voor op de prairies, lichte loofbossen en zonnige hellingen van de westelijke gebieden van Noord-Amerika. in Europa wordt de Rode Zonnehoed veel als sierplant gekweekt.
Gebruik
Typische Zonneplant die zich naar dit hemellichaam richt. Hij heeft een penwortel, dit verwijst naar een sterk aardende werking. Ze staat graag in grote groepen, de plant heeft een zeer krachtig uitstraling en laat zich niet wegdrukken. Het kruid werd door de Sioux in rituelen gebruikt om de kracht te versterken. Verder heeft de Rode Zonnehoed een grote Marskracht, vanwege het vermogen de eigen afweer van het menselijk lichaam te versterken. Het is een krijgersplant. De kleur van de bloemen is samengesteld uit rood, met een werking op het bloed, en wit, wat een aanwijzing is voor een positief effect bij de bestrijding van infecties bovendien harmonieverhogend.
Inhoudsstoffen

• Etherische olie
• Glycoside (echinacoside)
• Echinaceïne
• Phenolien
• Hars
• Inuline
• Betaïne
• Fenolzuur
• Polysachariden
• Chichorinezuur

Werking
Constitutie en infecties
Heeft een sterk weerstandsverhogend effect op het hele organisme, verschillende inhoudsstoffen werken antibiotisch en ontstekingsremmend. Helaas wordt dit kruid vaak verkeerd toegepast, veel mensen gebruiken het als een preventief middel dat de hele winter geslikt wordt om verkoudheid en griep te voorkomen, het lichaam raakt er aan gewend en het positieve effect verdwijnt, dus wissel het af met andere middelen of gebruik het alleen wanneer het echt nodig is.
Als middel om infecties te bestrijden is het zeer geschikt, ook bij kinderen, ouderen en mensen die extra bevattelijk zijn voor infectieziekten, zoals hartpatiënten, anemiepatiënten, diabetespatiënten etc. (zie echter ook Overige). Het kan ook de weerstand verhogen bij candida, bronchitis. Ook bij herpes simplexinfecties. Heeft een zeer goede tegen alle infecties, zowel van de luchtwegen, zoals bij bronchitis, verkoudheid, sinusitis, angina, tonsillitis. Maar ook voor ontstekingen van de huid, bijvoorbeeld puisten, steenpuisten, sceptisch eczeem, ontstoken wonden. is weefselherstellend, is wat pijnstillend en bloedzuiverend. Ook bij de Ziekte van Pfeiffer en de bekende kinderziekten. Ook ondersteunend bij psoriasis en de Ziekte van Crohn (al is dit discutabel omdat dit beide auto-immuniteitsziekten zijn). Ook bij vaginale schimmelinfecties, vaginitis. Gebruik het kruid vlak voor een grote, tandtechnische behandeling, en ook hierna. Ook bij open benen en verwondingen.
Overige
Drie recente studies hebben uitgewezen dat Rode Zonnehoed beter werkt als het genomen wordt, als de eerste tekenen van een infectie optreden, dan wanneer het kruid elke dag wordt ingenomen als preventief middel. Die drie studies zijn: Melchart et al., 1998, Brinkeborn et al. 1998, Hoheisel et al. 1997.
Gebruik
Men gebruikt de wortels en de bloemen, de wortels moeten in de herfst worden opgegraven, het liefst van wat oudere planten. Men zegt dat de Ø (moedertinctuur) van de verse wortel beter is dan de Ø (moedertinctuur) van de gedroogde wortel. Men kan ook een aftreksel maken van de wortel.
Let op!
Rode Zonnehoed moet niet worden toegepast in progressieve systeem - en auto-immuniteitsziekten als tuberculose, leiose, MS, verbindende weefselstoornissen volgens de Duitse Commissie E. Verder ook niet bij HIV/AIDS.

brandnetel

Ik zelf ben erg allergisch voor. Bij wijze van spreken ik hoef er alleen maar naar te kijken en ik heb brandblaren.Een goede remedie ertegen is zoek een dovenetel en wrijf die over de blaren en de jeuk verdwijnt. Toch is de brandnetel een nuttig (on)kruid.Zowel in de keuken als in natuurgeneeskunde

Algemene beschrijving

De plant heeft uitsluitend stamper- of meeldraadbloemen (dioica = tweehuizig). De bloeit van juni tot oktober met in trossen hangende bloemen. De grote brandnetel heeft een vierkante, borstelige stengel, die 2 meter hoog kan worden. De plant is algemeen voorkomend en is te vinden naast wegen, bosranden en verwaarloosde tuinen. De plant gedijt vrijwel overal maar heeft een voorkeur voor een goed bemeste bodem zoals bij composthopen of aan de rand van een akker. Brandnetel heeft groene, sterk zaagvormig bladeren met een donzige onderkant.

Het belangrijkste kenmerk van de brandnetel is dat hij bedekt is met brandharen. Dit zijn fijne holle haartjes, die een brandend gevoel geven wanneer de breekbare punt afbreekt. De haren bevatten mierenzuur en andere stoffen die blaren, branderige plekken en jeuk op de huid veroorzaken.Geschiedenis

De naam Urtica dioica komt van het Latijnse uro of "ik brand", wat verwijst naar het prikkende karakter van de plant, en dioica of 2 huizen, wat verwijst naar de scheiding van de mannelijke en vrouwelijke planten. De Nederlandse naam is afkomstig uit het Angelsaksisch en afgeleid van het woord noedl of naald. Romeinse soldaten zouden de soort Urtica pilulifera mee naar het noorden hebben genomen. De Engelse benaming voor deze soort is ook is Roman nettle. Ze gebruikten het tegen de kou. Hiervoor stampten ze de plant fijn in olie en wreven zich ermee in. De plant komt nog altijd voor bij Romeinse ruines in Noord-Europa. De plant werd voor veel doeleinden gebruikt, zo gebruikte men de stugge vezels om stoffen van te weven. Dit werd door Hans Christian Andersen vereeuwigd in het sprookje van de prinses en de 11 zwanen: de mantels die zij voor hen moesten maken voor zonsopgang maakte ze van brandnetels. De plant werd ook gebruikt bij de productie van papier. In 1835 ontdekte de kruidkundige Vogel, na een bezoek aan de indianen, dat brandnetel zijn patiënten genas van scheurbuik.

Medicinaal gebruik.

Als geneesmiddel wordt het kruid en de wortel gebruikt.

Werking en karakter.

Bloedzuiverend, bloedstelpend, zwak vochtafdrijver, anti-allergisch, voedzaam.

Indicaties.

- Huidaandoeningen, zoals eczeem
- Allergische aandoeningen, zoals hooikoorts en astma.
- In de menstruatie om zware bloedingen te verlichten.
- Bij een vergrote prostaat (gebruik hierbij de wortel).

Toepassing.

Drink van een thee 2 maal daags 2 deciliter en van het wortelafkooksel dagelijks 2 dl. Neem van de tinctuur 3 maal daags 3 ml (60 druppels) in. Verwerk de jonge toppen van de bladeren in een soep. Gebruik de soep als dagelijks tonicum.

De werking in het lichaam.

Hoewel de brandnetel bekend staat om zijn prikkende werking, heeft hij dit effect niet als hij is blootgesteld aan warmte, door koken of bij bereiding tot thee. Ironisch genoeg wordt hij gebruikt bij huidaandoeningen, zoals eczeem en aanverwante allergieën. Brandnetel heeft ook samentrekkende en bloedstelpende eigenschappen en kan daarom toegepast worden bij ernstige bloedingen van wonden of bij de menstruatie. De aanwezigheid van vitamine C en ijzer maken het kruid zeer geschikt als tonicum bij anemie en bij een ijzertekort. De wortel wordt wel gebruikt om een vergrote prostaat te behandelen. Brandnetelsap en thee zijn nuttige dranken wanneer u zwanger bent of borstvoeding geeft. Het sap en de thee zijn heilzaam bij jicht en gewrichtsontstekingen.

Uitwendig gebruik.

• Wrijf bij stijve gewrichten de pijnlijke plaats in met verse brandnetelbladeren.
• Snuif bij een bloedneus vers brandnetelsap op.
• Maak een kompres tegen verbrandingen.
• Het olie-extract is heilzaam bij ontstoken psoriasis.
• Gebruik de thee of tinctuur als spoeling bij haaruitval en een droge hoofdhuid.

Ander gebruik

Veel insecten voeden zich met brandnetel zoals vlinders en bijen. De vezel kan tot stof worden geweven. De bladeren geven een groene kleurstof en de wortels een gele.
De kleine brandnetel (urtica urens) wordt in de homeopathie gebruikt bij netelroos. De jonge bovenste bladeren kunnen het hele jaar gekookt worden gegeten als spinazie of als soep. Gekookte brandnetels steken niet.

Pepermunt

Als ik thee thuis zet dan loop ik even me kruidentuin in en knip wat pepermunt of Marokkaanse munt .De Marokkanen noemen het nana

Pepermunt - Mentha x piperita

Familie
Lipbloemenfamilie - Lamiaceae (Labiatae)
Botanische naam
De geslachtsnaam 'Mentha' betekent "sterk ruikend" De soortnaam 'piperita' staat voor gepeperd.
Geschiedenis (voor alle Muntsoorten)
3000 jaar geleden al in Egypte in gebruik, het werd ook als grafgift meegegeven. in Egypte werd het kruid ook gebruikt voor het stelpen van bloedingen, het werd dan gemengd met azijn. in de bijbel wordt verteld dat Pepermunt gestrooid werd op de vloer van de synagoge. De oude Romeinen gebruikten het om wijn op smaak te brengen, de geur van Pepermunt heeft als prettige bijkomstigheid dat het de geur van alcohol verdoezeld, ook werd het gebruikt om het stremmen van de melk tegen te gaan. Bij de Grieken en Romeinen was het kruid heilig, volgens een Griekse mythe zou de nimf Minthe, de dochter van de Watergod Kokytos, een amoureuze verhouding hebben gehad met de God van de Onderwereld, Hades, dit tot groot ongenoegen van zijn vrouw, Persephone en zijn schoonmoeder, Demeter, deze laatste stortte zich in razernij op de nimf en scheurde haar aan stukken. Hades, de verdrietige minnaar liet uit de resten een geurig kruid groeien, de Munt. Plinius de Oudere verteld dat de Grieken en Romeinen zichzelf kroonde met Pepermunt en hun tafels versierde met de twijgen en hun koks gebruik maakte van pepermunt voor het op smaak brengen van hun gerechten en wijn, sommige schrijvers betwijfelen of het hier om Pepermunt gaat, mogelijk gaat het om andere soorten, ondanks dat er bewijs is dat Pepermunt werd gecultiveerd door de oude Egyptenaren. Een Christelijke legende verteld dat Maria, na de dood van Jezus, zich dagenlang uit rouw alleen gevoed had met Groene Munt, in Italië bestaat dan ook een spreekwoord dat zegt: "Wie de Groene Munt vindt en ze niet aanbidt, zal ook de Madonna niet zien als hij sterft". in de Middeleeuwen werd Munt gebruikt bij oogaandoeningen, bij zweren en rabiës (dan met zout). in Japan werden er bladballetjes van Munt gerold om bij je te dragen. Met het blad werden ook de tanden gepoetst verder bij hik, braken, oprispingen en oorpijn. Pepermunt wordt vermeldt in de IJslandse 'Pharmacopoeias' uit de 13de eeuw maar het werd pas algemeen toegepast als medicijn in West-Europa in het midden van de 18de eeuw en dan vooral in Engeland. Het werd pas erkend als een aparte soort aan het eind van de 17de eeuw (Grieve).Botanie
Vaste plant uit de Lipbloemenfamilie. Kruising van de Aarmunt (Mentha spicata) en de Watermunt (Mentha aquatica). Van de Pepermunt is de stengel roodpaars aangezet, dit geldt ook voor het jonge blad. Het blad is tegenover elkaar staand (net als bij alle Lipbloemigen). De bloemen staan in schijnkransen, ze zijn roze tot lila, de bloei is van juni tot juli.
De stengel is vierkant, de wortel onuitroeibaar met veel uitlopers, Pepermunt groeit graag langs het water, in de schaduw, de plant heeft een grote gevoeligheid voor milieuverontreiniging (vormt dan roest). Vermeerderen gaat via (wortel)stek, de plant is een woekeraar in de tuin. Er zijn ruim 600 Muntsoorten.
Gebruik
De vierkante stengels en onuitroeibare wortels wijzen op veel weerstand, de favoriete groeiplek aan het water, in de schaduw wijst op een in eerste instantie verkoelende werking, later is de werking juist verwarmend. De rode steel duidt op een werking op het bloed. Het blad is een beetje behaard, dus een milde werking op huid en slijmvliezen. De bloemen zijn roze, dit bestaat uit rood en wit, een verwijzing naar respectievelijk bloed en harmonie. De geur is een aanwijzing dat de plant via en op het zenuwstelsel werkt.
Typologie
Een mens die bescherming, warmte en omhulling nodig heeft. De mens die het liefst in een vertrouwde omgeving verblijft, teveel indrukken maken deze mensen angstig, onzeker en depressief. Een kruid dat goed is voor labiele personen, zij gaan dan openstaan voor andere ideeën en gevoelens.Inhoudsstoffen

• Etherische olie (vooral menthol, dat zeer antibacteriële en parasietdodende werking heeft, verder ook menthon, mentola-azulaat en azyleen)
• Looistoffen
• Bitterstoffen
• Vitaminen: B3 en B4
• Flavonen
• Rozemarijnzuur (pas dus op tijdens de zwangerschap)
• Looistoffen

Werking

Zenuwstelsel
Opwekkend en ontkrampend bij allerlei nerveuze aandoeningen, goed bij migraine, hoofdpijn door oververhitting (zonnesteek, sauna etc.) Ook bij een zenuwuitputting en zenuwpijn. Ook bij een pijnlijke menstruatie. Maakt opgewekt. Bij kiespijn en tandvleesontsteking.
Spijsvertering
Bij teveel maagzuur, oprispingen, algemene maagklachten, misselijkheid (denk ook aan reisziekte), overgeven, slechte vertering, winderigheid en koliekpijn. De galtoevloed wordt gestimuleerd, de galafvoer verbeterd, werkt dus bij geelzucht, het heeft een krampwerende invloed op de gladde spieren van de spijsvertering. Verder uiteraard bij een slechte adem (halocitose). Ondersteunend bij de Ziekte van Crohn.
Huid
Verkoelend, verdovend bij pijn, jeuk, huiduitslag, nervositeit en warmte, de of mentholpoeder zorgt voor extra doorbloeding, dit veroorzaakt eerst een koel gevoel, later een warm gevoel. Bij zweren, slecht helende wonden, brandwonden, schurft, dauwworm (dan kompressen van de thee of de verdunde ), bij muggen. Ook bij griep en koorts, Pepermunt is dan zweetbevorderend, bij een verstopte neus inhaleren.
Overige
Natuurlijk een heerlijk kruid in de keuken.
Gebruik
Men gebruikt het blad voor de oertinctuur, in het begin van de bloei plukken. Voor de thee worden de bloeiende toppen gebruikt. Verzacht de smaak van bittere kruiden.

Let op!

Door de menthol niet geschikt voor kinderen! Als vervangend kruid kan men Kattekruid of Kruizemunt gebruiken, deze hebben dezelfde eigenschappen als Pepermunt maar dan veel milder. Verder niet gebruiken tijdens de zwangerschap, Pepermunt kan huidirritatie veroorzaken, niet gebruiken wanneer homeopathische middelen worden gebruikt, niet langdurig gebruiken, deze waarschuwingen gelden ook voor de etherische olie.

bereklauw

Op het Hazenpad staat een bos met bereklauwen.Het is wel een mooi gezicht, alleen als je door heen loopt kan je net als bij brandnetels door de haren verveelde brandwonden op lopen
De gewone berenklauw (Heracleum sphondylium) behoort tot de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De plant komt van nature voor in Europa
Het is een 90 tot 150 cm hoge, vaste plant, die veel langs dijken en wegen voorkomt. De plant is ruw behaard en heeft drievoudig gevind tot vinspletige bladeren. De stengel is kantig en gegroefd. De berenklauw bloeit van juli tot oktober met witte bloemen in veelstralige schermen. Het onderstandige vruchtbeginsel is tweehokkig met 2 stijlen. De stijlen hebben een kussentje aan de voet. De gevleugelde vrucht is een tweedelige splitvrucht met eenzadige deelvruchtjes.
De gewone berenklauw komt vooral voor op stikstofrijke, vochtige grond zowel in de volle zon als in halfschaduw. De plant groeit op grasland, bossages, in bossen en in onkruidvegetaties.
Omdat de reuzenberenklauw zo kiemkrachtig is en met zijn bladeren al het licht voor andere planten wegneemt, wordt de soort beschouwd als een onkruid. In gebieden die niet begraasd worden drukt de invasieve soort alle andere planten weg; daar komt bij dat hij in de Benelux naast grote grazers en schapen geen natuurlijke belagers kent.
Giftig
De reuzenberenklauw is niet giftig, althans in vergelijking met b.v. monnikskap (Aconitum) of de Taxus baccata, vooral schapen zijn er dol op. Wel bevat het sap van de plant furocoumarinen, die voor mensen sterk fototoxisch zijn. Blootstelling aan zonlicht na contact met het sap kan bij sommige mensen na 24 uur rode jeukende vlekken veroorzaken, die gevolgd worden door zwelling en blaarvorming. Het letsel kan er uitzien als een brandwond en het kan twee weken duren voordat het genezen is. Als litteken kan er een bruinverkleuring optreden. Wanneer het sap in de ogen komt, kan dit tot blindheid leiden. Als voorzorgsmaatregel moet dus elk contact met het plantensap vermeden worden; als dit toch gebeurd is, moet het sap zo snel mogelijk afgespoeld worden en moet blootstelling aan zonlicht van de huiddelen die in contact geweest zijn met het sap vermeden worden.
Gebruik
De plant bevat etherische olie met furocoumarinen, die onder invloed van licht op de huid ontstekingen kan veroorzaken. In Rusland, Estland, Letland en Litouwen worden de stengels in de zon te drogen gelegd. Op de stengel vormen zich dan zoete, witte kristallen.
De jonge plant is nog niet giftig. De 15 tot 20 cm lange, jonge stengels kunnen gegeten worden en smaken naar een combinatie van zoete komkommer, kokosnoot en mandarijntjes. De stengels moeten geplukt worden voordat het blad zich gaat ontvouwen. Oudere stengels kunnen geschild gegeten worden. Bij het schillen moet dan wel handschoenen gedragen worden om huidirritatie te voorkomen.De geneeskracht (vroeger) van de bereklauw
Vroeger werden de planten verzameld als voer voor de varkens. Jonge spruiten doen wat smaak betreft aan asperges denken. De fijngemalen wortels werden inwendig gebruikt tegen epilepsie. Afkooksel van fijngemalen wortels werd ingenomen bij diarree en tegen ingewandswormen. Regelmatig eten van wortels en blad zou zenuwversterkend zijn. Het eten van het blad zou goed zijn tegen darmklachten. Bij hevige hoofdpijn werd het zaad met olie vermengd tot een papje wat op het hoofd werd gelegd. De stengels bevatten olie en suiker.